Finding The Long Lost Wife (Blaze and Louie)

3.(Dissapointment)

CHAPTER THREE

Who are you? malakas na tanong nito sa 'kanya.

Napalunok naman siya ng laway dahil sa kabang nararamdaman niya sa mga oras na yun. Masyadong lalaking-lalaki ang boses nito na tila kulog sa pandinig niya.

Answer me!!! sigaw ulit nito na ikinapitlag niya. "peste lang" na wika niya sa isip.

Ba't ba sigaw ka ng sigaw? I have ears so I can hear you clearly mister, so you don't need to shout". Malumanay pero madiin ang pagkakasabi niya dito.

"Tsss. you really have the nerve to talk to me that way huh! wika nito na ikinalunok nanaman niya ng laway lalo na nang lapitan siya nito while giving her a deadly gaze as if he want to strangle her neck.

'I'm... I'm sorry. hinging paumanhin niya saka siya nagbaba ng tingin.

Louie heard him sighed deeply.

Now tell me lady, who the hell are you? at bakit ka kausap ng daddy ko? mababang boses ng tanong nito sa 'kanya, na ikinaangat ulit niya ng tingin dito. At hayun nanaman ang pag rambolan ng kaniyang puso ng masalubong ang mga mata nitona sobrang lamig pero may talim kung tumingin.

I'm Louie, and I'am going to be your wife if hindi ako nagkakamali ikaw------

'D*amn! mura nito na ikinaputol ng sinasabi niya.

How much do you need? para lang umurong ka sa kasalang ito? tanong nito sa 'kanya.

Kung iniisip mo na pera lang ang habol ko kaya ako magpapakasal sayo, ay nagkakamali ka". paliwanag niya dito.

Then kung hindi pera ay ano? wala naman ibang pwedeng maging dahilan diba? unless nagmamahalan tayo and that is bullsh*it, you know?

Nasaktan man siya sa sinabi nito, pero nanatili parin siyang kalmado dahil ayaw niyang makitang mahina siya. Oo siguro, pera ang naging rason kaya nandito siya sa kalagayan niya ngayon pero hindi naman niya yun ginusto. She's here for her tiyo Ed's debt. At siya ang kabayaran ng utang na yun.

Like you, I'm against with this marriage mister, but I don't have a choice but to do it.

Yun naman pala! bakit hindi ka lumayo, I will help you'.

Umiling naman siya bilang tugon sa sinabi nito. Maniwala ka, kahit gustuhin kong lumayo ay hindi pwede, and I can't tell you the reason behind that.

Napapitlag naman siya ng bigla nitong hampasin ng mga palad nito ang mesa na nasa harapan niya.

Then suit your self my dear future wife, dahil sa oras na matuloy ang kasal natin, I will never be good to you. And please lang huwag na huwag kang umasa na gagampanan ko ang pagiging asawa mo dahil never ko yan gagawin. " Madilim ang mukhang sabi nito bago naglakad patungong pintuan ng opisina.

Palabas na sana ito nang bigla itong huminto at nilingon siya. "I will do everything, para ikaw mismo ang magpa-annul sa kasal natin once na sinunod mo ang kabaliwan ng daddy ko". wika nito bago pabagsak na isinara ang pintuan ng opisina.

Napahawak naman si Louie sa 'kanyang dibdib dahil sa takot na naramdaman niya kanina. Kilala niya ang sariling matapang at walang inuurungan pero bakit tila ngayon ay natatakot at naduduwag siya.

"Bahala na,"nawika na lang niya. Andito na ako sa sitwasyon na 'to kaya papanindigan ko na para kay tiyo Ed." she added.

Ready na ba ang bride? tanong ng coordinator ang nakapagpabalik sa 'kanya sa kanyang sarili. She nod her head and smile wryly bilang sagot sa tanong nito sa 'kanya.

Three minutes na lang ma'am and we will gonna start." wika pa nito .

Minsan pa niyang pinunas ang luhang tumakas sa mga mata niya and she breathed heavily. "This is it Lou, you can do this'. pagpapalakas niya ng loob sa sarili.

Nag-aantay na lang siyang tawagin ng pumasok ang kaniyang tiyuhin kasama ang ama ng lalaking mapapangasawa niya.

"Look at you iha, you are so beautiful, hindi ba Ed? sabi nito na makikitaan nang kasiglahan at kasayahan sa mukha at kung pagmamasdan niya ngayon ang dalawa ay parang totoong magkaibigan lang, yung tipong ang gaan lang ng samahan ng mga ito.

"Oo naman po Don Adson" natutuwang sagot naman ng tiyo niya dito.

