Chapter 2
2019 Words
Bullet point of view
"Ughhhh Love your so deep ahhhhhhh!" Malakas na ungol ng aking kasintahan habang mabilis ko siyang binabayo. Ilang saglit lang ay nilabasan na kami ng sabay.
"Love, get up." Utos niya na pinagtaka ko.
Ilang buwan kaming hindi nagkita kaya miss na miss ko siya. Umalis na lang ako sa kanyang ibabaw kasabay na pagkahugot ng aking kargada na buhay na buhay pa.
Kinuha niya ang kanyang bag at may ininom na tableta.
"What the f*ck is that are you sick?"
"No, Plan B. Nakalimutan kong dinala ang pills ko kaya ito na lang.
"Thalia, let's get married." seryosong sabi ko dahil 35 na ako at handa na akong bumuo ng pamilya kasama siya.
"Pwedeng 2 years pa Love, nasa peak ako ngayon ng aking pagmomodelo."
"You know I can provide all you need kahit needs pa ng buong pamilya mo."
"Eto na naman tayo Bullet, ikaw nakamit mo na ang tagumpay bilang businessman ako nag-uumpisa pala. Please I am only 25 at bata pa ako para mag-asawa. Marami pa akong pangarap sa buhay, hindi matutumbasan ng pera ang kaligayahan na nararamdamn ko ngayon."
"I will buy your agency and I will kick you out."
"Sa tingin mo titigil ako sa pangarap ko? Kung mahal mo talaga ako ay maghintay ka. Dalawang taon nalang Bullet please." Niyakap niya ako at nilambing kaya napahinga nalang ako ng malalim.
Dumating na ang aming pagkain an inorder ko kaya bumangon na ako at nag suot ng aking roba. Ang kasintahan ko naman ay mabilis na pumasok sa banyo para hindi siya makita. Nasa isang Hotel kami ngayon sa Italy, pinuntahan ko talaga siya para lang makita siya dahil saktong free ako ng dalawang araw.
Dalawa nalang na tao ang natitirang importante sa buhay ko si Lolo at ang aking kasintahan. Sa lahat ng mga naging fling ko ay si Thalia ang nagtagal at habang tumatagal ay nagugustuhan ko na siya. Hanggang sa umabot na gusto ko na siyang pakasalan.
Pinapasok ko ang lalaki na may tulak na cart na puno ng pagkain, hindi pa ako kumain mula kanina dahil hinintay ko pa si Thalia para lang makasabay siya. It's almost 3 in the afternoon kaya gutom na gutom na ako pero nang nakita ko si Thalia at ang kargada ko na muna ang binusog ko. Pero bitin na bitin pa ako kaya mamaya nalang namin ituloy. Mahaba-haba pa ang oras na kasama ko siya.
Ilang saglit lang ay lumabas na siya sa banyo at umupo sa aking tabi. Naglagay ako ng steak sa kanyang plato pero napangiwi siya.
"Love, salad lang ako. You know."
Ang plato na mismo ang inalis ko sa kanyang harapan at ako na ang kumain sa steak, hindi ko pa nakakalahati ang pagkain ko ay tumunog ang kanyang telepono.
"My manager." Sambit niya na sinagot agad.
Saglit lang silang nag-usap at natigilan ako ng nag bibihis na ito.
"Thalia." Tawag ko.
"I have to go, biglaan meeting, and I have to be there."
Hindi na rin ako umimik pa at kinuha ang aking telepono.
Me: ready the jet.
Secretary: Yes Sir.
Pinatay ko na ang aking telepono at nagbihis na rin ako. Nawalan na rin ako ng ganang kumain.
"Aalis ka na Love?" Tanong niya na nakabihis na.
"Ano pa ang gagawin ko dito?" Inis na sagot ko at niyakap niya ako mula sa aking likuran.
"I am so sorry love babawi ako pag-uwi ko sa Pilipinas."
"When?"
Hindi niya sinagot ang aking tanong, napahinga nalang ako ng malalim. Lumabas na kami sa kwarto at paglabas sa hotel ay nag hihintay na ang manager niya.
I ignore her Manager at sumakay na rin ako sa aking sasakyan. Without saying good bye to Thalia.
Ilang sandali lang ay nasa paliparan na kami. Sa private Jet ko na itinuloy ang pagkain ko at nakatulog ng ilang oras.
Nagising nalang ako na nasa Pilipinas na kami.
"Deretso tayo kay Lolo." Utos ko sa aking butler.
Pagdating namin sa mansyon niya ay ang mayordoma ang sumalaubong sa akin na ipinagtaka ko.
"Si Lolo?"
"Sir, pumunta nalang po kayo sa kwarto niya."
Umakyat na ako at nadatnan kong bukas ang kanyang kwarto kaya agad na akong pumasok.
"Lo, are you okay bakit nandito ang tatlong doctor mo?"
Hindi ako sinagot ni Lolo dahil mukhang nanghihina siya. Hinila ako ng isang doctor at napahinga na muna siya ng malalim.
"Anong nangyari kay Lolo?" Nag-aalalang tanong ko.
"He is 90, you know."
"So what if he is 90?"
"Mahina na at .." Hindi ko na siya pinatapos pa sa kanyang pananalita.
"Nag golf lang kami last month, bakit biglaan ang panghihina niya?
"As a doctor, ang maipapayo ko lang ay lahat nalang ng hilingin ng Lolo mo ay ibigay mo habang buhay siya."
"May sakit ba siya?" Umiling ang doktor sa aking tanong. Naguguluhan akong napatingin sa isa pang doctor.
Umalis na sila at nilapitan ko ang aking lolo.
"Lo." Mahinang tawag ko na umupo sa kanyang kama.
"Are you okay? anong nararamdaman mo?"
"I feel weak." Mahinang sagot niya.
"Then dalhin kita sa hospital."
"Wala naman akong sakit, mahina lang ako. Apo, may hihilingin sana ako saiyo?"
"Ano yun Lo, tell me."
"Kailangan mo nang pakasalan ang apo ng kaibigan ko."
"What? Lo may kasintahan ako."
"Then pakasal na kayo ngayon."
"Lo, dalawang taon pa pakasal na kami."
"Paano kung bukas ay mamatay na ako?"
"Hindi mangyayari yan Lo."
"Then pakasalan mo ang apo ng kaibigan ko, please apo ito ang huling kahilingan ko saiyo." Napatitig ako sa mata ng aking lolo at mababakas ang pagod at hina sa kanyang mga mata.
"Sino lo?"
"Fernandez family."
"Okay Lo, ako na ang bahala." Sagot ko at ngumiti na siya.
Pinagpahinga ko na muna si Lolo at nang tulog na ay tinawag ko ang kanyang mayordoma na bantayan na muna siya. Paglabas ko ay agad kong tinawagan ang akong private investigator. Naririnig ko na ang mga Fernandez noon, may mga negosyo rin si Lolo na isa sila sa mga investor.
Pagkatapos kong makausap ang aking PI ay pumunta na ako sa aking kwarto. Naligo na muna ako at pagkatapos ay napatingin sa akinhg telepono. May mga tawag si Thalia at mensahe na din. Hindi ko na mun sinagot ito nang makita ko ang ipinadalang email ng aking PI.
Habang pinupunasan ko ang aking buhok ay binuksan ko na ang email. Marami akong nabasa tungkol sa kanilang pamilya at napahinga ako ng malalim dahil pinaglalamayan na pala ang mag-asawa. Galing daw doon si Lolo kaya pala siya biglang nanghina. Dalawa ang kanilang anak at napa iling ako dahil stalker ko pala ang panganay. Ang bunso naman ay may kasintahan at napabasa ako ulit dahil lesbian pala ito kaya sigurado na ang panganay ang aking papakasalan.
Kinuha ko ang aking telepono ay masinsinang kinausap ang aking abogado. Hindi dapat ako makilala ng aking pangangasawa, kahit malaki ang tampo ko kay Thalia ay sa kanya parin ako bubuo ng pamilya. Tignan ko lang kung papayag iyon na pakasalan ako kung aalagaan lang ako. Idinagdag ko na rin na mamatay na ako para short term lang ang aming kasal. Isinuot ko ang aking pangit na prosthetic at kinuhanan ko ang aking sarili ng larawan. Ito ang ipapakita nila sa panganay na anak ng mga Fernadez. Sa gagawin ko na ito ay tiyak kong aatras siya. Wala naman nang magagawa si Lolo kung ang Fernandez na ang ayaw pakasal sa akin. I just try to keep convincing my girlfriend na pakasal na kami.
Kinabukasan ay pinuntahan ko si Lolo, pagpasok ko ay nakapikit lang siya.
"Lolo, hindi kayo pupunta sa burol?" Mahinang tanong ko at iminulat niya ang kanyang mga mata.
"I feel so weak apo."
"Lo, pinirmahan ko na ang marriage certificate at pirma nalang ng isang Fernandez ang kulang. We will just get married sa church pag malakas ka na."
"Maraming salamat apo, pinasaya mo ako."
"Lo, sinabi mo ba na apo mo ako noong pumunta ka doon?"
"Hindi ako naka pasok sa bahay nila apo dahil bigla akong nanghina."
"Rest Lo." Sambit ko at hinalikan ang kanyang nuo bago ako umalis.
Pumunta ako sa aking opisina at maraming pinirmahan na mga documento. Pati ang mga negosyo ni Lolo ay ako na rin ang humahawak. Nag-iisang anak lang nila si Mommy kaya wala nang aasahan pa si Lolo kundi ako lang.
Nang tapos na ako ay tinawagan ko ang aking kasintahan pero hindi niya ito sinasagot. Ibinababa ko na muna ang aking telepono at uminom ng tubig. Ilang saglit lang ay tumatawag na siya kaya agad ko itong sinagot. Pagkadinig niya ng boses ko ay nag kwento na siya agad. Siya daw ang nakuhang bagong modelo ng isang sikat na luxury car at bag.
Me: Thalia listen.
Thalia: Yes Love, oh my God ang saya-saya ko pa din!
Sinabi ko sa kanya ang tungkol sa pinirmahan ko na marrige certificate at tungkol na din sa aking ginawa.
Thalia: What, paano kung pumirma siya. Oh my God I know that Fernandez siya ang pinag-uusapan nilang papalit sa akin.
Me: Then let's get married now habang hindi pa siya pumirma.
Thalia: Hindi ba kasasabi ko lang saiyo na pumirma na ako sa kontrata. Hindi ko pwedeng bitawan iyon dahil magbabayad ako ng malaki.
Me: I will pay.
Thalia: No, Bullet para ano si Kriselda Fernandez ang ipapalit sa akin. No way. Sinabi mo naman na tatlong buwan lang and I know na hindi yun pipirma dahil siya ang kinuha ng New york Magazine na maging modelo nila na tinanggihan ko dahil mas pinili ko ang malaking project na ito.
Hindi na lang ako nagsalita pa ng magpa-alam na siya. Napamura nalang akong tumayo na at umuwi sa bahay. Nang nasa bahay na ako ay tumawag sa akin ang aking kaibigan, nasa club daw sila. May mga asawa na ang mga ito at ako nalang ang wala pa. Bago ako umalis sa mansyon ay sinilip ko na muna si Lolo. Mahimbing ang tulog nito kaya hindi na ako pumasok pa.
Umalis na ako sa mansyon at pagdating ko sa Club ay deretso na ako sa private room na lagi naming kinukuha mula teenager pa kami. Pagpasok ko ay kasama nila ang kanilang mga asawa.
"Nasaan si Thalia?" Agad na tanong ni Brix.
"Nasa Italy." Sagot ko na umupo sa bakanteng upuan.
"Bro, ano na kailan na?" Tanong ni Leo.
Hindi nalang ako sumagot pa at uminom nalang ng alak. Noong mga binata pa ang mga ito ay mga babae ang pinag-uusapan namin pero ngayon na may mga asawa at anak na sila ay mga activities na ng mga bata ang pinag-uusapan nila kaya tahimik nalang akong nakikinig. Wala eh ang t*mod ko ay pinatay na kaya walang nabuo.
Alas diyes palang ay umalis na ang mga ito kaya naiwan nalang akong mag-isa. Isinuot ko ang aking sumbrero at lumabas sa VIP room. Pinuntahan ko ang bartender at umupo ako sa kanyang harapan. Mag order na sana ako ng tumabi sa akin ang isang Fernandez kasama ang barkada nito.
What the hell she is doing here ka lilibing lang ng kanyang mga magulang.
"Hey pare may nakaupo ba dito?" Tanong niya sa akin, napailing nalang ako dahil tinawag niya akong pare.
"Wala." Sagot ko lang at medyo nahihirapan siyang umupo sa stool dahil mataas ito. Hard mix sana ang ipapagawa ko sa bartender pero nag wine nalang ako at nakikinig sa usapan nila.
"Bro, anong oras ka uuwi?" tanong ng kasama niyang katulad niyang lesbian din. Maiksi man ang mga buhok nila pero halatang babae ang kanilang mga nukha.
"Maaga, tumakas lang ako sa bahay. Kilala mo naman si Ate mas strikto pa siya sa mga magulang namin.
"Condolence bro, ang agang nawala sina Tito at Tita."
Hindi umimik ang batang Fernandez at uminom nang alak, mabuti at wine lang din ang kinuha. Nakinig ako sa kanilang usapan hanggang sa napunta ang usapan nila sa kasintahan ng katabi ko. Ayaw pala sa kanya ng mga magulang ng babae at balak niyang itanan ang kasintahan niya. Isip bata, anong ipapalamon niya sa kanyang kasintahan kung itatanan niya ngayon ang kasintahan niya. Napailing nalang akong nagbayad na at umuwi na rin.
- Writer
