ห้องพักผู้ป่วยโรงพยาบาล
‘ใครเป็นพวกเดียวกับเจ้าวะไอ้งูเหลือมรุ่มร่าม!’ กริมริปเปอร์สะบัดแขน ผุดลุกขึ้นยืนแล้วปรายตามองอย่างเหยียดหยาม ถึงกระนั้นมันก็ยังทำท่าประจบประแจงไม่เลิก
ทั้งกระพุ่มมือท่วมหัวปรก ๆ ทั้งพุ่งเข้ามากอดขาแต่ก็โดนยันจนหงายท้องออกไป
‘เราจะไม่ใช่พวกเดียวกันได้ไงล่ะ ท่านทั้งตาแดงแปร๊ด ทั้งร่างสูงใหญ่ใส่ชุดดำซะขนาดนี้ อมนุษย์ฝ่ายดีที่ไหนจะน่ากลัวขนาดนี้…’ พูดไม่ทันขาดคำต่งกงกงก็ต้องร้องจ๊ากเสียงหลงเพราะถูกมือร้อนผ่าวด้วยเพลิงยมทูตคว้าคอจนร่างลอยขึ้นจากพื้น
‘ผีมันไม่มีเงาสินะเลยมองไม่เห็นสารรูปของตัวเองสินะถึงได้กล้าเปรียบเทียบกับข้า’ โชคยังดีที่ยับยั้งโทสะไว้ได้ทันการจึงแค่เหวี่ยงร่างนั้นไปอยู่ที่มุมห้อง
อสุรกายน่าสมเพชที่ยังไม่โดนบดขยี้คลานสี่ขากลับมาตื้อไม่เลิก
‘ได้โปรดฟังข้าก่อนนายท่านรูปหล่อ ข้ามองท่านมาตั้งหลายเดือนแล้วนะ เห็นแวบแรกก็รู้ว่าเป็นผู้อำนาจ…’ นอกจากจะหน
