Beautiful Mess

CHAPTER SIXTEEN

Hiding from him is the most stupid thing I ever done in my life!

Halos magimbal ang buong pagkatao ko sa sinabi nyang 'Focus on your eyes on me my love' jusko.

Hindi ko nga alam kung paano ako nag survive na kasama sya nong gabing iyon! Basta ang alam ko lang minadali ko lahat ng pamimili ko!

My heart is beating so fast para itong lalabas sa dibdib ko, I don't know what kind of feeling I am feeling! Nanginginig, na e-excite, nangangamba! Lahat, nagkandahalu-halu na kaya nagtago ako at hindi kailanman nagpakita kay Dylan.

I never replay his chat and answer his call, ni hindi nga ako pumasok sa trabaho dahil hindi ko kaya.

I know I have a feelings for him pero ngayon nandito na abot kamay ko na sya, ito ako ngayon para sunga!

"Hoy Riza! Para kang timang dyan! Bigla ng lang matutulala! Ma t-turn off si Jason! Wag kang parang baliw!" Saway sa akin ni Nelia.

I sigh. As much as I want to share to them about what happening to my life right now, hindi ko magawa dahil alam ko ang takbo ng mga isip ko! Baka imbis advices ang mga makukuha ko, insulto ang makukuha ko mula sa kanila kaya ayoko.

I want advice cause this is new to me, ngayon lang may nanligaw sa akin, ngayon lang may bumanat sa akin, ngayon lang! Ni hindi ko naranasan to buong buhay ko, ngayon lang so I want advice, pero sino ang lalapitan ko?

"Luh? Nabaliw ka na naman ba Riza kaya para kang timang ngayon?" Ani ni Krystin.

"Ganyan talaga yan kapag may nag c-crush na" tukso ni Iveth but my mind is nowhere.

Hindi ko magawang makipagsabayan sa kanila dahil una, wala na akong allowance, pangalawa, hindi ko alam kung paano haharapin uli si Dylan! Shutangina! Kailangan ko ng mag trabaho pero dahil sa lintik na puso kong to! Hindi ako makapagtrabaho!

"Let me remind you girl! Crush! Crush lang, Paghanga lang yan! Wag kang mag expect" nakangiwing sabi ni Nelia.

"Wag mo namang eh discouraged Nelia! Gagang to!"

"Abah! Totoo naman ang sinasabi ko! Para iwas sakit din"

I sigh.

Gusto ko ng katahimikan ngayon! I wanted to clear my mind!

Dahil gusto kong e destruct ang sarili ko! Kinagabihan humiling ako sa fast food chain na pinagtrabaho-an ko dati na mag part time ako, buti na lang pumayag ang manager.

My co-worker before are so happy but I am not here to reunit. I want destruction kaya nag overtime ako, hanggang 4:00am.

"Salamat ma'am, wala na po talaga akong allowance, hindi ako nakapasok nong weekend dahil maraming project" pagsisinungaling ko.

Simula talaga nong nakilala ko si Dylan, ang dami ko ng kasinungalingang sinasabi! Jusko!

"Walang anuman Riza, kung may bakante na trabaho tapos kailangan mo, hindi ako magdadalawang isip na kunin ka..." nakangiting sabi ng Manager.

"Salamat talaga ma'am" taos puso kong sabi.

"Sya, may klase ka pa mamaya diba? Anong oras?" Tanong nya.

"8:00 po! May pagkakataon pa akong magpahinga, una na po ako" magalang kong sabi.

Dahil wala pang masyadong motorcycle na dumadaan, nilakad ko na lang!

Na miss ko tong ganitong pakiramdam, yong napupuyat at pagod, ilang linggo na rin nong huli ko tong naramdaman! Nakakamiss lang.

Kung hindi pa ako nababaliw kakaisip kay Dylan, hindi ko nararamdaman ulit ito!

And speaking of him again. Hindi ko talaga alam ang gagawin.

I didn't know him, his still a stranger to me.

What if masama pala ugali nya? What if babaero sya? What if pinaglalaruan nya lang ako?...Ang dami kong what if!

Ang sarap na ngang sagutin dahil bakit ko pa pinatatagal? Gusto ko rin naman sya pero ayokong magmadali! May kasabihan nga na kapagmagmamadali ka, baka madapa ka along the way!

I won't rush such thing especially my heart is at risk! And I hope he will wait cause I need more time cause this is my first time.

I need to know him more before saying yes and ofcours hindi ko sya agad sasagutin! Ayoko kasing isipin nya or nasa paligid nya na sinagot ko sya agad dahil gwapo at mayaman!Ayoko ng ganyan!

Magpapakipot ako at mag f-feeling maganda! If he really love me, he will stay and win my heart no matter what.

Nakayuko ako at para ng zombie na naglalakad nang nasa kanto na ako mula sa bahay namin.

Nakakapagod pero worth it naman dahil nagkapera ako! And at the same time, nawala sa isip ko si Dylan kahit papaano.

Pero ganon na lang ang gulat ko nang biglang may busina sa aking harap.

"Putangina! Nasa gilid na ako-"

Natigil ako sa pagsasalita nang natanaw ko kung sino ang bumaba sa kotse.

I gulped at kumalabog ang dibdib sa kaba. Hindi ko alam ang gagawin! Gusto kong tumakbo pero hindi makagalaw ang katawan ko.

"4:28am..." he mumbled while looking at his watch and then look at me, I lower my head.

Shit! Anong gagawin ko ngayon?

"Hindi pumasok sa trabaho nong weekend" he said again and this time naramdaman kong lumalapit na sya sa akin kaya napasinghap ako.

"Lastly" he huskily said and lifted up my chain. "You didn't answer my calls and my messages" he said while looking at my eyes.

I gulped! Hindi makapagsalita!

Gusto kong e defend ang sarili ko but how? Ni hindi ko nga mabuka ang bibig ko!

"Pinagtataguan mo ba ako Riza?" Seryoso nyang sabi.

Ang lapit nya sa akin! Putangina! Paano ako makakasagot ng maayos kung ganyan sya!? Hindi naman siguro sya tanga para hindi mahalata na nahihiya ako! Na a-awkward!

"Answer me honestly or I will kiss you" paos nyang sabi at bumaba ang tingin sa labi ko.

"I-I...Hindi" Halos hindi makahinga kong sabi.

"Again, pinagtataguan mo ba ako Riza?" He asked again at mas nilapit ang mukha sa akin kaya napaatras ako.

Shit! Kung magtatanong sya! Dapat walang ganyanan dahil gage! Wala akong makapang sagot! Walang pumapasok sa isip ko!

"Hindi kita pinagtataguan-"

Everything stop in a second when I felt his lips on mine. Nanlaki lang ang mata ko at parang natuod sa kinatatayuan!

Hindi ko alam ang gagawin! This is my first kiss! Gago.

Napasinghap ako nang hinapit nya ako sa kanya! He kissed me throughly! And tanging nagawa ko lang ay nilagay ang kamay ko sa dibdib nya, to hold my sanity.

"Your always lying" he huskily said.

Mapupungay ang mata kong minulat ang mata ko. He smirked when he look down on me kaya uminit ang pisngi ko. I look down pero agad nyang pinigilan yon.

I wanted to hide my face, I wanted to run away from him! Pero nakapalibot ang braso nya sa akin, gusto kong yumuko pero pinipigilan nya ako.

"Your always-...oh?" Gulat nyang sabi when I buried my face on his chest!

Gago! Gusto ko ng mahimatay! Gusto kong magsisigaw! Gusto kong magtago! Gusto kong tumakbo but shutangina! Ito ang ginagawa ko dahil ito na lang ang option nakikita ko.

Naramdaman kong hinaplos nya ang buhok ko! I even heard him chuckled kaya mas sinubsob ko ang mukha ko sa dibdib nya.

"My baby is shy" aniya.

