Sleepwell Mr. Sungit

Chapter 12

Napamulat ako at namula dahil sa napanaginipan.

OMG! Ba't parang totoo? Nakakahiya!

Pero nakakakilig din hihi.

Okay, mukha na kong tangang pangiti-ngiti dito habang nakatitig sa kisame.

Bumangon na ako at nagsimulang mag-ayos. Excited na ako pumunta sa school, kukulitin ko pa si keiro ehh.

Pagkatapos mag-ayos ay bumaba na ako para sa agahan. When i entered the dining i saw mommy came out from the kitchen while holding daddy's cup of a coffee.

I smiled at them. They really are so sweet with each other. Mom told me that the only coffee dad is drinking ay yung timpla lang ni mommy. Aw sweet.

"Goodmorning mommy, goodmorning daddy!" bati ko sa kanila at hinalikan sila sa pisngi bago umupo sa aking upuan.

"Goodmorning baby, you look blooming today. What's with your smile, huh?" Daddy with his teasing voice. Mom only laughed.

"Dad, i'm always blooming. Saan pa ba magmamana? Edi kay mommy!" natawa pa si daddy dahil sa pagsasabay namin ni mommy na patuya sa huling sinabi ko.

And ofcourse, as my favorite time of the day, together we ate our breakfast with all the laughters around the four corner of the dining.

After eating breakfast hinatid pa ako nina mommy at daddy sa pintuan, pumasok lang sila ng natanaw na nilang nakalabas na ng gate yung sasakyan ko. I smiled. My parents is so sweet, adorable and loveable. Can't ask for more.

Pagkadating sa school, nag thank you ako sa driver namin at lumabas na sa kotse. Pagkababa ko ay namataan ko naman agad si keiro na kakababa lang din sa kotse nila.

My smile widen. Nang makaalis na yung kotse namin at kotse nila ay agad ko siyang sinundan. I tiptoed ng malapit na ako sa kanya. Balak ko siyang gulatin.

Papalapit na ako, nasa harapan ko na yung kamay ko at handa ng itulak siya para gulatin ng bigla siyang humarap.

Napatalon ako at gulat na tumingin sa kanya.

"What are you doing?" he asked coldly.

"Nakakainis ka naman eh, dapat ikaw yung gugulatin ako eh! Ba't kaba bigla-bigla humaharap at nanggugulat." I pouted after saying those words. He looked at me like i'm an alien. Weirdo!

"I saw your shadow following me, with your monster position. You looked like an idiot." Mas napasimangot ako. At tumingin sa sahig.

Ay tanga. Mainit nga pala pero malamig naman yung ihip ng hangin dahil maaga pa.

Tumingin ulit ako sa kanya ng bigla siyang tumalikod at naglakad na. Syempre humabol ulit ako at sinabayan siya.

"Goodmorning Mr. Sungit!" pumunta ako sa harap niya na ikinatigil niya naman. Ngumiti ako ng malapad sa kanya. Tinitigan niya naman ako na agad nagpatalon sa puso ko. OMG! Agad din akong naka ramdam ng ilang at namula.

Umiwas ako ng tingin kaya hindi ko napansin na nilampasan na niya pala ako.

"Mr. Sungit! Free ka ba mamaya? Ha? Punta ulit tayong park!" Excited na sambit ko ng masabayan ko na siya sa paglalakad. Syempre hindi ko siya titigilan nu!

"No, don't want to." blankong sabi niya at mas binilisan yung lakad. Syempre yokong patalo sinundan ko parin siya.

"Bakit naman? Ang sungit mo talaga. Hindi pa ba tapos period mo? Mag i-isanh linggo na yan ah." kunwari'y nag-aalala pang sabi ko. Hindi niya naman ako pinansin.

"Keiro, keiro, Mr. Sungit, hello? Mr. Sungit?" paulit-ulit na pangungulit ko sa kanya. Nakita ko naman yung pagkunot ng noo niya. Tanda na malapit na siyang mapikon.

"Mr. Sungit, alam mo ba, ang sungit, sungit mo. Bakit kaya? 'di ka naman siguro pinaglihi sa sama ng loob nu? Hindi naman siguro masyado kang pogi para maging ganon. Pero ang sungit mo talaga tapos ang pikon pa hihi." i giggled to my last words. Na agad kong pinalitan ng pag nguso ng tinignan niya ako ng masama. Ayan na, napikon na siya!

