Episode 17

1546 Words
  Ericka's Point of View     Nagulat ako ng biglang sumulpot sa harapan ko si Kate habang tinatapik-tapik ang aking balikat. Agad akong napatingin sa kaniya dahil sa kaniyang ginagawa.       "Anong problema mo Kate? Kanina ka pa kalabit ng kalabit." Asar na saad ko sa kaniya. Agad naman siyang tumayo ng maaayos sabay nag-cross ng kaniyang kamay at tinignan ako ng seryoso.     "Seriously Ericka, kanina ka pa tulog sa buong klase ng business math," seryosong sambit niya sakin. "Ano bang nasa isip mo at natulog ka s klase ni Sir?" saad niya sabay napahawak sa kaniyang noo at napailing-iling.       "Sorry pagod lang siguro ako kaya ako nakatulog. Don't worry aaralin ko nalang yung inaral ninyo kanina." Saad ko sa kaniya. Agad naman siyang huminga ng malalim at sabay hinawakan ako sa aking balikat.     "Alam mo Ericka, I'm ready to hear your problem ha. You should try to release all your problems Ericka, lately lagi ka nalang ganito. Anytime pwede ka ng sumabog dahil sa pagkimkim mo sa mga problema mo." Seryosong sabi ni Kate. Agad akong tumingin sa kaniya at sabay binigyan siya ng masiyang ngiti.       "Don't worry I'm fine, wag ka ng mag-alala saakin." Sabi ko. Agad akong tumingin sa buong klase at nakita ko na wala na ang aking mga ka klase sa loob. Agad akong napatingin kay Kate ng nagtataka dahil sa aking nakita.       "Asaan sila?" nagtatakang tanong ko sa kaniya. Agad naman siyang huminga ng malalim at sabay naglakad papunta sa kaniyang bag at kinuha ang kaniyang tubig.       "Peh natin ngayon, lahat sila nasa baba na tayo nalang ang wala doon dahil sa tulog ka at ginising pa kita." Saad niya saakin. Agad naman akong napakamot sa aking ulo at sabay naangiti dahil sa kaniyang sinabi.       Agad kong kinuha ang aking tubig at tumayo saaking inuupuan upang makaalis na kami ni Kate sa room.       "Ericka alam mo ba kanina andito yung lalaking pinuntahan natin kahapon s may hallway." Seryosong sabi ni Kate. Agad akong napatingin sa kaniya ng nagtataka dahil sa kaniyang sinabi.       "Sinong lalaki iyon?" tanong ko sa kaniya.       "I forget his name basta yung gwapo sa Peh natin kahapon. But pumunta siya dito kanina nung wala na dito ang mg ka klase natin at tinignan ka niya." Saad ni Kate saakin. Agad naman nanalaki ang aking mga mata ng sabihin niya iyon. I know it's Ethan, but why?       "Actually, nagtataka nga ako kasi tinitigan ka lang niya habang natutulog ka. Gusto ko siyang tanungin pero nahihiya ako." Saad niya saakin.       "Ano pang ginawa niya?" tanong ko sa ko sa kaniya.       "Wala tinignan ka lang niya sa loob ng sampung minuto tapos tumayo din siya at umalis ng walang sinasabi. Actually, nakakapagtaka kung bakit ganon siya tumingin sa iyo, but nakita ko sa mga mata niya yung lungkot." Saad ni Kate saakin. "Ano bang nangyari kahapon?" tanong niya. Agad akong napailing-ilinh sa kaniya at sabay naglakad papalabas ng room.     "Wala iyon wag mo ng pansinin." Seryosong sabi ko sa kaniya sabay bumaba sa hagdan.       Pagdating namin doon, nakita namin ang mg babae naming kaklase na nakalalibot sa dalawang lalaki. Agad naman napailing-iling si Kate dahil sa nakikit niya at sabay naglakad papalapit sa kanila upang pigilan sila.       "Hey mahiya nga kayo, hindi ninyo ba napapansin na naiilang na silang dalawa." Seryosong sabi ni Kate sa kanila. Agad naman tumahimik ang lahat at nagsilayuan sa dalawang lalaki na tutulong saamin sa Peh dahil sa sinabi nk Kate.       Agad naman akong napatawa ng patago dahil sa inasta ng karamihan sa tuwing nagagalit si Kate sa kanila. Agad naman akong napatingin sa kinaroroonan ni Ethan. Nagulat naman ako ng nakita ko siyang nakatitig lang saakin. Agad akong napalunok at sabay umiwas ng tingin sa kaniya.       Agad akong naglakad papunta sa bench at doon umupo. Nagulat ako ng biglang may biglang tumigil na isang lalaki sa aking harapan. Agad akong napatingala upang tignan kung sino ang lalaking iyon. Agad naman siyang napatingin saakin at sabay ngumiti.   “Ikaw pala Jeff anong ang problema?” mahinahon na tanong ko sa kaniya. Agad naman siyang napahawak sa kaniyang leeg at sabay napaiwas ng tingin sa akin.   “Uhm Ericka, pwede ba akong magpatur sa business math na inaral kanina, nahihirapan kasi akong intindihin eh.” Saad niya saakin. Agad naman akong ngumiti sa kaniya at sabay tumango-tango.     “Sure, no problem. Mamaya sa library after class.” Saad ko sa kaniya. Ngumiti siya saakin at sabay tumango-tango bilang pagsang-ayon sa aking sinabi. Agad akong napatingin sa lugar kung asaan naroroon si Ethan at nakikita ko ang kaniyang galit na tingin saakin lalong-lalo na kay Jeff. Agad akong napailing-iling nang makita ko ang kaniyang reaksyon.   