4.Bölüm
906 Words
Lütfen oy ve yorum atarak okuyun keyifli okumalar💗🗝️
.
.
.
.
Asaf ağa eve geldiğinde evin içinde büyük bir kargaşa vardı . Ev sabah bıraktığı gibi sessiz sakin değildi.
Ayşe, Asaf ağa gittikten 4-5 saat sonra çıldırmıştı kafasında türlü türlü senaryolar kurmuştu.
O sırada köy de yakın arkadaşı olan emine Ayşe'nin yanına gelmişti. Sadece Ayşe'yi 1 saat içinde doldurup elzemin üstüne salmıştı. Elzem o sırada küçük ömerciğin üstünü değişiyor du. Ayşe hızla üst kata çıkıp elzemin kaldığı odaya girmişti.
(Yürek yemiş kari)
"Seni geberteceğim kocamda gözün var demek sürtük" diyerek hızla elzemin saçından çekip aşağı indirmeye başlamıştı.
"Ah bırak saçımı lütfen bırak kimsede gözüm yok benim" elzem ne kadar dur dese de nafile idi Ayşe elzemi salonda herkesin ortasına getirip fırlatmıştı.
"Sürtük seni sen kimsin de kocamı ayartmaya çalırsın ha" diye elzeme vurmaya başladı bu sırada Ayşe'nin görümcesi'de dinlemeden etmeden vurmaya başladı salonda ki herkes elzemin bağrışlarına kulak asmıyor du. Hepsine göre elzem suçlu idi.
"NOLUYOR BURADA" ortama Asaf Ağa'nın sesinin girmesi ile Ayşe ve görümcesinin eli hava'da kalmıştı. Elzem hemen kalkıp Asaf ağa'nın arkasına geçmişti. Yüzü gözü kan içinde idi.
"BUMU SİZİN MİSAFİRLİĞİNİZ DAYAK ATMA MI HADİ AYŞE CAHİL PEKİ SEN GÜLFEM SEN KİMSİN DE EVİMİZE GELEN BİR İNSANA EL KALDIRIRSIN. PEKİ SİZ ANA BİR KADIN DAYAK YERKEN İZLERMİSİNİZ HİÇ Mİ ACIMANIZ YOK ÇOCUĞU VAR BU KADININ KÜÇÜCÜK O SABİYE YAZIK DEĞİL Mİ ANA" Asaf Ağa'nın dedikleri ile herkes susmuştu. Elzem ise hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.
Asaf ağa elzeme dönüp konuştu.
"Şş ağlama gel yukarı çıkalım yüzüne pamsuman yapalım"
"Gidemezsin ağam izin vermiyorum" Asaf ağa sabır çekip ona izin vermiyorum diyen karısına baktı.
"Kimsin sen Ayşe karşında ağa duruyor erin duruyor getirdiğim misafir'i dövdüğün için susup özür dilemen gereken yerde bir de ak kaşık gibi üstte çıkıyorsun Ayşe" Ayşe Asaf ağanın dedikleri ile susmuştu. Asaf ağa elzeme belinden destek vererek elzemi yukarıya çıkarmaya başladı. Elzem hala hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Elleri kopasıcalar çok sert vurmuşlar dı.
"Tamam ağlama lütfen yukarıda oğlun var seni üzgün görmesin"
"Üzgün görmesin ama anası'nın bu halini görsün öyle mi" elzem içine kaçmış sesi ile artık nihayet konuşmuştu.
"Haklısın, karım ve bacım adına ben özür dilerim"
"Ağam ben izninle gitmek istiyorum daha fazla duramam bura'da"
"Ne gitmesi elzem bu halde nasıl gideceksin"
"Dayak yediğim yerde gurursuzca durmam"
"O zaman gidecek olan sen değilsin onlar gidecek"
"Ağam karın o senin"
"Olabilir" elzem sadece sustu. Aklına koymuştu gidecekti. Odaya girdiklerinde yarı çıplak olan Ömer de annesi gibi ağlıyor du.
"Kopyanı doğurmuşsun"
"Ağam bebek altı bezlemeyi bilirmisin" elzemin sorusu ile şaşırsa'da cevap verdi.
