บทนำ
493 Words
บทนำ
ผมเคยเป็นคนดีแล้วครับ แต่ไม่ได้อะไรกลับมานอกจากความเสียใจ...
ผมกับพะแพงเราแอบคบกันลับหลังผู้ใหญ่มานาน รวม ๆ ก็เกือบสามปี พะแพงคือลูกสาวของลุงเดย์เพื่อนพ่อผม เธอเป็นผู้หญิงทันสมัย ความใฝ่ฝันคืออยากเป็นนางแบบและเธอก็ทำมันสำเร็จพร้อมกับรักพัง ๆ ของผม
หลังจากเธอวิ่งไล่ตามความฝันจนสำเร็จ เธอก็ทิ้งผมไว้กลางทางพร้อมกับประโยคที่เจ็บปวด
"ขอโทษนะป่า แต่แพงต้องการความฝันไม่ใช่ป่า เราเลิกกันเถอะ"
โคตรเกลียดความรู้สึกตอนนั้นเลยครับ และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมกลายเป็นคนที่เลวที่สุดในสายตาของคนทั้งโลก ยกเว้นสายตาอ่อนไหวคู่หนึ่งที่เฝ้ามองผมมาตลอด เธอคือ ‘พริกหวาน’ น้องสาวของพะแพง และนั่นก็ทำให้ความเลวในหัวใจผมมันจุดประกายขึ้น ผมต้องการทำลาย
พะแพงรักน้องสาวมาก... ผมเองก็เกลียดเธอมากเช่นกัน ในเมื่อเป็นคนดีแล้วเธอไม่รัก ผมก็จะเลวให้เธอดู
เรื่องทุกอย่างมันควรจะดีกว่านี้... แต่ไม่เลยครับ เมื่อกระต่ายน้อยในกรงทองพยายามจะวิ่งหนีผมเพียงเพราะเธอรู้ความจริงว่าผมเข้าไปในชีวิตเธอเพราะอะไร
"พี่มันเลว อะ อึก... หนูรักคนแบบพี่ได้ยังไง"
"กูไม่เคยขอร้องให้มึงรักอยู่แล้ว"
"ใจร้าย อึก... ใจร้ายที่สุดเลย ทำกับหนูแบบนี้ทำไม ถ้าไม่รักหนู พี่ก็ปล่อยหนูไปสิ"
"จำใส่สมองมึงไว้นะพริกหวาน ในเมื่อมึงเลือกจะก้าวเข้ามาในโลกของกูแล้ว มึงก็ไม่มีสิทธิ์เดินออกไปง่าย ๆ ถึงกูจะไม่รักมึง แต่มึงคือคนของกู จะเป็นหรือตายมึงก็ต้องเชื่อฟังแค่กูคนเดียว คนอื่นมึงไม่ต้องไปฟัง!"
"ฮือ ๆ คนใจร้าย"
ผมได้ยินประโยคนี้ซ้ำ ๆ จนบางครั้งมันกลายเป็นประโยคที่น่าเบื่อ...
ความสัมพันธ์เหี้ย ๆ ที่ผมให้สถานะเธอแค่เด็กที่ผมเลี้ยงเอาไว้เพื่อแก้แค้นพี่สาวของเธอ... มันคือความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่ไม่มีใครล่วงรู้ เพราะถ้าพ่อรู้ผมก็ตายเหมือนกัน
"ถ้าเกลียดหนูมากขนาดนั้น หนูจะอยู่ให้พี่เกลียดตลอดไป ถ้าพี่ทิ้งหนูวันไหน หนูจะฆ่าพี่ให้ตายเลยคอยดู อึก..."
น้ำเสียงสั่น ๆ เอ่ยประโยคยาว ๆ นั่น พริกหวานไม่เคยเกลียดผมอย่างปากพูด เธอบริสุทธิ์เกินไป แต่กลับต้องมาแปดเปื้อนเพียงเพราะรักคนเลว ๆ อย่างผม...
...โลกของป่ามันรายล้อมไปด้วยอันตรายและสีที่ดำมืด แต่แล้ววันหนึ่งสีขาวแสนบริสุทธิ์ก็ค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาเติมเต็ม จนผมแทบลืมไปว่าโลกของผมนั้นสีอะไร?
- Writer