What is his problem? Kanina tinititigan niya ako ng walang emosyon and now grabe na siyang makatitig saakin ng masama. Napahinga nalang ako ng malalim at hindi nalang pinansin ang kaniyang mga tingin saakin.   Maya-maya naman ay dumating ang aming prof sa Peh dahilan upang tumahimk ang lahat at umayos sa aming pila.     Agad kaming tinignan ni Sir ng seryoso bago siya magsalita.     “Listen everyone, kanina ay may pinag-uusapan kami ng mga coordinators and may sinabi na silang gagawin natin for our outdoor activity. So next week magaganap ang ating camping sa labas ng school.” Saad ni Sir saamin. Agad naman nabuhayan ang mga kaklase ko dahil sa sinabing ito ni Sir. “Listen gusto ko sabihin ninyo ang mga bagay na ito sa inyong mga magulang upang aware sila sa mga mangyayari. And also, kasama padin natin silang dalawa para tulungan tayo sa ating gagawing activity.” Saad niya saamin. Agad na nagsitilian ang mga babae dahil sa sinabi ni Sir saamin.     Napahinga nalang ako ng malalim at napailing-iling dahil sa aking mga narinig. I know that I’m no suit in that activities but I guess I don’t have a choice.     Matapos ang mga sinabi ni Sir ang mga kailangan naming malaman, agad kaming naglakad papunta sa gym upang gawin ang sport na aming gagawin. Sa kalagitnaan ng paglalakad agad naman akong nagulat ng makatabi ko na si Ethan. Agad naman akong napaiwas ng tingin upang hindi niya malaman na hindi nakatingin ako sa kaniya.     Habang naglalakad kami, hindi ko lama kung paano ako makakaalis sa kaniyang tabi. Ngunit habang palapit kami sa gym, nararamdaman ko ang bigat na tensyon at ang pumapaligid saaming ilang dahil sa nangyari kahapon. Gustuhin ko man siyang kausapin ngunit nasasakin padin ang aking pinangahawakang pangako dahil sa sinabi ni Kuya sakin.     Agad akong napapikit at agad na tumakbo papalayo sa kaniya. Hindi ko alam kung ano ang kaniyang mararamdaman sa ginawa ko ngunit gustong kong mapalayo sa kaniya dahil sa kagustuhan kong makapagtapos ng hindi ako pinipigilan nila Dad at isa pa ayaw ko ng madamay sa mga problema na kinakaharap niya.     A moment later…   Mga ilang minuto din kaming nag-intay na dumating ang aming prof sa gym. Nang siya’y dumating, agad niya kaming pinaayos upang magsimula na sa aming gagawing sports.     Isa-isa na pumila ang lahat kila Ethan upang turuan kami. Agad naman akong napayuko at sabya tumungo sa kabilang pila upang iwasan si Ethan. Agad naman akong nagulat ng biglang tumingin si Ethan saakin at sabay nakita ko ang kaniyang mukha na malungkot at sabay napayuko. Agad naman akong napaiwas ng tingin at sabay napahawak sa aking noo dahil sa aking nakitang reaksyon sa kaniya.     Agad naman akong napailing-iling at hindi siya pinansin at nagpatuloy nalang sa aming activity.     Makalipas ang ilang oras ng aming palalaro, agad kaming binigyan ni Sir ng time upang magpahinga. Agad naman akong naglakad palabas ng gym upang tumungo sa canteen. Ngunit paglabas na paglabas ko nagulat ako ng biglang may humatak saakin at na isang lalaki. Agad naman nanlaki ang aking mga mata dahil sa biglaang paghatak saakin.     “Wait saan mo ba ako dadalhin? Bitawan mo nga ako!” sigaw ko sa kaniya. Ngunit hindi niya ako pinakinggan, hanggang sa makarating kami sa lugar na onti lang ang mga estudyante at sabay doon siya huminto at agad akong idinikit sa pader.     Nanlaki naman ang aking mga mata ng mga makita ko ang galit na si Ethan na nakatingin saakin.     “Why? Why?!” sigaw niya. Agad naman akong napapikit dahil sa kaba at takot na aking naramdaman ng siya ay sumigaw saakin.     “Why Ericka? Why are you avoiding me? I want to talk to you but you always avoid me.” Mahina niyang saad. Agad naman siyang napayuko at sabay idinikit ang kaniyang ulo sa aking balikat. Agad naman akong napaiwas ng tingin sa kaniya dahil hindi ko alam kung paano ko siya kakausapin.     “Ano bang nagawa kong mali? Is it because of my family? Ano bang sinabi nila sa’yo?” tanong niya saakin. Ngunit hindi ako nagsalita at nagpatuloy lang sa aking pag-iwas sa kaniya.     “You know I trusted you. Maybe alam mo na yung condition ko dahil sinabi ng pamilya ko. But I just you to be my friend.” Mahinahon niyang sabi.     “But Ethan I have my reason, please don’t bother me anymore.” Seryoso kong sabi sa kaniya. Agad naman niyang inangat ang kaniyang ulo saaaking balikat at sabay tinignan ako ng seryoso.     “Why Ericka, dahil Domingo ako at ikaw ay Salvador?” seryoso niyang saad saakin.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD