Nakatayo si Sasha sa harapan ng bintana at nakatingin sa labas. Kasama niya si Rim na nasa loob din ng kwarto ngunit pakiramdam niya, kahit na abot-kamay lang niya ito ay tila hindi ito maabot ng kanyang kamay. Pakiramdam niya, ang layo-layo na nito sa kanya kahit na iisa lang naman ang sahig na inaapakan nilang dalawa.
Tulalang nakatingin sa labas si Sasha. Tinitingnan niya ang makulimlim na langit. Naalala niya ang sinabi noon ng isang kaibigan na nakakaalam sa kung anong estado meron siya noon hanggang sa naging asawa niya si Rim.
“Masaya bang maging kabit kaya ginusto mong maging?”
Huminga nang malalim si Sasha. Naalala niya, masaya siya noon kahit na sabihing kabit lang siya. Kasama lang niya si Rim sa bawat segundo, minuto, oras, araw at mga buwan ay masayang-masaya na siya. Ang m
