I am a killer, a famous yet dangerous ever known assassin in the Philippines, dahil doon pinagpasyahan ng gobyerno na ako'y dakipin at sintensyahan ng kamatayan,
I am a big threat to society and it's people kaya hindi na sila nagdalawang isip pa.
Nung una ayaw ko naman talagang sumuko, sa kadahilanang ayoko pang mamatay, marami pa akong kailangang gawin, marami pa kong dapat na paghigantihan ngunit dahil sa isang beses kong pagkakamali, dahil sa isang beses kong pagtitiwala sa maling tao, sa huli ay nagwagi sila at agad nila akong nahuli at nakulong.
Nung araw na ako'y bibitayin, isang kaguluhan sa kulungan ang naganap, at sa gitna ng kaguluhang iyon, limang hindi kilalang kalalakihan ang biglang lumapit sakin saka walang sabi sabing ako'y tinangay at nilabas sa kulungang iyon.
End of Story
The last thing I remember, I became the most wanted Assassin in the whole world.
My name is Yui Takeshima also known as the Death Scheduler
ako ang nagtatakda ng kamatayan ng mga taong pinapapatay sakin
I decide when, where and how will be their deaths...
kaya't kung nakalista ka sa deathlist ko, just a piece of advice...
Prayer wont save you and your god won't help you to escape death cause I am death itself...
Okay back to business...
Location : Los Angeles , California
I looked at my binoculars to check if my target has reached his final destination, at nung makita ko na ang sasakyan nitong paparating ay nilabas ko na ang aking Long Range Gun at itinutok sa gumagalaw na sasakyan, I'm at the 31st floor of a Building 5.5 kilometers away from the Hotel that Mr.Salazar will temporarily stay in for his whole vacation here in California, right now I'm aiming at the Car kung saan lulan ang biktima ko.
Name : Christian Salazar
Age : 39 years old
Profession : A Businessman
Owner of the Salazar Group of Companies
Employer : Leonardo Doflamingo
Leonardo Doflamingo is a Business Tycoon, ayaw niya na may nakahihigit sakanya kaya narin siguro he hired me to kill Mr.Salazar...He thinks that Salazar will be a threat for him in the future at ayaw niyang mangyari yun.
"tsk tsk tsk tsk" napailing nalang ako ng makita ko yung batang pababa ng sasakyan na inalalayan pa ni Salazar
Mukhang maagang magiging ulila ang batang ito ah! well I really dont care, wala rin naman siya sa death list ko kaya I wont kill her, she must be thankful at ang pagiging ulila niya lang ang mapapaaga at hindi ang kamatayan niya.
I aim at the Head of Salazar and before I could even pull the trigger ay biglang may nagsalita sa tabi ko
"What are you doing?" he coldly asked while looking at the binoculars I used just awhile ago.
Napabalikwas ako dahil sa gulat at nanlalaki ang mga matang nilingon ko ito
"K-kanina ka pa dyan?" tanong ko ngunit hindi man lang ako nito pinansin, I was so shocked to the point na hindi ko namalayang natanong ko siya sa wikang tagalog, knowing that I am in a different country maybe he wasn't able to understand what I've said.
At dahil mukha itong busy sa ginagawa niya, I had a chance to scan him from head to toe.
The man was wearing a plain blue V-neck shirt, black jeans, a pair of brown leather shoes and a black baseball cap at nakayuko siya using my binoculars kaya't hindi ko siya masyadong mamukhaan.
How did this man get there? wala naman siya diyan kanina, hindi ko man lang naramdaman ang paglapit na ginawa niya sakin
Napailing ako at pinilig nalang ang ulo, pinili ko nalang na hindi na siya pansinin pa,
Focus on your mission Yui! Wag mong hayaang masira ang plano mo dahil lang sa isang estranghero.
Muli kong tinuon ang atensyon kay Salazar na kasalukuyan pang nakikipagkamay sa may-ari ng hotel na tutuluyan nito. kailangan kong unahin ito kesa pagtuonan pa ng pansin ang katabi, dahil kung hindi ay makakatakas na si Salazar sa maximum distance na kayang abutin ng gamit kong long range gun, kapag hindi pa ako kumilos, makakapasok na ito sa hotel at iisip nanaman ako ng ibang paraan paano siya patayin, hindi kaya madaling magplano.
And also for some weird and unknown reason, this guy besides me looks harmless, It was weird that I don't feel threatened by his presence, mukhang wala naman siyang masamang balak sakin.
