‘ยมทูตรักกับมนุษย์ได้ด้วยเหรอ ถ้าคุณกับแตมทะเลาะกันไม่ต้องขยี้วิญญาณแตมเป็นจุณเลยเหรอ ติมเคยได้ยินว่าผีจะสูบพลังชีวิตจากมนุษย์ที่มันติดตามแล้วแตมจะโดนคุณสูบพลังด้วยหรือเปล่าล่ะ ติมหวังว่า…คุณจะไม่ล้ำเส้นแตมไปมากกว่านี้ เพราะคุณมันไม่ใช่มนุษย์…’ คำพูดสุดท้ายของวิญญาณอลเวงก่อนจะเปลี่ยนเป็นแสงระยิบระยับเหมือนหิ่งห้อยลอยขึ้นท้องฟ้าไป
กริมริปเปอร์นิ่งอึ้งไปในทันใด
เมื่อฉุกคิดดูแล้วมันคงจริงอย่างที่ตฤณกิจกล่าวไว้
‘เจ้าพูดถูกข้ามันก็ไม่ใช่มนุษย์’
20 ชั่วโมงก่อนครบกำหนด
ธามไทย่องออกไปร้านสะดวกซื้อหน้าหมู่บ้านช่วงกลางดึก จังหวะที่เดินข้ามถนนอยู่ ๆ ก็เกิดอาการกระตุกเกร็งขึ้นมาเลยทำให้ยืนแข็งคอพับแช่อยู่กลางถนนจนเกือบถูกรถเฉี่ยวชน โชคเข้าข้างที่พลเมืองดีช่วยไว้ได้ทัน
หลังได้สติกลับคืนอมนุษย์ในร่างคนเป็นวิ่งฝ่าความมืดสลัวกลับบ้า ตลอดทางมีเสียงหมาหอนต้อนรับเป็นระยะ ตฤณกิจขังตัวเองในห้องเพื่อระบา
