
Bazı çiçekler güneşte açar. Bazıları ise karanlıkta…
Kardelen, hayat ona susmayı öğretti ama o susmadı. Her itirazında susturuldu. Her direnişinde cezalandırıldı. Ama ne olursa olsun başını eğmedi. Çünkü o, kırılan değil, kırıldıkça güçlenen bir kızdı.
Emir Koral, geçmişi kanla yazılmış bir adam.. Öğrendiği bir gerçek onu geri dönüşü olmayan bir yola sürükledi. Bir günde her şeyini kaybetti. Bir günde katile dönüştü. Ve o günden sonra kendini karanlığa ait sandı.
Ta ki Kardelen karşısına çıkana kadar.
Bir borcun bedeli olarak başlayan bu hikâyede,
kader ikisini aynı yola sürükledi.
O, karanlıktan kaçmayan bir kızdı. O ise karanlıktan çıkamayacağını düşünen bir adam.
Ve bazen en büyük savaş, iki güçlü insanın birbirine teslim olmasıdır. Karanlık her şeyi yok etmez. Bazı çiçekler, tam da orada açar.