"I'm not pikon!" pinigilan kong matawa. Nahihing conyo na rin eh.

"Did i say you're pikon? When? OMG! Are you hearing things? Baka may nakikita ka ring hindi ko nakikita keiro ah, mommy ko!" nagpanggap pa akong takot at kumapit sa braso niya ng mahigpit habang palinga-linga sa paligid.

Pagbalik ko ng tingin sa kanya ay napabitaw ako sa pagkakakapit sa braso niya. Maka tingin kasi parang kakainin ako ng buhay.

I smiled sweetly at him. "Ops, i forgot something in my locker, got to go! Bye Mr. Sungit!" Tumakbo ako agad papuntang locker at doon tumawa ng tumawa. Pinagtitinginan pa ako ng ibang tao rito na napapatawa na rin dahil sa mukha akong baliw.

What a good morning. Tignan natin kong hanggang saan yung sungit mo. Pikon! Haha

Mukha na talaga akong tanga kakatawa rito ng mag-isa. Kinuha ko yung pouch na lalagyan ko ng mga pen ko at sinarado na yung pintuan ng locker ko.

Nagulat ako ng pagkasarado ko ay biglang bumungad sakin yung mukha ni Clayton. Batch ko rin na palaging nangungulit.

"Anu ba clay, nanggugulat ka naman eh." hinampas ko pa siya sa braso na ikinatawa niya.

"Hey triana baby, how are you?" Napairap ako dahil sa pagiging playful niya. Yes, he is a playboy actually he tried so many times to hit me up but well, as what i've said i'm study first kind of a woman. Well? And oh he's also popular here at school.

"There you go again clay, when will you stop being playboy? And stop calling me baby, i don't want to be tease with you." sabi ko ng mapansin pinagtitinginan kami, yung iba may ngiting nanunukso, yung iba naman ay nakasimangot. Malamang dahil nga campus crush nga lang naman tong si clayton.

"Oh come on triya, masanay kana. And btw i'll stop being playboy 'pag sinagot muna ko." i looked at him boredly. There, what i'm talking about. Tinataas-taas niya pa yung kilay niya with his charming playful smirk.

"I told you already clay, i don't want to have a boyfriend. And ofcourse i don't want to BE YOUR GIRLFRIEND. Gusto ko pang makalabas sa school ng buhay." Diniinan ko pa yung 'girlfriend' na word. Atsaka i've encountered some of his admirer and they are all mean.

Some of his girlfriends are those innocent, sweet and mahi-hinhin na girls kaya palaging inaaway. Nakakaawa nga eh. And i don't want to be like them. Though, i don't really like clayton because of his playfulness.

"Well, tignan natin kung hindi mo parin ako masasagot ngayon tri. I heard you'll be our batch representative this intramurals? You know kasi, i am also our batch top choice." We winked at me after saying those words.

"And well for you too, i'm still undecided. So don't be so sure." sabay irap ko sa kanya.

"Okay fine, hindi na ako mangungulit. But tri, always remember. Makukuha rin kita." sabi pa niya bago ako iniwang mag-isa. Kumibit-balikat nalang ako at nagpatuloy na sa paglalakad.

Hmm, ano naman kayang pangungulit yung gagawin ko kay Mr. Sungit?

Uh-huh! About my dream! Haha.

I walked straight to our room and when i saw him, he's sleeping again on his arm chair. Wala pa si keisha kaya makakapangulit pa ako.

"Hi Mr. Sungit!" bati ko kahit na alam kong hindi niya ako papansinin.

"Ang aga pa, tulog ka na naman." pagpapatuloy kopa.

Kinalabit ko siya sa ulo. I can feel his soft hair on my finger.

"You're hair is so soft and neat. Tapos bagsak pa. Mas maganda pa yung buhok mo kesa sakin. Palit tayo?" i comb his hair with my fingers. I even grab a handful of his hair, he groan. Ops, is he sleeping? Oh oh, i think i just wake him up.

"Ouch, what are you doing?" agad kong nabitawan yung buhok niya ng bigla siya umayos ng upo at tumingin sakin ng masama. Sungit.

"I was just caressing your hair. It feels so soft and smooth kasi, can't resist." i said trying to look cute and innocent.