Bangang akong pumasok sa school, hindi na nakatulog dahil sa nangyari kanina! Sabay kaming nag breakfast! Hinatid nya nga ako rito sa school! But my mind is in hire wire! Hindi talaga nag sink in sa akin ang nangyari kanina!

"Ang puta nitong si Nelia kagabi! Naging third wheel ako! Gaga my pa good bye kiss pa silang nalalaman, for your information, walang na iingit !"

Napaubo ako dahil sa narinig! At nag-init ang mukha dahil naalala ang nangyari kaninang madaling araw.

"Bitter ka na naman ba Riza?...Wag kang mag-aalala! May Jason ka na!" Natatawang sabi ni Krystin..

I shook my head at malakas na bumuntong hininga!

Wag kang magpahalata Riza! Huwag na huwag mong ipaalam sa kanila about kay Dylan! Baka kung ano na naman ang isipin ng mga yan!

"Kayo kasi! Dapat maging sensitive kayo! Respeto man lang kay Riza!"

"Ang puta! Hindi ka naman bata Riza! Kiss lang naman yon! Duh! Palibhasa kasi walang nangahas na humalik sayo" natatawa nyang sabi.

"Grabe naman kayo sa Riza natin"

"Amputa mo Talaga Nelia! Talandi ka rin! Nahalikan ka lang kagabi eh!"

"Ofcourse! Kung naiingit kayo, hala! Halikan nyo mga jowa nyo and for you Riza! Mag imagine ka lang muna!"

They laugh. What they said doesn't offend me cause my mind is on Dylan! Gusto kong ipagmayabang sa kanila pero I want it to keep it to them!

"Grabe naman sa mag imagine! May Jason na nga si Riza eh!"

"Ang problema kong hahalikan ba siya?"

"Duh! Bakit may halikan na, sila ba? Gaga ka rin!"

"Ako nga, hindi kami masyadong magkakilala, halik na agad!"

"Malandi ka kasi"

My phone beep kaya kinuha ko ito.

From My Crushiecake:

I miss your lips...Damn! I'm addicted.

Napatikhim ako sa nabasa ko kaya binalik ko ulit ang phone ko sa bulsa kasi...ano naman ang e r-replay ko doon? Na nabaliw ako sa halik nya!? Shutangina!

"Bakit ka namumula dyan Riza? Nag i-imagine ka na ba?" Biglang sabi ni Nelia.

I shook my head at pinaypayan ang sarili gamit ang kamay.

"Mainit lang talaga" ani ko.

"Sos! Nag i-imagine ka noh? Wag ka ng mahiya!" Tukso sa akin ni Krystin. I rolled my eyes.

Bahala sila dyan! What they said is truly insulting pero dahil wala pa ako sa sarili ko, hindi ko na lang pinansin!Ang gago kasi ng message ni Dylan!

My phone beep again, I sigh, ayoko ng mabasa ang message nya pero na c-curious ako!

From My Crushiecake:

I have meeting in Makati right now, I see kung sabay ba tayong makakapag lunch.

What he message me, warm my heart! Kahit busy sya, gumagawa sya ng paraan para makasama ako.

At dahil sa ginawa nyang to, I realized that he truly love me! At ramdam ko rin iyon. I don't know what he did to me, cause he made me felt his loves toward me.

I didn't know that this how loves work. Kapag kasi nakakita ako ng couple sa tabi tabi, hindi ko makitang mahal nila ang isa't-isa, ang nakikita ko ay naglalaro lang,nakikisabay lang sila sa uso!

Kumbaga yong pagmamahalan nong mga nakikita ko, hindi ko ramdam but know? I felt the love, the spark, the string, I felt connected to him.

I didn't replay him dahil hindi ko rin alam ang eh sasagot ko, ni hindi pa nga ako makapag isip ng tama dahil sa halik nyang yon!

His lips is so soft! Napakagentle pa ng paghalik nya sa akin! Plus yong hinayaan nya pa akong eh subsub ang mukha ko sa dibdib nya, ang paghaplos nya sa buhok ko at pag yakap sa akin! Grabe! Talagang nagimbal ang buong pagkatao ko!

