Protect the Boss

Kabanata 2

Read on your own risk.

"Welcome po young master."

Iyon ang bumungad sa amin ng pumasok kami sa bahay na iyon. Malaki at malawak ito sa inaasahan ko. Engrande ang loob nito, bumungad kaagad ang malaking sala nito na may flat screen na tv. Nandoon ang dining table na ang haba nito at kasya ang benteng katao. Ang mga furniture nito at mga gamit ay halatang high class din.

"Ihanda niyo ang guest room sa tabi ng kwarto." Utos niya sa mga katulong. Itinaas ng mga ito ang bagahe---ko? Paanong---

"Teka, bakit na sayo ang luggage bag ko?" Mabilis kong tanong habang nakatingin pa din ako sa gamit ko na kasulukuyang inaakyat sa hagdanan. Lumingon ito at sandali tumingin sa akin.

"It was with you during the auction. Sabi ng organizer ay nandoon na iyon nang magsimula ang auction." Sagot nito.

What the? Hindi ko naman natatandaan na dinala ko iyon ah. Isa pa, bakit parang walang ibang tao sa bahay na ito? Wala ba siyang kasama dito maliban sa katulong?

"Matulog ka na ngayon dahil bukas ay sisimulan ko nang maningil sa binayad ko sa'yo." Lumingon pa ito kay Mr. Lee at sumenyas nang kung ano saka kami iniwan.

"Ma'am sumunod kayo sa akin."

Hinatid naman agad ako sa katabi kwarto. Nakita kong bluish green ang buong kwarto. Mas malaki ito kaysa kwarto ko sa Korea. Nilibot ko agad ang kwarto. Kumpleto rekados ang gamit dito.

Nagpalit na ako ng pantulog na nandoon sa ibabaw ng kama.

Ano ba ang ibig niyang sabihin doon sa maniningil niya bukas? Hindi ko maintindihan bakit nasa ganito akong sitwasyon.

Sana naman matauhan na ko sa nangyayari sa akin at bukas ay isang bagong araw na simula.

NAGISING ako sa gitna nang aking tulog. Hindi ko naman iyon nakakagawian. Nakaramdam ako nang pagkauhaw. Kaya minabuti kong bumababa at hanapin ang kanilang ref. Pero hindi ko na pala kailangan gawin iyon dahil may water dispenser na nandoon.

Dahan-dahan pa akong naglakad patungo sa cabinet at kumuha ng baso. Ano ba to para akong magnanakaw dito. Nakita kong may cctv camera sa di kalayuan kaya lalo akong nagpanic.

Naiisip ko pa lang iyong mukha ng CEO na tila kakain ng tao nanginginig na tuhod ko. Paano pa kaya kong gising ito at nakita niya ko dito?

"Anong ginagawa mo dito?" Biglang bumukas yung ilaw sa kusina. Lumingon ako at nakita ko siyang nakasimangot. Nakasuot ito ng itim na sando àt isang shorts. Tila bagong gising din ito.

Shit! Bakit siya nandito? Kung inaatake ka ba naman ng malas. Kala ko pa naman tulog na siya.

"What are you doing here?" Tanong niya habang palapit sa kinatatayuan ko. Dumilim ang kanyang anyo at bumigat ang kanyang titig.

"Na-nauuhaw kasi ako. Ka-kaya bumababa ako para uminom." Sagot ko at nilapag yung baso sa counter. Kahit na mukhang maiihi ako sa takot ay nagawa ko pa din humakbang papunta sa hagdanan. Umiwas ako ng tingin niya at binaling ang tingin sa baso.

Hindi ko na din siya nilingon matapos noon at tumungo muli sa aking silid.

Phew! Muntikan na kong mawalan ng hininga sa kanya. How will I escape here? Kungng mismo itong taong ito di ko magawang matakasan.

"Good morning, miss Madison." Bungad ng isang katulong. Dahil hindi na din ako masyado nakatulog ay minabuti ko na lang na manatiling gising hanggang suminag na ang araw. Damn! Sa dami ng iniisip ko hindi na ko dinalaw ng antok.

"Pinabibigay po ni young master. Isoot niyo po daw ito." Pinatong niya sa kama ang isang paperbag at isang box.

