War of Hearts (Book 1)

Chapter 14

Chapter 14

Visitors

Third Person's POV

"Who's that girl, Jaice?" Crysten asked as we walked away after I gave a drink to Cali. I don't know what's happening to me these past few days. Nararamdaman ko sa aking sarili na nagkaroon ako ng interes sa kanya. Since the day I met her at the mall accidentally, her face remained in my mind. Coincidence is playing with us. Who would have thought that she's in the section we are in?

"She's our classmate," sagot ni Ishmael at mahinang tumawa habang ngumunguya ng bubble gum.

"You never gave a drink to anyone, not even to us," ani Light at nagtataka akong tiningnan. I remained silent and didn't look at them.

"That's nothing," I said and left them hanging.

Hindi ko maintindihan. Hindi ko maintindihan ang nangyayari sa akin. Everytime we're in the classroom, it makes me want to look at her behind me. Everytime she answers correctly in front of everyone, it makes me feel very conceited of her. I have never saw smile in her lips. I always see her with her ferocious face and her brilliant eyes.

Bumuga ako ng hangin. I know I should not feel this. I can't forget what the queen told me before.

"What if I fall in love?" I asked as I wonder about it. Nakatanaw akong muli sa kaharian ng kabilang panig. Walang nagbabago sa nakikita ko, at pakiramdam ko ay araw araw pa itong gumaganda at lumiliwanag. I don't hear and feel killings to them. All I could feel is peace.

"You can love anyone as long as they are evil," bumagsak ang aking mga balikat. Even to love, I can't choose who I want and accept her for whatever and whoever she is. Why do I always have choose everything with evil?

"What if I fall in love to a girl from another kingdom?" Naramdaman ko ang mabilis na paglingon sa akin ng reyna. She quickly appeared in front of me with her evil eyes. All I can see is darkness, and hunger for power. That's what she always want along with the king. The queen and king, my parents. They are pure evil.

"I rather see you loving a normal people than loving a girl from that kingdom," matigas niyang saad. Thinking of that makes her mad already.

"What would you do if I fall in love to a girl from that kingdom?" I asked even though I already know the answer for that question.

"You know it already," pahayag niya at binabasa ang aking mga mata, "She'll not be able to put her feet here not until she's dead," tumayo ito at tumalikod sa akin, "Guard your heart, Jaice. Love will only make you weak,"

Evils. They are not just evils, they are pure evils without mercy. And I am one of them. Even if I fall in love to a normal person who's different from us, I don't think she could bear how we kill. How this kingdom kill people who don't do bad things to us. Hoe my family kill with darkness and huger for power. I would rather not love than seeing the girl I love suffering and near to death.

From that day, I forbid myself from loving. Not just because it will only give weakness and fear in my heart, but because I don't want that girl to be in danger near to death. I don't her to be put in a cruel situation. Besides, I'm evil. And no one loves evil.

Cali Alvarez, a normal person, indeed. A girl who's brilliant, and ferocious. I don't see fear in those eyes of her everytime I stare in it. All I can see is bravery. Bravery that no one can destroy and make her bow.

"You should know her. Baka nakakalimutan mo na tulad natin ay nagtatago rin ang mga kalaban at ang mga tao nating hinahanap?" Pahayag ni Crysten sa akin. Bumaling ang mga mata ko kay Cali sa kanilang lamesa kasama ang kanyang mga kaibigan. She's not smiling at all, but she's listening. She don't react easily, but listens properly. Men are throwing themselves to them. Who would not throw themselves to that beauty?

"I know," ani ko.

I know that I can't trust anyone here, not even her. Not even Cali Alvarez.

Calida's POV

Kinabukasan, tulad ng araw araw kong paggising ay maaga akong nagising at nakapag handa para sa muli naming pagpasok. Lumabas ako sa kwarto at medyo madilim pa. Wala pa rin maingay sa buong bahay ni Rovielyn. They are probably still sleeping right now.

"Calida!" Tumaas ang aking kilay nang nakita ko si Shaheal na bigla na lamang sumulpot sa ibaba. Nagtatanong ang mga mata ko sa kanya. Himala at gising na ito ng ganitong oras. Dumako ang mga mata ko sa suot nito at mukhang ganoon din naman siya sa akin. She's not wearing a uniform at pantulog ang suot. Mukhang kagigising lang din nito, "I forgot to tell you," aniya at ngumiwi na para bang nakagawa ito ng isang malaking kasalanan. Kunot noo ko siyang tiningnan.

"Tell me what?" I asked.

"There's no school, it's holiday," aniya at muling ngumiwi. My lips parted as I heard what she just stated, "I'm sorry," mariin akong pumikit at bumuga ng hangin. If I only know that there's no school, sana ay hindi na ako naligo ng maaga at hindi sinuot ang uniporme na ito. Napailing ako at agad na umakyat, leaving her hanging there. Wala naman na akong magagawa pa. She forgot to tell me, at hindi ko alam kung nasabi na ba niya na walang pasok kila Adrian at Crystal. Sky will probably know that there's no school. I don't even know why it is a holiday here in their world today. Dismayado akong nagpalit ng damit mula sa uniporme kong suot kanina.

Mukhang nakasanayan ko na rin ang pagpasok araw araw sa mundo na ito. Those days that passed, I was introduced to the world of students inside the school here in their world. I have learned a lot these days about how this world works. Ngunit alam ko na marami pa akong dapat na malaman sa kanilang mundo. Iyon nga lang, wala ako rito para alamin ang pagtakbo ng kanilang mundo. Narito ako para iligtas ang aming mundo na kasalukuyang nasa gitna ng digmaan na sinimulan ng mga kalaban. Naputol ang aking malalim na pag-iisip ng basagin iyon ng sunod sunod na katok sa aking silid.

Mabilis naman akong lumapit doon at binuksan iyon. Bumungad agad sa akin si Adrian na inaantok pa ang mga mata.

"What?" I said. Napansin ko na hindi ito nakahanda at mukhang nasabihan nga sila ni Shaheal na holiday ngayon. I'm the only one she forgot to inform. It makes me want to burn her alive, I'll probably do that if she's evil.

"Come down," aniya at panay ang pagpikit. Tila ba ay natutulog pa ang wisyo nito at hindi pa tuluyang gising. Kunot noo ko siyang tiningnan. I plan to sleep again because I feel sleepy for the first time in my entire life.

"And why?" I asked, confused of what's happening.

"They need you, I mean you fire," aniya at inaantok akong hinila. Napailing ako at binawi ang aking kamay at ako na mismo ang nag martsa pababa, leaving him upstairs. He's still sleepy. Baka makagawa ito ng hindi karapat-dapat kapag pinilit niya kumilos ng normal. What a sleepyhead. Bumuga ako ng hangin at agad silang hinanap. Walang tao sa sala, but I can hear their noise from the kitchen. Ang aga aga ay nag-iingay sila sa kusina.

"I'm a healer for god's sake, Sky!" Dinig kong singhal ni Shaheal mula sa kusina.

"And my power is wind, I can't make this work," naabutan ko ang mga ito na nakaharap mula sa kalan o sa lutuan nga nilang tinatawag. Naniningkit ang mga ni Rovielyn habang pinapanood na mag bangayan ang dalawa. It's 6:30 am and yet they are arguing so early. Napailing na lamang ako, "Let's just buy outside," ani Sky at bumaling kay Rovielyn.

I don't think Adrian went here. He figured out their problem as he woke up by their noise.

"What's happening?" I asked. Agad ko namang naagaw ang kanilang mga atensyon at sabay sabay pa nila akong nilingon. Tila ba ay nagsilbi akong isang pagpapala kay Rovielyn nang nasilayan niya ako. She looked frustrated to Shaheal and Sky who's arguing.

"Bibili kami ng gasul, naubusan kaya hindi ako makapag luto ng almusal," kumunot ang aking noo. Gasul? I don't know that thing, and I have never heard that word before.

"What's that?" I asked. Agad naman na tinuro ni Sky ang isang bagay na nakalabas na, "Why do you need that to cook?" Naguguluhan kong tanong at nagtataka silang tiningnan. Bumuga ng hangin si Rovielyn at frustrated pang pumikit.

"Iyan ang nagpapagana sa kalan para magkaroon ng apoy," paliwanag niya

"What are you going to cook?" I asked, bago ko nilapitan ang gasul nilang tinatawag. Hinawakan ko iyon at matigas iyon. Bakal ito at mabigat. Tumaas ang aking kilay. Humans are really brilliant. They created this thing in order to have fire and cook their food.

"Bacons, pancakes?" Ani Shaheal. Nasa kalan na ang lutuan nila at bumungad nga sa akin ang kanilang mga iluluto sa gilid. Nakahanda na iyon at tanging ang gasul na lamang ang naging problema nila sa pagluluto. Nakasalang pa sa lutuan ang pancake na hindi naluluto dahil sa walang apoy ang kalan.

"Come on, let's buy out--" mabilis kong pinag-apoy ang kalan kasabay ng pag-ilaw muli ng marka at ng aking mga mata. Agad na nagkaroon ng apoy ang kalan sa oras na itapat ko ang aking kamay doon.

"D*mn, I'm still amaze!" Ani Sky at akala mo ay ngayon lamang nakakita ng apoy sa kalan.

"Hindi na ko bibili ng gasul," ani Rovielyn ay agad na nag-asikaso ng lulutuin katulong si Shaheal, "Help us prepare breakfast, Calida!" Aniya sa akin habang tinatali ang kanyang buhok. I chuckled as I heard her say that.

"I don't know how to cook," ani ko at umiling.

"Prepare the coffee na lang," ani Shaheal sa akin, "Paki lagyan mo na lang ng mainit na tubig iyang mga tasa," pahayag niya. Kahit naguguluhan at hindi alam kung tama ba ang alam kong gagawin ko ay marahan akong tumango ang kinuha ang initan ng tubig na may laman na rin na mainit na tubig. Mukhang bagong pakulo nila ito dahil sa kumukulo-kulo pa ito. Bumuga ako ng hangin at sinunod ang sinabi ni Shaheal. Without using any cloth to protect me from the heat of it, I hold it with my bare hands and poured hot water in the mugs. Umuusok pa iyon sa init.

"Cali, what the hell?!" Napapitlag ako dahilan ng pagtapon sa akin ng mainit na tubig nng bigla ulit sumulpot si Sky at gulat na gulat sa aking nakatingin na akala mo ay isang malaking pagkakamali ang aking nagawa. Bumuga ako ng hangin at masama siyang tiningnan. Why does he needs to yell?!

"Sh*t, you should use a potholder!" Sunod pang sigaw ni Shaheal sa akin. Napailinga ako at bumuga ng hangin. Napailing na lamang si Rovielyn.

"I'm a living fire, do you think this heat will hurt me?" I said frustratingly. Natigilan silang pareho at tila ba ay napagtanto din iyon. Lagi nilang nakakalimutan na apoy ako, at hindi ako nakakaramdam ng sakit sa kahit ano pa man and yet they are always worried na akala mo ay ikakamatay ko ang lahat ng maliliit na bagay sa paligid.

"I forgot you're power is fire," ani Sky at ngumiwi. Umikot ang mga mata ni Shaheal kay Sky.

"Napaka praning mo kasi! Pati ako ay napapakaba mo," aniya at masamang tiningnan si Sky. Bumuga ako ng hangin bago ko pinunasan ang tubig na tumapon sa akin at nagpatuloy sa paglalagay ng mainit na tubig sa mga tasa na nakahanda.

"Teach me to make a coffee," ani ko sa kanya kaysa hayaan siyang malunod sa pagkamangha sa akin habang pinapanood ako sa aking ginagawa. Mabilis naman siyang tumango at lumapit sa akin.

"Nag coffee maker na lang sana kayo," ani Rovielyn at mahinang tumawa. Hindi ko na iyon pinansin nang magsimula si Sky na turuan ako sa pagtitimpla ng kape nilang iniinom dito sa mundong ito.

"This is the coffee, just pour a bit, huwag masyadong marami dahil mapait ito," aniya sa akin. Marahan akong tumatango habang pinapanood ko siya sa paglalagay ng kape sa isang tasa. Naghiwalay ang aking mga labi nang kumulay iyon sa tubig sa isang tasa niyang nilagyan, "Pwede mong lagyan ng cream if gusto nila if not, edi 'wag," aniya at mahina pang tumawa.

"Do you want me to burn you alive, Sky?" I said ferociously. Nawala ang ngiti nito at napalunok pa bago muling bumalik sa pagiging seryoso niya sa pagtuturo sa akin.

"This is the creamier, just add one teaspoon at tingnan mo na lang kung kuntento ka na sa pagka brown niya or pag gusto mo pa ng light color, add more of it lang," pahayag niya at naglagay nga ng isang teaspoon sa may tasa na may kape na rin. Agad din kumulay iyon at humalo sa kape niyang nilagay kanina, "Last one is the sugar. Mas masarap ang kape kapag may sugar or pampatamis sa kape. Maglagay ka ng sakto lang, iyong hindi sobrang tamis," aniya at naglagay siya ng isa at kalahating kutsarita doon. Hindi iyon kumulay at nakigulo sa dalawang kulang ng kape at cream, "Then of course, mix it."

Hinalo niya iyon sandali at naging kulay brown nga iyon. Sakto lang din ang pagka brown nito. Marahan akong tumango, matapos kong makuntento sa kulay at sa kinalabasan nito.

"Taste it," aniya sa akin. Hindi ako kumibo at tinikman nga iyon. Satisfied naman akong tumango sa kanya. Nalalasahan ko ang pait ng kape ngunit hindi iyon nananaig dahil sa cream at sugar. It makes it better.

"I'll do it now," ani ko at sinimulan ko ng magtimpla ng kape matapos niya akong turuan. I can't believe it's easy to make a coffee. But we don't have this in our world. We onlg have tea and not coffees.

"Don't you have it in our world?" Shaheal suddenly asked.

"No, we don't have that," sagot ni Rovielyn habang abala sa pagluluto ng breakfast.

"What do you drink there, then?" Sky asked. Sa itsura nito ay halatang hindi nito maisip o ma-imagine ang itsura ng aming pamumuhay doon. Our kingdom isn't poor, it's actually luxurious. Halos lahat ng balingan mo ay ginto. Kahit ano pang bagay ay ginto. At pati ang mga armas at kubyertos ay ginto. We are surrounded by gold there.

"Tea, juice?" I said pagkatapos ay nagkibit balikat na lang ako habang abala ako sa pagtitimpla ng kape. I'm actually enjoying this right now. I don't know that making coffee is actually fun.

"What do you eat there?" Shaheal asked next.

"Vegetables, meat? We often eat vegetables and fruits. We eat fish and meat but we eat it in balance," pahayag ko sa kanila. Everything there is balance. But that's for us too. The king and queen wants to maintain our bodies healthy dahik hindi kami pwedeng maging mahina. The kingdom of evil is near us, at alam namin na kahit ano pang oras ay maaaring umatake ang mga kaaway sa aming kaharian.

"Everything is balanced there," ani Rovielyn. Marahan naman akong tumango at sumang-ayon. Ilang sandali pa ay natapos kami sa paghahanda ng almusal. I prepared the coffees and I had fun making it. Hinain iyon nila Sky at Shaheal kasabay din naman ng pagbaba na nila Adrian at Crystal na mga nakaligo na rin kahit bakas pa rin ang antok sa kanilang mga mata. Adrian looks better than earlier. Mukhang gising naman na ang wisyo nito at hindi tulad kanina na mukhang napilitan lamang gumising at bumangon.

"Woah, I'm starving already," komento ni Adrian nang makita ang mga pagkain. Isa isa pang nilapag ni Sky ang mga tasa ng kape sa bawat gilid namin suot ang malapad niyang ngiti sa kanyang mga labi.

"Calida made that," aniya at proud na proud pa. Napailing na lamang ako at bumuga ng hangin bago naupo. Naramdaman ko agad ang kanilang mga mata sa akin nang sabihin iyon ni Sky habang sila Shaheal at Rovielyn naman ay natatawa na lamang. I don't know if Sky is supporting me or what.

