รักต้องร้าย

บทนำ ​ ผมเคยเป็นคนดีแล้วครับ แต่ไม่ได้อะไรกลับมานอกจากความเสียใจ... ผมกับพะแพงเราแอบคบกันลับหลังผู้ใหญ่มานาน รวม ๆ ก็เกือบสามปี พะแพงคือลูกสาวของลุงเดย์เพื่อนพ่อผม เธอเป็นผู้หญิงทันสมัย ความใฝ่ฝันคืออยากเป็นนางแบบและเธอก็ทำมันสำเร็จพร้อมกับรักพัง ๆ ของผม หลังจากเธอวิ่งไล่ตามความฝันจนสำเร็จ เธอก็ทิ้งผมไว้กลางทางพร้อมกับประโยคที่เจ็บปวด "ขอโทษนะป่า แต่แพงต้องการความฝันไม่ใช่ป่า เราเลิกกันเถอะ" โคตรเกลียดความรู้สึกตอนนั้นเลยครับ และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมกลายเป็นคนที่เลวที่สุดในสายตาของคนทั้งโลก ยกเว้นสายตาอ่อนไหวคู่หนึ่งที่เฝ้ามองผมมาตลอด เธอคือ ‘พริกหวาน’ น้องสาวของพะแพง และนั่นก็ทำให้ความเลวในหัวใจผมมันจุดประกายขึ้น ผมต้องการทำลาย พะแพงรักน้องสาวมาก... ผมเองก็เกลียดเธอมากเช่นกัน ในเมื่อเป็นคนดีแล้วเธอไม่รัก ผมก็จะเลวให้เธอดู เรื่องทุกอย่างมันควรจะดีกว่านี้... แต่ไม่เลยครับ เมื่อกระต่ายน้อยในกรงทองพยายามจะวิ่งหนีผมเพียงเพราะเธอรู้ความจริงว่าผมเข้าไปในชีวิตเธอเพราะอะไร "พี่มันเลว อะ อึก... หนูรักคนแบบพี่ได้ยังไง" "กูไม่เคยขอร้องให้มึงรักอยู่แล้ว" "ใจร้าย อึก... ใจร้ายที่สุดเลย ทำกับหนูแบบนี้ทำไม ถ้าไม่รักหนู พี่ก็ปล่อยหนูไปสิ" "จำใส่สมองมึงไว้นะพริกหวาน ในเมื่อมึงเลือกจะก้าวเข้ามาในโลกของกูแล้ว มึงก็ไม่มีสิทธิ์เดินออกไปง่าย ๆ ถึงกูจะไม่รักมึง แต่มึงคือคนของกู จะเป็นหรือตายมึงก็ต้องเชื่อฟังแค่กูคนเดียว คนอื่นมึงไม่ต้องไปฟัง!" "ฮือ ๆ คนใจร้าย" ผมได้ยินประโยคนี้ซ้ำ ๆ จนบางครั้งมันกลายเป็นประโยคที่น่าเบื่อ... ความสัมพันธ์เหี้ย ๆ ที่ผมให้สถานะเธอแค่เด็กที่ผมเลี้ยงเอาไว้เพื่อแก้แค้นพี่สาวของเธอ... มันคือความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่ไม่มีใครล่วงรู้ เพราะถ้าพ่อรู้ผมก็ตายเหมือนกัน "ถ้าเกลียดหนูมากขนาดนั้น หนูจะอยู่ให้พี่เกลียดตลอดไป ถ้าพี่ทิ้งหนูวันไหน หนูจะฆ่าพี่ให้ตายเลยคอยดู อึก..." น้ำเสียงสั่น ๆ เอ่ยประโยคยาว ๆ นั่น พริกหวานไม่เคยเกลียดผมอย่างปากพูด เธอบริสุทธิ์เกินไป แต่กลับต้องมาแปดเปื้อนเพียงเพราะรักคนเลว ๆ อย่างผม... ...โลกของป่ามันรายล้อมไปด้วยอันตรายและสีที่ดำมืด แต่แล้ววันหนึ่งสีขาวแสนบริสุทธิ์ก็ค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาเติมเต็ม จนผมแทบลืมไปว่าโลกของผมนั้นสีอะไร?