Tinignan ko muna ang oras bago ko tinungo ang bathroom. Unang araw ata ng aking trabaho kaya kailangan mag-ayos. Tsk! Magtiis ako hanggang maari. Madi, magagawa mo din umalis dito.

"Good morning po, Sir." Bati ko sa kanya nang makalapit ako sa dining table. Hindi man ako nakatanggap ng tugon kahit pa alam niyang naririto na ako.

"Eat."

Umupo na ako doon sa pinakadulo noong table. Ayoko naman isipim niya na makapal ang mukha kung tatabi ako sa kanya.

"Sit and eat beside me."

Napalingon naman ko sa kanya ay nakita kong akatingin din ito sa akin. Ako ba kinakausap niya? Nagkibit balikat ako at tumuloy sa aking pwesto.

Inalalayan ako ng katulong sa upuan at doon umupo sa tabi niya. Binigay niya sa akin ay ilang folder na nanggaling sa isang attache case.

"I want you to encode all those files on the system. Do it and finish it till five this afternoon." Napanganga naman ako sa mga sinabi niya. Tama ba ang mga naririnig ko? Am I your secretary?

"I told you last night, sisingilin ko ang binayad ko sa auction na yon." Tumingin siya sa akin habang disente itong kumakain.

"You mean...." panimula ko nang may mabuing hinala sa utak ko.

"You will work for me. You will for me and Sofia. Mabawi ko man lang yung dollars."

Ah iyon pala yung tinutikoy niya kagabi. Why would I work for this man? The hell!? Hindi ako pumunta ng Pinas para maging screwyou-tary mo.

Hindi ko na din pinamlampas ang pagkakataon na kumain katabi niya. Kusang naghanda ang mga katulong kaya automatikong alam kong hahayaan niya ko.

Ilang saglit pa ay tinawag na niya ang kanyang assistant dala nito ang kanyang attache case at tumungo sa kotse.

Nang marating namin ang hotel agad nitong pinasok ang kanyang opisina. Habang ako naman ay nasa labas doon niya kasi pinalagay ang magiging table ko.

Sinimulan ko agad yung encoding na pinagagawa niya. Puro mga presentation at assets ng kompanya ang nakikita ko. Ganito pala kadami ang negosyo nila kaya ganoon na lang ang gulat ko dahil tila mas mataas pa siya kaysa sa pinagsamang kayamanan namin.

"Dalhan mo ko ng kape." Biglang nagsalita ang isang intercom. Nagulat ako dooj ngunit hindi ko pinahalata. I almost kump out my seat. Wala talagang manners ang isang 'to.

Tinungo ko yung counter kung saan ang kitchen. s**t! I forgot to ask him what type of coffee he prefers. Nevermind bahala siyang mag-adjust sabi niya coffee lang.

"Ito na po Sir yung kape niyo..." nilapag ko yung kape niya sa table. Pero siya? Hindi niya iyon nilingon kaya hinintay ko pa na tignan niya para malaman kung tama ba yung ginawa ko.

"Sinabi ko bang dalawa?" Galit na tanong niya. Oo, dalawang kape ang tinimpla ko para sa kanya. I wanted to be sure para di na ko babalik

"Hindi ko po kasi alam kung black or sweetened ang gusto niyo kaya ayan po. Isang black at sweetened ang dinala ko." Tinuro ko pa sa kanya alin sa dalawa ang magkaiba.

"Mabuti naman at pinagana mo yang utak mo pero I prefer black coffee." Sabay higop niya sa kape.

Iba din pala talas ng dila nang isang to. Ano ba tingin niya na tanga ako? Parang gusto ko sabunutan to e.

"Ano? Tatangahan mo lang ako dyan? Gawin mo na yung pinagagawa ko sa'yo." Mariin nitong sabi at binalingan ulit ang laptop niya.

"So-sorry po..." mabilis kong nilakad ang opisina niya at bumalik sa table ko. f**k you.

"Bwiset!" Bulalas ko nang marating ko ang kitchen para iwan ang isa pang kape.

Bahala na kung ano mangyari sa amin. Mukha hindi rin naman ako magtatagal sa ugali niya.

Nang maglunch ay nakita ko pa siyang lumabas ng opisina. May scheduled lunch meeting ito sa Dusit hotel. Sumunod na lamang ako sa kanya.

