Chapter 22.
Jessica's POV
"Bayad po! Isa, Katipunan!" Sigaw ko sa loob ng jeep na nakapukaw naman ng atensyon ng mga tao sa loob nito.
Singkwenta ang binayad ko.
Pero bakit ganun? Parang ang tagal yata akong suklian? Hintay lang, Jessica. Baka binibilang pa ang sukli mo...
Medyo inilabas-labas ko ang katawan ko para ipakita sa kanilang naghihintay ako ng sukli ko sa kanila. Ang tagal naman yata kasi.
Wala na namang ginagawa ang konduktor. Ah, baka 'yung driver ng jeep ang nagkokompyut para sa sukli ko---Teka, ano pa palang sense ng konduktor? Napapasabak ako ng problem solving ngayon, ah.
"Bayad po. Isa, LRT." Inabot ko naman ang bayad ng pasaherong katabi ko.
Maya maya lang...
"Sukli po nung isa, LRT." Teka, koya? Nasa'n yung sukli ko naman? Bakit siya nasuklian mo na?!
'Wag ka
