"อาพัส รอยสักอา...."
"พระจันทร์เสี้ยว ทำไม?"
"......." นาราอ้าปากพะงาบ ๆ ไม่มีแม้เสียงที่จะพูดออกมา หวังว่ารอยสักนี้คงไม่ใช่ชายคนนั้น คนที่อยู่ทะเลกับเธอหรอกนะ
พัสกรเริ่มสาวเท้าเข้าใกล้ ๆ ใบหน้านิ่งสนิทไม่ได้แสดงออกอะไรให้นาราได้เห็น เขาเอาแต่จ้องมองใบหน้าคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้น ส่วนนาราก็เอาแต่ตาถลนจ้องมองรอยสักไม่กะพริบ
"นารา รอยสักอามันมีอะไรมากกว่านั้นงั้นเหรอ" คำพูดของพัสกรเหมือนจะเรียกสตินาราได้ เธอเลื่อนสายตาขึ้นมามองใบหน้าเขา ก่อนที่จะถามคำถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก
"ระรอยสักนี้ อาสักนานหรือยัง หรือว่าพึงสัก หรือว่าอา ตะ ติดสติกเกอร์" เธอยิงคำถามแบบไม่ประสาอะไรสักอย่าง จนพัสกรต้องหลุดขำกับ อากัปกิริยาท่าทางแบบนี้ของเธอ
"นาราเป็นอะไรไป ก็แค่รอยสัก อาสักมาตั้งแต่เป็นหนุ่มหรือว่าหนูติดใจส่วนไหนกันแน่" ขืนปล่อยให้พัสกรเล่นสงครามประสาทกับเธอแบบนี้ละก็มีหวัง คนที่จะเป็นบ้าเพราะคิดมาก