Mga board members daw ang naroon at kailangan daw nila magmeeting tungkol sa mga detalye ng Sofia. Medyo nagugutom na rin ako ngayon. Kinuha ko yung make up kit ko at yung pouch ko. Saglit akong pumuntabng restroom. Iniba ko din yung hairstyle ko. Kaninang french bun iyon, ngayon ay naka lugay na ito at naka settle sa iisang side ng balikat ko.

Well hindi naman masama ang magpa impress di ba? Lalo na at big boss ang mga makakakharap namin.

Pero laking gulat ko noong nakita kong nakatayo siya doon sa tabi ng desk ko na tila nayayamot na ewan. Hanggang sa lumingon ito sa direksyon ko. Nakita ko ang pag-awang ng bibig nito habang papalapit ako.

"May kailangan pa ba kayo Sir?" Tanong ko sa kanya. Pero hindi naman ito sumagot at nakatitig sa akin. Akala ko ba may lunch meeting to?

"Sir?"

"Yes?"Tila doon lang ito natauhan sa mga sinabi ko. Napamura siya ng mahina at umiwas ng tingin.

"May kailangan pa ba po kayo? Kasi po kung wala na po kayong kailangan mag-iiwan na po ko ng orders sa isang department." I gave a fake smile.

"Come with me.. Come with me in the lunch meeting. That's.... that's what I want to say." Nakita ko medyo pumula yung pisngi niya. "Let's go...."

"Uhh... sasama naman po talaga ako di ba kasi---" hindi ko natapos ang sasabihin ko nang bigla na niya kong hinatak.

Hinatak niya ko hanggang sa elevator. Kung hindi may sumabay na ibang floor ay hindi niya ko mabibitawan. Sumakay kami sa kotse at nagtungo sa Dusit hotel. Ilang minuto rin ay nakadating kami sa restaurant na pinareserve nila.

"Oh Mr. Lim, andito na pala kayo." Sabi ng isang may edad ngunit hindi katandaan na lalaki. Nagsitayuan na fin ang iba pang kasama. Mikha kami na lang ang hinihintay. nagbow lamang ako sa kanila.

"Just sit. I'm sorry I'm late. meron lang naging konting aberya sa hotel. So... are you ready to discuss what really matters?" A serious face was notifying them to start the meeting. I observe everyone but no one is familiar to me.

"Wow, your new sexitary?" Sabi ng isa pang board member. Tumingin pa ito sa akin mula ulo hanggang paa. Gusto ko tuloy pagmulahan ng mukha. I shouldn't be here anyway.

"Hey, Mr. Villamayor... My apologies gentlemen, but I think you should stop looking at her intently. Look she's a bit shy." Sabi nito sa mga kausap. Sumenyas ito na umupo sa tabi niya.

"By the way, she is Miss Madison Kim." Ngumiti naman ako sa kanila.

"Looks like you are a posssessive boyfriend, Mr. Lim rather than her boss." Biro ng isa pang medyo bata-bata na nandoon. Tumango naman ang iba at ngumingisi. Napa-iling na lang ako sa nakikita ko. I expected he is going to be mad. But, he just give them an annoying look.

"Let's start this meeting."sabay nagtawanan ang mga ito sa inasta ni niya. Mukhang close sila sa isa't-isa. Nagawa nilang biruin ang napaka-sungit nitong boss ko.

Ilang oras din silang nag usap tungkol sa renovation site ng Sofia. Napag usapan din nila ang mga branches na pwedeng pagtayuan. Pero ako naman ay sumusulat ng iilang notes sa mga sinasabi nila. Like, seriously? When this will end?

Habang may nagsasalita sa isa sa kanila, pinaliliwanag niya ang isang project na pinapirmahan sa CEO. Pero isang sulyap ang napansin ko at nakaagaw ng aking atensyon.

Isa sa mga board members ay panay ang sulyap sa gawi ko pero pag lumilingon ito ay umiiwas naman ito ng tingin.

"You eat Miss Kim." Sabi ni nito. Nakangiti pa ito nang iabot niya sa akin ang main dish ng menu. Isang steak with vegetable salad.

