PROLOGUE
"THE EYES THAT BETRAYED"
THIRD PERSON'S POV
“Nakalimutan mo na ba kung ano ang sinabi ko sayo noon?! I told you to stay away from me!” nang-gagalaiting boses na sigaw ni Kaniah.
Ngunit kahit patuloy niyang gawin iyon ay hindi pa rin natitinag si Reese. Nakatayo pa rin ito sa kanyang harapan at ang kanyang nga mata at puno ng pagsusumamo upang pakinggan ang kanyang mga sasabihin. Pero, masyadong matigas ang puso ng dalaga para roon. Ayaw niyang pakinggan ang binata at kahit kailan ay wala siyang balak gawin iyon.
“Gano'n na ba talaga katigas ang puso mo, Kaniah?” mahina ang boses nitong saad.
Tiningnan lamang siya ni Kaniah, gamit ang blangkong ekspresyon at hindi makikitaan ng kahit kaunting interes man lang.
“Alam ko na kahit papaano ay may'roon pa ring kabutihan sa puso m
“BULLSH*T!” pagputol ng dalaga sa kanya dahilan para mapahinto siya sa kanyang sasabihin. “If you're here to lecture me, I'm telling you Resse, that I am not interested to listen to your lies.” she said, with a hint of coldness in her voice.
Sinubukang lumapit ni Reese sa dalaga, pero nang makailang hakbang pa lang siya ay sumalubong sa kanyang kaliwang pisnge ang malakas na suntok ni Kaniah, dahilan para mapahinto siya.
“Take a few more steps and this place will be your grave, Reese.” Banta nito. “Alam mo kung anong kakayahan ang meron ako, I'm not afraid of kill*ng anyone, including you if I had to. So stop testing my patience and just leave.” Saad ni Kaniah at agad na tinalikuran ang binata.
Pero mabilis na gumalaw si Reese at hinawakan ang kanyang balikat upang pigilan siya. Kaagad na naglakbay ang matinding galit sa buong sistema ng dalaga at malakas na hinila ang balikat niya at nabitawan iyon ni Reese.
Kaniah's eyes blazed with fury as she turned to face Reese, gamit ang mababang boses ay nagsalita siyang muli. "You really want to play with fire, don't you?" she spat, her words dripping with venom.
Reese's grip on her shoulder had been broken, but he didn't back down. Imbes ay nilapitan niya ulit si Kaniah at diretsyong nakatingin sa kanyang nga mata. "I'm not here to play games, Kaniah," he said, his voice firm. "I want to talk."
Kaniah's laughter was cold and mocking. "Talk? You think you can just waltz in here and talk to me like nothing's wrong?" She took a step closer to him, her eyes flashing with anger. "You've got a lot of nerve, Reese."
Reese's eyes pleaded with Kaniah as he took another step closer. "Please, Kaniah, pakikinggan mo ako," he begged, his voice cracking with emotion. "Alam kong nasaktan kita, pero gusto kong magpaliwanag. Gusto kong linawin ang hindi pagkakaintindihan sa pagitan nating dalawa."
Kaniah's laughter was cold and mirthless, cutting through Reese's words like a knife. "You think a simple explanation can fix everything?" she sneered, her eyes flashing with anger. "You betrayed me, Reese. You broke my trust, and you think a few words can make it all better?"
Her voice was laced with venom, and Reese felt a pang of regret. "Kaniah, I–"
But she cut him off, her words slicing through the air. "Huli na ang lahat, Reese. Nasaktan mo na ako, at hindi mo na maibabalik ang tiwala ko."
Kaniah's eyes were like ice, her expression unyielding. Reese knew he was running out of time, that he had to convince her to listen before she shut him out completely. But her next words crushed his hopes. "Umalis ka, Reese. Huwag ka nang bumalik." Ani Kaniah.
Nang makita niyang walang balak ang binatang gawin ang nais niya ay mabilis niyang hinablot ang kanyang b*ril. At agad na nanlaki ang mga mata ni Reese nang itinutok iyon ni Kaniah sa kanya, her finger resting on the trigger.
He froze, his hands raised in a calming gesture. "Kaniah, please... don't do this," he whispered, his voice trembling.
Kaniah's eyes blazed with fury, her voice low and deadly. "You should have thought of that before you betrayed me, Reese," she spat, the gun steady in her hand. "You used me, lied to me, and hurt me in the worst way possible."
“Pinagkatiwalaan kita. I give everything to you, I'm willing to sacrifice everything in this world for you. I let you touch me, kiss me. I even let you fvck me a countless of times. I let you used me, but in the end of the day, nothing happened.” Puno ng puot ang kanyang boses.
Hindi maiwasang manlambot ni Reese, habang pina-pakinggan niya ang sinasabi ng dalaga. Sa bawat salitang binibitawan nito ay parang may kung anong tumutusok sa kanyang puso na nagpapahirap sa kanyang huminga.
“Kaya ngayon, nandito ka ulit? Para ano? Para kunin ang tiwala ko, Ganon ba?” hindi makapaniwalang saad ng dalaga.
Reese gulped and when Kaniah saw him doing that a smirked crossed her face as she looked at him.
Kaniah's pause seemed to stretch on forever before she continued, her voice dripping with venom. "If you want to die, then wait for your turn. It's too early to kill you," she said, her words sending a chill down Reese's spine.
“May mga dapat akong unahin, at ikaw ang magiging pang-huli. Kaya kung ako sa’yo ay mag-enjoy ka na muna habang may natitira ka pang oras,” saad niya at muling ngumisi.
Hindi makagalaw si Reese sa kanyang kinatatayuan. Tahimik siyang nakatayo, ang kanyang mga mata ay naging malikot, pero nakatutok pa rin iyon sa dalaga na para bang may hinahanap siya.
“Don't make me do it, Reese. Alam mong kaya kitang ilibing sa mismong kinatatayuan mo. If you still doubt my capability, then try me.”
“Crossed the line and disturb me again, I will make you rest, forever. I'm sure you know exactly who k*lled some of your relatives. Malapit ko na silang maubos, kaya wala ng rason para manatili lang buhay. You should be with them, Reese. After all, you share the same blood. ” pabulong na boses niyang saad at mabilis na tinalikuran ang binata.
TO BE CONTINUE