Hawak kamay ang mag-amang Salazar na naglakad papasok ng hotel, napangisi nalang ako ng hindi ko na sila makita pa dahil sa cemented roof na tumatakip sakanila mula sa posisyon ko.
"Scheduler your target was now five meters towards the Glass door, Middle, 2 feet to the right" rinig kong sabi ng spy ko sa earpiece
He was one of Salazar's Bodyguard. I made him apply for that position for this kind of situation.
The Structure of the Hotel is like this, there is this elegant fountain na nasa tapat ng hotel na siyang iniikutan ng mga kotse, papunta or paalis. Then the hotel is a tall building having 51 floors, kasama na doon yung lobby sa Ground Floor. Sa entrada naman may sementadong bubong na inaalalayan ng dalawang malaking sementadong poste, may layo itong 10 meters sa mismong glass wall and glass door na papasok ng hotel.
Tinutok ko na ang long range gun ko sa tip ng side mirror sa right side ng kotseng sinakyan ng aking target kanina lang; ito ay kasalukuyang nakatalikod sa direksyon ko. I measured it's angle at bago pa tuluyang makalayo ang target ko. I pulled the trigger.
I saw how my bullet bounced back at kahit hindi na abot tanaw pa sa scope ng rifle ko dahil nahaharangan na ng sementadong bubong ang buong pangyayari, I'm pretty sure that it will bounced back again at tatama sa may itaas na bahagi ng glass door that was made out of metal and then the bullet will surely strike into Salazar's head, I know I hit the spot.
I just smirked.
Bulls Eye!
"Mission Accomplished" my spy said on my earpiece
I saw how everyone panicked at naglabasan ng hotel, they were so shocked... Sorry to say but that's Death Scheduler for you, I wont give you any notice, your Death is mine to decide...
I place my Gun inside a Guitar Case, inayos ko ang wig ko at ang sunglass na suot ko and Leave the place without any trace
"Where are you going?" gulat na napalingon ako sa gilid ko dahil hindi ko namalayang sumunod pala siya sakin
Now, I'm pretty sure that this guy is no ordinary man, nakapasok siya sa kwarto kung nasaan ako kanina without being noticed and now he keeps on following me and I'm not even aware of that, nakalimutan ko ngang kasama ko siya kanina.
but what's bothering me is that he just asked me where am I going, hindi niya man lang tinanong kung sino yung binaril ko at bakit ko iyon binaril
he's weird!
napabuntong hininga nalang ako at hinarap ko siya with my crossed arms
"You didn't see me here, are we clear?" sabi ko nalang dito at tinaasan siya ng kilay imbes na sagutin ang tanong niya.
as much as I wanted to see his face dahil hindi ko parin iyon tuluyang makita dahil sa suot niyang baseball cap ay kailangan ko nang tumakas
I just winked at him and did a flying kiss bago nagsimulang maglakad palayo at ituloy ang planong pagtakas
as Im walking I get passed by 5 men in black that is running wildly, I guess nakatunog silang dito sa building na ito nanggaling yung bala ng baril, they are searching for the culprit who shot their Boss...
I was about to enter the elevator when one of the five men in black stopped me
"Miss? can I see what's inside that guitar case of yours?"
I smiled and act as if I'm going to give them my guitar case, but I used it to pushed them back that made them out of balance and fell on the floor, I take that as a chance to runaway.
I used the Fire exit and immediately sit on the Handrail and let myself to slide downwards..
I finally reached the Lower Ground where I've parked my Gray Bugatti Chiron, as soon as I saw my Baby sportscar I hurriedly press my key fob that made my baby create a sound, I was about to open my car when someone stopped me by holding my shoulders
"You ain't going anywhere missy!" he said and I felt a cold metal thing touched my neck, he's obviously pointing a gun on me
yumuko ako para maalis ang pagkakatutok ng baril sa leeg ko bago ko siya siniko at mabilis na humarap sakanya, I saw him na namimilipit sa sakit but I wont give him any sympathy, I pulled his hair and smirked at him before I used all my force para tuhurin ang mukha niya
"You should've called a back up before facing me, you cant defeat me with a mere pistol as your weapon....stupid!" I said and entered my car
I start the engine at mabilis na pinatakbo ito, malapit na ako sa may exit when I saw a lot of Police cars that is blocking the way, tsk stupid people, masyado nilang pinapaaga yung kamatayan nila
Without stopping my car, I opened my Travelling Bag beside me that is filled with my Weapons, I get two Grenades, I open the window of my car and without any second thoughts I remove the pin of it and magkasunod na binato ito sa direksyon ng mga nakaharang sa daan ko.
I smirked
"That's how you remove the trashes on your way"
couple sounds of explosives filled the the silent parking lot, at dun tuluyang nawala yung mga nakaharang
nakalabas na ako ng building and Im currently on the High way...
Dirediretso ang pagpapatakbo ko, I didn't even bother to look back kahit na pinapaulanan na ako ng bala ng mga tao sa Helicopter na sumusunod sakin, tsk ginagasgasan nila yung baby ko kainis,
kinuha ko yung dalawang pistol ko sa travelling bag na nasa tabi ko and I drifted to stop my car, lumabas agad ako at nagtago sa gilid ng sasakyan ko dahil sa sunod sunod na pagputok ng baril, nung saglit na tumigil ito ay saka ako nag-angat ng katawan, I aim at the pilot's head who's flying that thing and immediately pull the trigger, sinunod sunod ko pa ang putok sa helicopter upang masira ang makina nito, I saw how the pilot lose his life as well as how the Helicopter crashed meters away from my direction
nakita ko mula sa malayo na may paparating na police car, kaya't hindi na ako nagdalawang isip pa na paputukan yung mga gulong ng mga nasa unahan, nagpaikot-ikot ang mga iyon saka tuluyang huminto at humarang sa daan
bumalik na ako sa kotse ko at pinaandar ulit iyon, napabuntong hininga nalang ako, at last natakasan ko rin sila
Nang makalayo ako at masigurong wala nang nakasunod saakin, I press the change button in my car, wherein it will automatically change my plate number bago ko binuksan yung radio at makinig ng music
That is my life everyone, Killing is normal for me, and sympathy dont have a place in my heart...
When I reached a certain bridge, biglang namang nagring ang cellphone ko, agad ko namang sinagot ito
"What?" I said on the other line
"Scheduler you have a new mission we already send it via mail.
also you need to go back here immediately in the...." hindi ko na ito pinatapos at agad na binaba ang tawag, I opened the car's window beside me at binato ng malakas ang cellphone ko
I stepped on the gas even more and my car speed increased to 463 km/h, iniiwasan ko nalang yung mga sasakyang ang babagal ng takbo
Mabilis na nakarating ako sa airport, I hate wasting my time so instead of going back to the hotel, I decided to just quickly go to the Philippines and finish my job.
Although I'm still wanted in the Philippines but hawak parin naman ako ng gobyerno, hindi na nga lang nila ako ipapapatay dahil Presidente na mismo ang kapit ko
The President himself ang 4th Generation Boss ng Yakuza na kinabibilangan ko, you read it right! I'm one of the Assassins in the Takeshima Clan, ang isa sa pinaka-kinatatakutang Grupo ng Underground World sa Asya.
Siya ang nagpadakip sakin noon at ginawa akong assassin, hindi ko alam kung ano ang ginawa ng presidente noon at napapayag niya ang mga gabinete niya pati narin ang senado para palayain nalang ako...
They still cant put me to Jail, I'm still a Minor kaya Execution ang paraan nila para matigil noon ang kabaliwan ko, but the thing is hindi natuloy dahil tinulungan ako ng Presidente.
Totoo na may mafia, yakuza, assassins, hitman at kung ano pa man na may kaugnayan sa Underground World sa Pilipinas, a lot of people may not be aware of our existence, since lahat ng nakakaalam lamang nito ay parte ng Underground World, it's unbelievable but there is a lot to discover in this world..
Naglalakad na ako patungo sa eroplanong sasakyan ko, may mga nakahilerang mga Men in black sa magkabilang gilid ng dinadaanan ko, I was greeted by my assistant at ibinigay ko lang yung Susi ko sakanya, I just instructed her what to do to my car bago tuluyan ng sumakay sa eroplano
"What a Tiring day!" I said nung sa wakas ay nakaupo narin ako
"Sino kaya yung lalaking iyon?" tanong ko sa sarili ng maalala ang estrangherong lalaking nakasuot ng baseball cap
magkikita kaya ulit kami?
well, siguro but I'll probably wouldn't notice since hindi ko naman nakita yung mukha niya.
sinandal ko nalang yung ulo ko at ipinikit ang mga mata.
at dala narin ng pagod ay hindi ko namalayang tuluyan na akong nakatulog