"What if tulongan natin si Riza magkajowa?" Suggest ni Krystin na para bang ang ayos ng ideya nya!

Nalukot ang mukha ko sa narinig.

"Ayos lang kayo?" Sarcastic ko talagang sabi.

"See? Kahit ang daming lalaki dyan, hindi maglakagusto sa kanya dahil ang boring! Takot eh!" Nakangiwing sabi ni Nelia.

I scoffed.

Ang sarap talagang ipagyabang na may Dylan na nagkagusto sa akin, gwapo, mayaman, mabait at ginagawa pa akong prinsesa pero ayoko dahil dapat lowkey lang ako!

"Alam mo Riza, kapag ganyan ka palagi!? Hindi ka talaga magkakajowa nyan, tatanda ka talagang dalaga"

"Okay na ang mukha mo, nag g-glow na, and you know how to comb your hair na pero kapag ganyan ka, parang pang nanay ang style?...Boys will find you boring!"

"True!" Tatango-tangong sabi ni Krystin.

I sigh.

"But love is not about what you look like. It's about accepting flaws, it's about how you felt towards her or him right?...Beauty fades so?" Seryoso kong sabi.

Natahimik naman ang tatlo at nag titinginan pa sa isat-isa.

"But boys are boys! Hindi ka magugustuhan kapag ganyan ka ka boring! Kahit ako? If I find the boy boring, hindi ko rin yon magugusguhan" Nelia argue.

I smile dahil hindi ganyan ang pinaramdam sa akin ni Dylan, hindi ganyan ang tinuro sa akin ni Dylan! That's not how love works.

"Like what I said, it's about accepting flaws. If they truly love you. You don't need to change yourself! They will love you for who you are! Kahit ikaw pa ang pinakapangit at pinaka boring na tao sa mundo" nakangiti kong sabi.

"Whatever!" Malditang sabi ni Nelia.

I smile.

It's been weeks since Dylan said he likes me! Kahit iniwasan ko na sya, kahit pinagtataguan ko na sya, he's still there liking me kahit ang daming babae sa paligid nya, na mas maganda sa akin at mayaman...He choose to pursue me.

Tulog ako sa buong klase dahil wala akong tulog buong araw kahapon! Hindi naman ako nakikita ng mga teacher dahil nasa pinakahuli ako.

When lunch came, masakit ang ulo ko dahil putol putol ang tulog ko! Wala rin akong energy dahil parang na drain.

Naghilamos muna ako sa comfort room at nag ayos bago lumabas sa school, ginala ko ang mata ko para mahabap si Dylan pero wala and the I remember may meeting pala yon ngayon kaya umuwi ako sa bahay.

Mamayang 4:00 pa naman ang sunod kong klase, matutulog na muna ako.

"Oh? Umuwi ka? Wala na kayong klase?" Tanong ni Mama.

Lumipad agad ang mata ko sa mga labahin sa labas kaya napangiwi ako.

Gusto kong matulog! Gusto kong magpahinga dahil pagod ako! At hindi ko magagawa yon dito sa bahay dahil paglalabahin lang ako ni Mama.

"May...Kukunin lang po, nakalimutan ko kasi" pagsisinungaling ko.

"Oh? Ganon ba?"Ani ni mama. I nod at umiwas ng tingin.

"Opo eh, kailngan kasing ipasa mamaya. Kayo ma dito lang kayo?" Tanong ko na lang rin.

"Oo, maglalaba ako at maglilinis rito sa bahay dahil may trabaho ako bukas" aniya.

I nod!

Nagkunwari akong may kinuha sa kwarto at nanghingi na lang sa niluluto ni mama para sa lunch ko at lumabas sa bahay!

Gusto kong matulog nang payapa kaya I decided na pumunta sa burol, wala naman si Dylan ngayon dahil may meeting, tyak na hindi pupunta yon doon, makapagpahinga ako ng mabuti doon dahil tahimik.