"Biliyorum"
"Ömer'in altını bezleyebilirmisin ben suratımı yıkayayım korkmasın"
"Elzem neden korksun sen onun annesi sin"
"Korkar bebek o daha" Asaf ağa kafa sallamaktan bir şey yapmadı. Elzem lavabo ya girdikten sonra Asaf Ağa'nın en küçük kız kardeşi azize girdi. Elzem ile yaşıt dı.
"Ağabey ben yukarıda ders çalışıyordum kavga seslerini duymadım duysam ayırırdım" azize tüm iyi niyeti ile odaya gelmişti ama yere bakarak konuştuğu için abisinin bebek altı bezlediğini yeni görmüştü.
Azize tam gülecekken "Sakın azize sakın gülme" lakin bunu demesi ni azize pek takmayıp kahkaha atmaya başladı.
"Ağabey hayırdır çocuk bakıyorsun artık ağalıktan bakıcılığa he"
"Azize sus sus gel şuraya bez ver bana bebeğin altını silcem"
"Peki Ağabey" azize bunu dese de hala gülüyordu. Bezi ağabeyine veirken ağabeyi konuşmaya başladı.
"Gül sen gül yıl sonu notunda'da gülecekmisin sen acaba?" Diyip bu sefer gülen Asaf ağa idi.
"Abi ben de o konu ile konuşacaktım seninle" Asaf ağa tek kaşını kaldırıp konuş der gibi kafa salladı.
"Şey sonra konuşsak olur mu şuan pek müsait değil ortam" Asaf ağa peki anlamında başını salladı.
O sırada elzem lavabo
dan çıktı yüzünü yıkayınca kanama geçer sanmıştı ama geçmemişti.
"Ş-şey merhem falan var mı yüzüm için" Asaf ağa elzemin o halini görünce neden se içi öfke ve sinirli taşmıştı.
"Ben getireyim hemen" azize hızla odadan çıkıp merhem aramaya başladı.
"Elzem ben hepsi adına çok özür dilerim senden böyle olacağını bilseydim yalnız bırakmadım seni"
"Onlarda haklı ağam sen evli bir insansın ben se dul kalmış bir kadınım ama bu beni dövecekleri anlamına gelmez"
"Elzem her evli olan adamın bir kadın arkadaşı olabilir ve bu hemen dost anlamına gelmez daha çok küçüksün ve hayat ile ilgili bir bilgin yok"
"Hayat ile bir sürü bilgim var ağam eğer olmasaydı ben kaderime razı gelip evden kaçmazdım ve ilerleyen yıllarda ne olur bilemem ama bizim dönemimizde kadın ile bir adam arkadaş olamaz"
"Haklısın elzem.."
Azize kapıyı çalıp içeri girdi.
"Gel pansuman yapayım sana ardından morluklara et koyarız"
"Azize malzemeleri bırak çık"
"Ama ağabey pansuman-"
"Çık azize*
"Peki ağabey" azize nin odadan çıkmasi ile elzem konuştu.
"Neden gitti"
"Gel pamsumanı ben yapacağım" elzem Asaf Ağa'nın dedikleri ile şaşırmıştı. Koskoca ağa idi o.
"Ama ağa-"
"Gel önüme kay elzem pansumanı ben yapacağım sana" elzem el mecbur kabul etti.
Asaf ağa pamsumanı bitirdiğinde gözleri kapalı olan kıza baktı.
İçinden 'tıpkı bir melek gibi güzel ve eşsiz bir parça gibi içinin güzelliği dışına yansımış bir melek adeta' dedi
"Ihm ıhm açabilirsin gözlerini yaralarına pansuman yaptım şimdi sana yemek göndereceğim yemeği yedikten sonra uyu eğer yarın gitmek istersen gideceğin yere kadar ben bırakacağım seni"
"Söz verin ağam bırakacakmısınız"
"Söz veriyorum elzem bırakacağım" Asaf ağa bunu dese'de planları farklı idi. Daha önceden gördüğü kızı artık tamamen bırakmaya niyeti yoktu.
'Ben seni ölsem bırakmam artık Melez kız'
"Peki sana inanıyorum".
Asaf ağa aşağı inip evdeki insanları tekrar azarladıktan sonra ev çalışanına yukarıya yemek götür dedi. Ardından misafir odaları na geçip yattı.
Gözlerini kapattığı an aklına elzemin utangaç gülümsemesi geldi tekrar. Oda o hayal ile uyuya kaldı.
______________________________________
Keyif'li okumalar.
- Writer