Okay? I'm on diet right now. Ito rin naman ang pinili ko o mas pwedeng pinili niya para sa akin. Ibang klase ang acting skills din nito. Pag ako lang mag-isa ang sungit-sungit pero pag may ibang tao pag may ibang tao todo ngiti akala mo anghel. Ang gulo lang niya bahala siya.

"If you are just spacing out. I'll might just play with you." Bumulong ito sa tainga ko at naramdaman ko ang kamay niya na inaangat yung skirt ko.

Napagitla naman ako dahil naramdaman kong may gumiguhit na kuryente sa haplos nito.

"I--I'm not, maraming tao." Sagot ko sa kanya. Iniiwas kong mapatili dahil nasa harap kami ng board. Naisip kong biglang tumayo mula sa kinauupuan ko.

"Saan ka pupunta Miss Kim?" Tanong ng isa sa kanila.

"Restroom lang po ako." Tipid kong sagot at kinuha iyong phone ko. Ang totoo niyan gusto ko lang lumayo doon sa manyakis na iyon. I saw him smirk before leaving the room.

Naalala ko naman si tito Arnold kaya agad kong tinawagan ang cellphone number nito.

The number you're calling is currently not available please try again later.

The operator said. Wala ba silang hanapin ako? Naisip kong tawagan ang opisina nila.

"Hello."

"Hello Ma'am what can I do for you?" Sabi noong nasa kabilang linya. Lumingon-lingon pa ako kasi baka biglang dumating yung boss ko.

"May I speak with Mr. Kim, the CEO?" Diretsong tanong ko.

"Naku sorry ma'am pero out of town si Sir nang buong isang linggo. Nasa isang conference ito sa London."

"Ah ganoon ba? Oka---" may iduduktong pa akong sasabihin pero may kung sinong kumuha sa cellphone ko.

"Sinong iyong kausap mo?" Tanong niya at matalim na tingin ang binigay niya.

"Uhm... just a close friend." I lied.

Lalong dumilim ang aura nito at lumapit sa akin. Pinaghiwalay ng tuhod niya ang mga binti ko at lumebel ito sa akin ng tingin.

"Again, sinong tinawagan mo?" s**t! Ano ba to? Pinagpawisan yung kamay ko. Hindi ako naging alerto sa sobrang excite ko nakalimutan kong kasama ko siya.

"I called..." hindi ko maituloy-tuloy ang sasabihin ko dahil masyadong malapit ang mukha nito.

"My fa--" bigla na lang niya ibinababa yung suot kong blouse at bra na nasa loob. Nakalantad ang aking dibdib sa harapan niya. Napasinghap ako noong may nakita akong may tao sa di kalayuan. I tried to cover pero hinawi niya iyon.

Hindi pa ako naka recover mula doon ay ibinababa din nito ang aking stokings at undies!

Napaawang labi ko nang naramdaman ko yung daliri niya gitna. Habang nilalaro naman ng bibig niya ang dibdib.

"Masarap ba? Masarap bang magsinungaling?" Tanong niya at binilisan niya yung daliri. Kitang-kita sa kanyang mata na galit ito sa akin.

Hindi na... hindi na ako uulit. Please stop this. Nagsisimula nang mainit ang katawan ko sa ginawa niya. He was not satisfied with my reaction. I was preventing myself to scream.

"Please.."

Nang may i-uungol ako ay bigla niyang tinakpan yung bibig ko at kinagat-kagat niya yung dibdib ko. Kaya lalo akong nag-init. Pinasok niya ko sa isang cubicle.

"That's a punishment for lying to me, bitch." Sabi niya at lalomg binilisan. Nararamdaman ko malapit na ko. Pero isang ito tila sadista dahil binagalan ang laro.

This is really frustrating. Kaya ako na mismong gumalaw sa daliri niya. I never done this crazy things but he let me do it on my own. He chuckled in my ear like he was telling me I was defeated.

"Oh my!" Nanginig ang buong katawan ko at tila akong nanghihina. I felt wet flowing down my loins.

"I hope you learned your lesson." Sabi niya while licking his fingers saka lumabas ito ng tuluyan sa ladies toilet.

Hindi ko maiwasan mainis matapos iyong nangyari sa cubicle. A b***h!? I tried to calm down snd fix myself before leaving the restroom.