"Really? You know how to make this?" Gulat at mangha pa na tanong ni Cyrstal sa akin. Marahan akong tumango sa kanya.

"Sky taught me," ani ako at napailing kay Sky na tuwang-tuwa. Agad silang humigop ng kape matapos iyon.

"It's not hot anymore," ani Adrian at kumunot ang noo. Hinawakan nila ang kanilang mga tasa at tinantsa nga ang init ng kape.

"Lumamig na siguro kani--" hindi ko na pinatapos si Shaheal at sinalat ko lamang ng aking mga daliri ang kanilang mga tasa upang mapainit ko muli ang kape kong tinimpla sa bawat isa sa kanila. Bumukas ang labi ni Shaheal nang maramdaman niyang mainit na ulit iyon.

"Better," komento ni Crystal at humigop ulit ng kape. Nagsimula kaming kumain ng aming umagahan.

"How's school? Any observation to the enemies out there?" Tanong naman ni Rovielyn sa amin.

"Wala naman. It's either magaling silang magpanggap na akala mo ay mga normal talagang tao o wala sila sa paaralan na iyon," pahayag ni Crystal. I remained silent with my mouth zip. Hindi ako nagsalita para sabihin ang aking mga napansin. Hindi ko alam kung bakit. Ngunit pakiramdam ko ay hindi pa ito ang tamang oras para magsalita ako tungkol doon. I want to think of this deeply and to confirm it too, bago ko pa sabihin sa kanilang lahat.

"I'm not hanging out with my friends anymore o kahit sa mga kakilala ko pa. I don't know who to trust anymore aside from all of you guys," sunod naman na pahayag ni Shaheal sa aming lahat.

"I'm doing the same," utas ni Sky.

"Ikaw Sky, you're not yet erasing your family's memories at hindi ka pa rin umuuwi doon. They must be worried at kapag nalaman iyon ng kalaban ay malalaman nila agad ang pagkatao mo," pahayag ni Rovielyn. She really sounds like our mother here or maybe our aunt.

"Yeah, I'm planning to go there in weekends. But I don't think they are finding me," aniya at nagkibit balikat. Nakita ko ang paglungkot ng kanyang mga mata. Maging ang ngiti nito ay naging peke at ang tono ng kanyang pananalita ay binalot din ng lungkot at sakit.

"I miss my family, but I can't see them anymore. Bukod sa mahihirapan akong lumayo ulit, ayoko silang mapahamak. Besides, I'm the only one who should be involve because I don't really belong in this world," pahayag ni Shaheal at mapakla na ngumiti bago nagpatuloy sa kanyang pagkain.

"By the way," bumaling sa akin si Rovielyn. Sa kanyang mga tingin pa lamang sa akin ngayon ay alam ko na ang kanyang sasabihin. Her eyes speaks it easily, "I heard you burned three girls' uniforms?" Aniya sa akin. Mahinang tumawa sila Adrian nang sabihin niya iyon, "That's dangerous, you should not do it again," she nagged. Bumuga naman ako ng hangin at binaba ang aking mga kubyertos na hawak sa pagkain.

"Don't worry, everything is under control," pahayag ko at walang bahid na kaba o takot. I will not move with mess or a spot of dirt, "Be quick, we'll train the two of you again," pahayag ko at tumayo na. Nagulat pa ang dalawa ngunit ang tatlo ay halatang inaasahan na iyon. Tutal naman ay walang pasok, it's time to train them again.

Naghanda kaming lahat para sa training. Kung hindi lang namin kailangang pumasok at magpanggap na isang normal na tao ay araw araw kaming may training para kay Sky at Shaheal. Muli, si Adrian at Crystal ang nagtuturo at nakikipaglaban kay Shaheal at Sky. Napansin ko naman ang pagbilis ng kanilang mga galaw at hindi tulad ng dati. Maya maya pa ay tinuruan na sila sa pana ni Adrian at Shaheal. Seeing the arrow makes me remember the queen.

"Hindi mo tinatamaan," ani Adrian kay Shaheal at bumuga ng hangin. Shaheal rolled her eyes and gave it to him.

"Let me see you then," paghahamon niya kay Adrian. Natigilan pa ito at napailing na para bang nainsulto siya ni Shaheal. Mahina siyang tumawa at kinuha iyon. Huminto si Crystal at Sky at pinanood si Adrian.

"It's easy," aniya at bumuga ng hangin.

"Is he good at that?" Rovielyn asked, habang pinapanood namin si Adrian. Mabilis akong umiling sa kanya ng hindi siya nililingon.

"He's good at sword," ani ko na lamang. Adrian is arrogant sometimes, "But he would do," ani ko na lamang at pilit na tumango. Umayos si Adrian at tinantsa ang board na tatamaan. Ilang segundo pa ay pinakawalan niya ang pana. Malakas na tumawa sila Shaheal nang hindi iyon tumama sa gitna at sa ibaba lamang tumama. Napailing na lamang ako. I know he can't make it to the middle. Unang tingin ko pa lamang ng kanyang mga braso ay wala na iyon sa ayos. Adrian hates any of these arms. Tanging ang espada lamang ang kayang-kaya niya laruin sa kanyang mga kamay.

"You've been training to arrows and you can't even make it to the middle?" Ani Crystal at mahina rin na tumawa. Bumuga ako ng hangin at tumayo saka aki nag martsa palapit sa kanila.

"Shut up, third eye!" Inis niyang pang-aasar kay Crystal na hindi naman naapektuhan sa kanya. Walang pasabi kong kinuha ang pana sa kanya at pumwesto sa kanyang pwesto. Natigilan sila at ako naman ngayon ang kanilang pinanood.

"The queen can kill you easily if you can't even make it to the middle," ani ko habang naaalala ko kung paano at gaano kagaling ang ina sa pagpana, "Your arm should be like this. It should be brave as well and not weak," pahayag ko habang naka posisyon sa tamang posisyon ng pagpana. Tinanaw ko at sinilip ang pulang gitnang tuldok at ang dulo ng pana. Tinantsa ko iyon sandali bago ko pinakawalan ang pana papunta doon. Binaba ko ang pana kong hawak nang tumama iyon sa gitna at wala man lamang kalagpas-lagpas.

"F*ck, you killed it!" Gulat na saad ni Shaheal. Habang si Sky ay nilapitan pa ang pana na aking pinakawalan. Tiningnan ako nito ng manghang-mangha sa akin. Napailing na lamang ako sa kanila.

"All you have to do is to lock your eyes to your target, hindi sa iba pa sa iyong paligid," pahayag ko sa kanila. Marahan naman silang tumango sa akin.

"Come on, you can kill it too," ani Crystal sa kanila. They were about to continue, not until we heard a noise. Natigilan kaming lahat at nagkatinginan.

"It's a doorbell," ani Shaheal at tinuro ang gate. Bumaling ako kay Rovielyn na papunta na ngayon doon habang nakakunot ang kanyang noo.

"I don't have a visitor, at wala pang ibang nagpupunta dito," pahayag niya sa amin. Kumunot ang aking noo nang nagpatuloy ang pagtunog ng doorbell na iyon. Who would that be then?

"Be ready," ani ko. Tiningnan ko si Adrian bilang senyales na buksan nito ang gate. Tumango siya agad sa akin at mabilis na tumakbo papunta sa may gate. Nag-abang kami at naghanda. He opened the gate a bit, at nakumpirma ko na hindi iyon kalaban nang hindi naman naalarma si Adrian doon.

"Wait!" Aniya at mabilis na sinara ang gate. Gulat ang mga mata niya na tumakbo papunta sa amin.

"What? Who's there?" Tanong ni Crystal. Bumaling naman siya sa akin at sa mga mata niya ay alam kong hindi iyon magandang balita.

"They are outside," aniya. Kumunot ang aking noo. Naramdaman ko ang pag-init ng aking katawan at ang paglabas ng apoy sa aking mga kamay ngunit mabilis siyang umiling sa akin, "No, they're not enemies. Uhm, I'm not sure but t--"

"Sino nga?!" Sigaw na ni Shaheal sa kanya.

"It's Kristel! She's with her best friend, Jamina."

clarixass