Pagbalik ni Sera sa maliit niyang opisina, halos pabagsak nalang niyang iniupo ang katawan niya sa upuan. Sabay inihilig ang ulo sa mesa pero ang sikmura niya nag rereklamo na. Hindi pa naman siya nag breakfast. Mahina siyang umungol, parang nagrereklamo na sa kanya ang tiyan niya.
“Grabe…” bulong niya habang hinahaplos ang tiyan.
“Anong oras ako puwedeng kumain…” Kanina pa siya gutom. Mula pa umaga, wala pa siyang matinong laman sa sikmura. At ngayong tanghali na sana ang pagkakataon niyang makabawi, doon pa siya naabutan ni Jiro.
“May Dessert ka pang nalalaman…” napailing siya.
“Baliw talaga.” dinukot niya ang cellphone niya saka sumandal siya sa upuan at pumikit sandali saka huminga ng malalim bago sumubok na mag text kay Azriel at makisuyo sana dito ng kahit sandwich nalang pag-