Ilang araw ang lumipas pero hindi kami nagkakausap maliban kapag importante lang ito sasabihin o ipapagawa. Kung minsan naman ay si Mr. Anthony na lamang ang nagbibigay sa akin ng gagawin.

Ngayon, nandito ako sa opisina para ayusin yung schedule niya this week may party siyang dadaluhan after three days at isang meeting with a tv network for advertising ngayon tanghali. The rest puro pagpirma na lang ng kontrata ang meron sa sched niya.

Nandoon siya sa loob ng opisina niya. Inaaral nito ang renovation site na panibagong building extension ng Sofia. Ako naman ay pupunta sa isang board member para pirmahan nito ang isang petition letter.

"Hello miss Kim." Bati nito sa akin ng mabuksan ng sekretarya niya ang kanyang opisina.

"Hello din po Sir. Ito na po yung letter na hinihingi niyo last week." Inabot ko iyon babang nakatayo sa tapat ng table.

"Okay, by the way I haven't introduce myself to you. I'm Kaien Stanford. The President of Sofia hotel." Ngumiti ito sa akin. He has expressive brown eyes high nose and pink lips. Maputi ito at maganda ang pangangatawan.

"Nice to meet you, Sir." Tugon ko at nagbow.

"I just wonder, where did Mr. Lim got his goddess secretary?" Naging mapungay ang mata nito at hinagod ako ng tingin. Hindi ko maiwasan mailang at pagmulahan ng mukha sa narinig.

"You look stunning. You know the CEO is quite allergic to his female secretaries before and he never brought them to meetings though, he has Mr. Lee." Pinaglalaruan nito ang ballpen niya at saka tumingin sa akin ng diretso.

Biglang sumikdo yung t***k ng puso ko matapos ko marinig ang mga sinabi niya. Maaring bang may special treatment ito sa akin? Oh dahil worth dollars ang binayad niya sa akin.

"I think you are special to him." Marahan itong tumawa. Ako naman ay kumunot sng noo sa sinabi niya. Me? Special?? Juicecolored! Imulat niyo nga ang kamalayan ng isang ito. As if...

Parehas kaming napalingon sa pintuan ng bigla ito bumaligwas ng bukas.

"WHERE THE HELL IS MY....secretary?" May kung sino ang biglang nagbukas ng pintuan at nang magtama ang aming mata ay lalong nagdilim ang ekspresyon nito. Nakasimangot ito at mabilis na nagtunggo sa akin at bahagyang tinakpan ako ng likod niya.

"What the hell did you do to my secretary?!" Naiiritang tanong nito habang kinukwelyuhan si Mr. Stanford.

"Chill lang dude! Haha! Possessive much? She just bring the letter to me. Don't be too irritated for her." Paliwanag nito kay Mr. Lim. Halatang inaasar nito.

"Sir.. wala naman pong---"

" Shut up. I am not talking to you." Sinabi niya iyon pero hindi pa din niya binibitawan si Mr. Stanford.

"Tss... such a coward Aldriq till now?" Kita ko ang pang-aasar na ginagawa nito. Akmang susuntukin niya ito ay ako na ang pumigil doon.

Mabilis naman niya ko kinaladkad palabas doon sa opisina. Hindi niya alintana ang pagtingin ng ibang empleyado sa amin. Pero kung tutuusin parang slow motion ang paligid. Yung hawak niya yung braso ko, ang bilis ng pintig nang puso ko na tila sasabog.

Nautauhan na lang ako nang binalya pasara nang kung sino yung pintuan. Napalingon ako at nasa opisina na niya pala kami. Nagtatagis ang bagang nito at masungit ang ekspresyon.

"What the f**k you are doing in his office!?" Pahiyaw niyang tanong. Nakasandal ito sa table niya, naka-cross yung arms niya at naka-arko ang kilay nito habang nakatingin sa akin.

"Sir, wala naman akong ginawa doon kundi binigay yung letter na pinapipirmahan mo." mahinahon kong paliwanag. Sabi nga nila huwag ka daw sasabay sa init ng ulo ng kausap mo.

"Then, bakit ang tagal mong bumalik dito?" Ngumuso lamang ako pero yunuko uoang hindi niya makita ang reaksyon ko. Wow... parang ilang minuto lang ako nawala di ba? Bodyguard ba gusto mo sa akin na twenty four hours ay nakikita mo?

"Hindi ka na sumago-- nevermind." Bigla itong nagpalakad-lakad pabalik habang iilang mura ang narinig ko mula sa kanya.

Ginawa ko na lang yung pinagagawa niya sa aking na pag eencode sa mismong system ng Sofia. Hindi niya na rin nahalata na umalis ako sa opisina niya. Maya-maya pa ay nakita kong paparating si Mr. Lee.

"Nasa loob ba si Sir?" Tanong niya. May mga hawak itong folder.

"Sa loob po ito. Pasukin niyo na lamang." Sabi ko at pinagbuksan ko siya ng pintuan.

"Salamat."

Matagal-tagal din nag-usap ang dalawa sa loob. Hindi ko na din namalayan ang oras at lunchbreak na. Kundi pa tumunog ang aking cellphone ay hindi ko pa mamamalayan sng oras. Nagpasya ako sa isang restaurant na malapit na kumain. Dahil wala din akong masyadong close ay ako lang ang nandito. May iilang empleyado ng Sofia pero duda ko kung kilala nila ko. Minsan lang ako pumupunta ng ibang department.

Iyon nga lang sa hindi sinasadyang mangyari ay nabangga ng aking kamay sa taong nasanggi ko. May hawak akong juice at natapon iyon sa damit niya.

"Oh my God... oh my god!" Natilihan ang babaeng nakasuot ng isang dress na hapit sa katawan at mukhang sophisticated ito.

"Are you dumb or something?" Paangil na tanong nito. "Don't you know that the price of this dress is more worth than your life, filthy earthling!"

Habang nagsasalita ito ay agad ko naman kinuha yung tissue at pinunasan yung bahagi nang nabasa. Pero iniwas niya ang aking kamay at malakas na hinawi iyon.

"I'm sorry... I did not notice youwre coming that's why." I sinceredly apologized.

"You don't dare touch me. Stay away from me. Meron akong importanteng lakad ngayon at dahil sa katangahan mo..... Look at me I'm drenched. Paano pa ko haharap sa mga importanteng kausap ko."

"Ma'am babaya--" sasabihin ko sana na babayaran ko na lang ito pero biglang naniningkit ang mata nito.

"Babayaran mo!? Are you kidding me?" Sarkastikong tanong nito. Nakikita na din sa paligid sng palingon nang ibang costumers doon. "Mukha mo pa lang mukha ka nang hampas lupa tapos sasabihin mong-"

PAK!

Isang malakas na sampal ang binigay ko sa kanya dahilan nang kanyang pagkakaupo sa sahig. Nakita kong nagigilalas siya sa ginawa ko.

"Bakit? Nagulat ka ba bigla kitang sinampal!?" Hiyaw ko. Hindi gusto itong patulan pero kung ganito lang din naman at lalaitin ako ay talagang malilintikan siya. "Tama lang iyan sa'yo. Simpleng pagtapon lang lecheng juice na yan kinaiinasan mo naiintindihan ko. Pero walang nagbigay sa'yo nang karapatan na tarantaduhin ang pagkatao ko!"

Nakita kong dinaluhan siya ng mga kasama nito marahil. Pero hindi niya ko tinitigilan ng tingin. Mukha natapakan ko ang pride nito.

Dahil nawalan na ako nang ay umalis na lang ako. Mukhang pinag-uusapan na din ng mga tao ang nangyari. Kaya naman ay minabuti ko nang sumakay ng taxi. Kahit na wala akong esaktong lugar na pupuntahan.

"Ma'am saan ko po kayo ihahatid?" Tanong ni manong. Doon ko naalaala na pumunta sa bahay ni tito Arnold. Alam kong nakatago sa wallet ko ang address ng bahay. Binigay ko iyon kay manong. Wala pang trenta minutos ay narating namin ang bahay. Mabuti na lang kilala ako noong guard at pinapasok ako ng subdivision.

"Miss, andiyan po ba si Mr. Arnold?" Tanong ko sa isang katulong na lumabas para magtapon ng basura.

"Uhm Ma'am...."