"Ne oldu güzelim?" diye soran Ferman'a, sözümü kesmeden, "Beni dinlerseniz sevinirim," deyip derin bir nefes aldım, tabii alabildiğim kadarıyla.
Olanları bu evde yaşayan herkes biliyor gerçi, bugün öğrendiğim kadarıyla dışarıdaki insanlar bile biliyor artık. Ben sizin törelerinizin kurbanı olarak geldim buraya, istemeyerek. Ama sonra bir şey oldu; önce sizi, sonra Ferman'ı çok sevdim, hatta âşık oldum. Sizi kendi ailem, kendi annem babam gibi gördüm, çok şey değişti. Fakat buralarda değişmeyen ve hiç bir zaman değişmeyecek şeyin töre olduğunu gördüm, öğrendim ne yazık ki. Değiştirebiliriz sandım ama bu illeti değiştirmek mümkün değilmiş, anladım.
Bugün Kadim Baba bana Ferman'ın sırf benim için ağalıktan vazgeçmek istediğini ve törelerinizin emrettiği şeyleri anlattı. Gerçi bana göre önem