"Caressing huh? Then why did you pull it? And i don't like people touching my hair! How dare you." ayan na naman yung tono niya na parang galit pero sweet hihi. Parang sene-sermonan niya ako.

"What? Why? Your hair is nice. And i wanna touch it. Go back to sleep, i wanna touch your hair again." tinuro ko pa yung upuan niya at tinanguan siya. I pouted when he just look at me boredly.

Hindi na siya humiga ulit sa upuan, kumuha pa siya ng libro at nagbasa. I pouted still facing him.

"You know what? Ofcourse you don't know what." i sarcastically said. Ofcourse he did not bother to look at me.

"Why you don't like people touching your hair? Hmm does that also mean that i am the first one who touch your hair?" my eyes twinkled with sparks because of my thought. But ofcourse him being masungit umiling siya.

"Then second one, but still i'll considered myself lucky that i touch your hair!" i exclaimed happily.

"So let me ask you a question. Hmmm, let me think first." nag-isip ako ng magandang tanong sa kanya. Yung easy lang muna para hindi hard. Oh diba? Okay triana, whatever.

"Where school did you came from?" i asked, i waited patiently for his reponse but he didn't. I only nodded, understanding that he don't wanna talk about that.

"Uhmm, what about... Are you a half-blooded?" i asked still no response.

"I think you are. Let me guess, you are a half-japanese, half-filipino right?" ugh kairita, kanina pa ako tanong ng tanong hindi niya naman ako pinapansin.

Tumitig ako sa kanya habang nag-iisip kung anong gagawin ko para mapansin niya.

"What book are you reading? You know what, i also like reading." liar, you don't ready triana.

Well for the sake of keiro's attention sizt

My subconscious answered.

"Lemme see!" sabi ko at hinaklit yung libro niya. Binasa ko ang title non at tama narinig ko na yun somewhere ehh.

Nang tumingin ako sa kanya , i was about to tell him my knowledge about the book when i noticed his dagger looks. Oh-oh. Did i pull the trigger up?

"Oh-kay, that's a good book. Hihi" sabi ko at binalik na ulit yung libro sa kamay niya. Nakatingin parin siya ng masama sa akin, i smiled at him sweetly.

"KEISHA!" agad kong bati sa bestfriend ko ng mamataan ko siya pumasok sa back door. I stand up para salubungin siya. She looks at me puzzled with my actions.

"Anyare girl? Kahapon badtrip ka ahh? Ngayon maganda na naman mood mo?" salubong niya agad sa akin na tanong.

"Nothing, i just missed you." sabi ko at niyakap pa siya para mas kapani-paniwala.

"Missed me? We just saw each other yesterday triana. And you're not like this. Nag-d'drug kana ba tri? OMG!" Napatingin ako sa paligid ng bigla tumaas yung boses niya. Halos lahat naka tingin na sa amin.

"Baliw, anu ka ba? Wag ka ngang sumigaw diyan. Baka may makarinig sa'yo at mapagkamalan pang totoo!" paasik ko sa kanya.

"Mukha namang totoo eh." sabi niya pa at nilampasan na ako. Hinila ko ng mahina yunh buhok niya na ikinatawa niya. Sumunod ako sa kanya hanggang sa maka upo kami.

Sinulyapan ko si keiro at nakitanh bumalik na siya sa pagbabasa. Kapag ito talaga nagbabasa parang walang pakialam sa mundo.

"Why are you in a good mood? Are you and your 'secret' boyfriend, okay now? Hindi na kayo LQ?" pinagdilatan ko siya ng tingin dahil sa mga pinagsasabi niya. Kapag ito talaga lumaganap na may boyfriend ako ihuhulog ko to sa building.

"Keisha! Sabing wala akong boyfriend!" inis na sambit ko at napasulyap kay keiro na naka taas ang kilay nasa libro parin yung attensyon. Nakapatagilid kasi ako ng upo paharap kay keisha kaya nakikita ko si keiro.

"Hmm, really? Okay then, sabi mo ehh." sabi niya at sinalampak na yung earphones niya at pumikit. Puyat na naman ata.

Napatingin ako kay keiro at nahuli ko siyang nakatingin rin sa akin.

"What?" i asked , he just shrugged and back to what he's reading.

Napaka chismusa talaga ni keisha! Pano kung maniwala si keiro? Ugh, nakakainis. Wala na sira na! Teka yung alin yung sira na triana? Yung utak mo, sira na. Baliw kana!