CHAPTER:23

2011 Words

HALIYAH POV: Madaling araw na pero hindi pa din ako dalawin ng antok. Ang akala ko nga ay dahil sa sobrang pagkabusog ko. Kung bakit hanggang ngayon ay dilat na dilat pa din itong mga mata ko. Pero tila mali ako. Namamahay ata ako sa malaking mansyon na ito. Tumayo ako mula sa pagkakahiga. Tumingin sa gawi ni Ate Suzie na parang hindi man lang nahirapan makatulog ulit kagabi. Nang matunawan ito sa sandamakmak na kinain ay nakatulog din agad ito. Hindi kagaya ko na para bang kahit anong pikit ng aking mga mata ay balewala. Napatingin ako sa may bintana. Ang kwarto namin ni Ate Suzie ay may aircon din. Pero hindi na namin binuksan. Malamig naman kasi dito, kaya hindi na kailangan. Binuksan ko ang bintana at tinanaw ang labas. Malinawag naman dahil may buwan pala ngayon at madami din ang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD