28. BÖLÜM: Karakola baskın

3191 Words

Ağabeyimin sözünün ardından eve gitmek için Ezgi’nin evinden ayrıldığımızda amcamın oğlu kapıda karşımıza dikildi. Huzursuzluk çıkacak diye gerilirken Mirza’nın kolunu tutup sakin olmasını fısıldadım. Güzel bir gün geçirmiştik bu yüzden geceyi tatsız kapatmak istemiyordum. “Yakışıyor mu bu size Ertuğrul? Biz amca çocuklarıyız ama siz bizimle akraba ilişkilerini kestiniz. Hiç mi onca yılın hukuku yok?” Hangi hukuktan bahsediyorlardı? Annemi ezen, babamı aşağılan, beni sürekli ağlatan bu insanlar nasıl karşımıza geçip pişkin pişkin konuşuyorlardı. “Biz akraba bağlarını çoktan kestik sizinle. Eskiden eve geldiğimde kız kardeşim yine ağlıyor mu, annem üzgün mü diye tedirgin olurdum. O binadan çıktığımızdan beri ben evime huzurlu geliyorum. Kız kardeşimin yüzü gülüyor, annem konuşurken b

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD