สิบเจ็ด
ลักขื่อเปลี่ยนเสา (1)
เฟิงอวิ๋นเดินลัดเลาะตามถนนได้ไม่นานก็ถึงหน้าจวนอ๋อง ด้านหน้ามีคนของหน่วยองครักษ์เงายืนเฝ้าอยู่สองคน เมื่อพวกเขาเห็นนางเดินมาก็รีบเข้ามารายงาน
“พระชายา ท่านอ๋องฝากจดหมายมาให้ขอรับ” องครักษ์คนหนึ่งหยิบจดหมายส่งให้ชิงเฟย
“ขอบใจเจ้ามาก” พูดจบเฟิงอวิ๋นกับชิงเฟยก็เดินเข้าไปในจวน ไม่ได้สนทนาอันใดกันอีก
เรือนของเฟิงอวิ๋นนั้นแต่เดิมก็เป็นเรือนของหลี่เซียวหลง เมื่อนางแต่งเข้ามา ชายหนุ่มก็ไม่ยอมจัดให้นางไปพักที่อื่น ข้าวของทั้งหมดจึงถูกขนมาไว้ที่เรือนใหญ่แห่งนี้
คนรับใช้ในจวนอ๋องนั้นโดยมากแล้วจะมีแต่บุรุษ มีสาวใช้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น บรรยากาศในจวนจึงเงียบสงบและโดดเดี่ยวอย่างมาก หลี่เซียวหลงตื่นมาแต่เช้าก็เข้าวัง หรือไม่ก็ไปจัดการงานลับ ดึกดื่นค่อนคืนถึงจะกลับจวน
“คุณหนูเจ้าคะ ข้าจะไปเตรียมอะไรร้อนๆ มาให้ท่าน” ชิงเฟยพูดขึ้น หลังจากส่งเฟิงอวิ๋นเข้าห้องไปแล้ว
“อืม…
