Charmaine
Sinipa kong muli ang mukha at dibdib nya. Namilipit sa sakit si Leighton. Wala akong pakialam kung inaapoy sya ng lagnat!
Agad na akong nagtungo sa labas para isampay ang mga nilabhan ko. Mabibigat ang mga hakbang ng paa ko patungo sa sampayan.
Habang nagsasampay ako ay napapalingon ako kay Leighton. Pinagmamasdan ko kung may kakaiba syang ginagawa. Baka kung ano ang maisipan nyang gawin sa akin.
Ngunit nanatili syang nakayuko at nakalukot ang katawan dahil sinasapo nya ang kanyang dibdib na pinuruhan ko ng tadyak kanina.
Umarko ang kilay ko. Tama lang yan! Kulang pa ang lahat ng yan sa tindi ng sakit na pinaranas nya sa akin. Isang tadyak lang? Lagnat lang? Bakit ako maaawa sa kanya? Hell no! Kahit mamatay sya dyan ay wala akong pakialam!
Pagkatapos kong magsampay ay
