“Anton? Ano’ng ginagawa mo rito?” gulat na sabi ni Sheila. Tinitigan niya nang maige ang binatang nasa labas ng kanyang bahay. Binuksan niya nang malaki ang pinto at bahagyang dinutdot ang balikat nito. “Ikaw nga! Paano?”
Ngumiti si Anton. “I’m sorry. Na istorbo ata kita?”
Tumaas ang dalawang kilay ni Sheila. Umiling-iling siya. “Hindi!” mabilis niyang sabi at ngumiti. Nalilito man ay pinapasok niya si Anton sa kanyang bahay. Ilanga raw siyang walang kontak dito. Umiyak pa siya noong umuwe siya dahil akala niya hindi na niya ulit ito makikita. Ngunit andito ngayon sa bahay niya. “Upo ka.” Itinuro niya ang sofa.
Inilibot ni Anton ang kanyang paningin sa paligid. “So, you really live alone?” tanong niya. Naupo siya sa sofa. “And I guess, sakto ang dating ko. I’m hungry.”
Napangiwi si