Nang makarating ako, kumain muna ako bago nilatag ang coat ng uniform ko para gawin kong tulugan. Nag set rin ako ng alarm para hindi ako ma late sa klase.

I sigh when I closed my eyes, dinaramdam ang katahimikan ng paligid at ang hampas ng hangin.

This is the peace that I wanted.

Nagising na lang ako nang nag alarm ang phone ko. I stretch my body at humikab pero ganon na lang ang gulat ko nang nakita si Dylan na may ngiti sa labing tinignan ako, nagdalawang tingin pa ako sa kanya bago ko tinakpan ang mukha ko.

Shit! Baka may muta pa ako o tumulo ang laway ko!

"Bakit ka nandito?" I asked habang tinatakpan ang mukha ko at ang isang kamay ay kinuha ang coat ng uniform ko.

"Kasi nandito ka?" Patanong nyang sabi.

I make sure na wala na akong dumi sa mukha bago ko sya tinignan pero ang kamay ay inaayos ang buhok, baka magulo! Nakakahiya naman sa kanya na fresh na fresh!

"Why you didn't tell me na pupunta ka rito?" He asked again.

"Paano mo nalaman na nandito ako?" Tanong ko rin pabalik.

"Your location is open, so I found you here" proud nyang sabi.

Tinignan ko naman ang phone ko para malaman kong totoo ba ang sinasabi nya.

"Tsk" I react nang tama nga ang sinabi nya.

"You're really hiding, huh?"

Napasimangot naman ako!

"Pumunta lang talaga ako rito dahil wala pa akong tulog, hindi pwede sa bahay dahil ang daming labahin kaya dumiritso ako rito at dito nagpahinga kaya paano mo nasabi na pinagtataguan kita?" Tuloy tuloy ko talaga sabi.

"Ah-Huh?" React nya, mukhang hindi kumbensido sa sinabi ko.

"Oo nga! Wala pa akong tulog, magdamag akong nagtrabaho kahapon tapos pumasok pa akong puyat kaya ayon, puro tulog lang ako sa school! Wala akong natutunan!...Tsk! Ikaw kasi eh!" Wala sa sarili kong sabi.

"What did I do?" May tuwa nyang sabi.

"Basta! Ikaw may kasalanan nitong lahat" nakasimangot kong sabi. He chuckled.

"Your talking to much...I wonder why?" Nakangiti nyang sabi.

Natigilan naman ako at na realize ang mga sinabi.

Shit! I talk to much again in front of him!

"Madaldal talaga ako" nakasimangot kong sabi.

Bakit ang tapang tapang ko ngayon sa harap nitong lalaking to? Am I crazy?

"Yeah right Riza" aniya at tumango tango.

Napakamot ako ng kilay at tumayo, may 30 minutes na lang ako bago magsimula ang klase ko! Ayoko ng magtagal rito kahit labag sa loob ko.

"Where are you going?" Aniya.

"Next subject ko na, bawal ako ma late" Ani ko at pinagpag ang coat ko.

"You said tulog ka ng tulog sa klase, bakit ka pa papasok?" Inosente pa nyang sabi.

I scoffed. Nasabi ko ba yon?

"Atleast, may attendance ako, yon lang naman ang mahalaga, maiwan na kita bye!" Sabi ko na lang.

"Wait! I will drive you" habol nya sa akin.

"Wag na"

"I insist! Riza, for Christ sake, be careful!" Frustrated nyang sabi.

I giggle!

Who would thought that someone like him would like someone like me?

God always has a plan and I think, yong paghihintay ko na bigyan ako ng lalaking magmamahal sa akin ng totoo, na tanggap ako kung sino ako. Now is happening.

Indeed, patience is virtue and ofcourse always pray on what you want in you life kahit gaano kaliit na bagay pa yan!

God choice is always the best! So be patience kahit naisip mo ng hindi nya ibibigay, always remember that God will give what you prayed for in the right time and in the right places.

Pray and pray, even though life is so cruel to us because when God choice it's always been the best.

And today, I will pray that God will give me a sign para sagutin ko ang isang Kier Dylan De Lara.