"Ngayon pa lang anak magpapasalamat na ako sayo, alam kung ayaw mo 'tong kasalan na 'to, pero tinuloy mo parin. Ngayon, panatag na ako na meron nang mag-aalaga at magtatanggol sayo. "Mahal na mahal ka ng tiyo". gumagaralgal ang boses na wika nito sa 'kanya. Saka siya niyakap ng mahigpit na tila ba, huling pagkikita na nila yun.

Niyakap naman niya ito pabalik. "Mahal na mahal din kita tiyo Ed". Sumasakit na ang kaniyang lalamunan sa pagpipigil ng kaniyang iyak. Alam niyang ito na ang araw nang paghihirap niya sa kamay ng anak ng Don. Pero titiisin na lang niya yun, para sa tiyo niya.

Oh siya tama na, baka pumangit pa ang prinsesa ko, napakaganda mo pa naman ngayon'. nakangiti na nitong sabi ng kumalas sa pagkakayap sa 'kanya.

Iha, magsosorry ang future daddy in-law ha, if inilagay kita sa ganitong sitwasyon. Pero naniniwala ako na ikaw lang ang kailangan ng anak ko sa tabi niya. Balang araw, pag okey na ang lahat, promise I will tell you everything. Pero sa ngayon, sana habaan mo ang iyong pasensiya para sa anak ko." sabi nito habang hawak-hawak ang kamay niya at tinapik-tapik pa ito.

Sinuklian na lang niya ng isang matipid na ngiti ang mga sinabi ng matandang Don.

Nasa ganoon silang tagpo ng pumasok ulit ang coordinator nila para sabihing maguumpisa na ang kasal, saka siya nito iginiya palabas.

Ang buong akala ni Louie ay madaming tao ang pupunta, pero ganoon na lang ang pagkunot ng kaniyang noo ng makitang si Don Adson, tiyo Ed, at mga body guard lang ang andoon sa loob kung saan idadaos ang kanilang kasal. Tanaw naman niya ang lalaking mapapangasawa niya na tila walang kabuhay-buhay na nakatayo sa unahan at nakayuko lang habang ang dalawang kamay nito ay nakasuksok sa dalawang bulsa ng pantalon nito.

Nilapitan naman siya ng kaniyang tiyo Ed, upang igiya patungo sa unahan. "Pasensiya na anak kung kami-kami lang ang mga andito, ayaw ni Blaze, ng mapapangasawa mo na malaman ng lahat ang tungkol sa kasal na ito. Kaya sumang-ayon na lang ang ama niya basta maituloy lang ito.'paliwanag nito sa 'kanya.

Okey na din yun tiyo, at least hindi ako maiilang pa". sagot naman niya sa tiyuhin.

Pumailanlang ang tugtugin habang hinahatid siya ng tiyuhin sa unahan patungo sa magiging asawa niya na ngayon ay matiim ng nakatingin sa 'kanya habang nanatiling blangko ang mukha nito.. Hanggang sa makarating sila harapan ng lalaki ay hindi nito tinatanggal ang pagkakatitig sa 'kanya.

Naramdaman na lang niya ang paghawak nito sa kamay niya habang inaalalayan siya patungo sa kanilang uupuan.

Mula umpisa, hanggang sa matapos ang kasal nila ay tila walang naintindihan si Louie, marami ang tumatakbo sa utak niya at dumadagdag pa ang kalabog ng puso niya everytime na madadaiti ang parte ng katawan niya sa lalaki na asawa na niya ngayon.

Go, change your clothes at aantayin kita sa baba!, utos nito sa 'kanya na ikinabalik niya sa sarili. Ewan ba niya mula kagabi hanggang ngayon tila lagi na lang siyang nag-iispace out.

"Wait! habol na tawag niya dito. Nilingon naman siya nito habang matatalim ang titig na iginawad sa 'kanya.

"What?!

San ba tayo pupunta?

House! at my house! kung iniiisip mo na papayag akong mag-stay dito, then your wrong! now go haul your ass out of your bed and change! matigas na utos nito sa 'kanya bago siya nito tinalikuran.

Masarap din busalan ang bibig nun at ng hindi na makapagsalita pa!" gigil niyang kausap sa sarili.

Nagngingit-ngit man ang kaniyang kalooban, ay sumunod na lang siya sa utos nito.

But to her dissapointment at mas lalong ikinaasaar niya ng driver na lang nito ang maabutan niya sa baba. Dahil nauna na daw umalis ang magaling niyang asawa at ang driver nito ang pinaiwan para ihatid siya sa bahay nito.

"Peste lang"!