Kabanata II

1304 Words
Yui's P.O.V "Yui you did it again! how many times did I told you to stop making too much chaos, your getting too much attention now! and the whole United nations are currently looking for you" President Ramirez said angrily napangiwi nalang ako dahil halatang galit talaga siya sakin, and I dont have anything to defend myself. "Now what? pinaghahanap ka na nila ngayon, China, Russia, United Nations and even the ASEAN, nagtutulungan na sila para tugisin ka! You see what you've done!? tignan mo kung gaano kalaking gulo ang kinasangkutan mo dahil sa kagustuhan mong magkaroon ng thrill yung misyon mo!" napabuntong hininga nalang ako He's right Actually the real plan of my mission is to shoot Salazar and silently get to the rooftop and escape using the helicopter that is waiting for me there, pero dahil wala namang ka-thrill thrill kung gagawin ko yun syempre hindi ko sinunod yung plano nila at gumawa ng sarili kong plano... "From now on, I will not allow you to take any missions! I am dismissing you now as an Assassin of this Clan!" napanganga naman ako ng dahil dun "P-pero Daddy...." I call President Ramirez, Daddy since I'm his adopted child, I don't have any identity nung nakilala niya ako, no name, no family, no anything, I'm just a psychotic b***h who kills for justice! Maybe because of pity and for me to have an Identification, He adopted me and introduce me to the Underground World. "No more buts! you need to do this, kailangan mong mag-Lie low para mawala yung mga matang nakatingin sayo, You can go now!" malungkot na umalis ako sa Opisina niya Daddy doesn't use Takeshima as his Last Name when he entered politics because of security purposes. Kung gagamitin niya ang Takeshima, baka ngayon palang pinaglalamayan na namin siya, we have a lot of rivals to begin with kaya kung gusto niyang i-publicize yung mukha niya, he need to undercover para hindi siya mahuli ng kalaban, because he is the president everyones eyes are on him, kaya kailangan niyang mag-ingat, siya ang pinakakapit namin sa loob ng gobyerno para maisagawa ang mga ilegal na gawain ng Takeshima Clan, as for me, I use different names, different Identification, cause I'm an Assassin its dangerous for me to use only one Identity. Dumiretso nalang ako sa mansion matapos nun, sinalubong pa ako ng mga maid at ni Butler Kim, tinanguan ko lang sila at dirediretsong pumunta sa kwarto ko, when I finally reached my room pahigang itinumba ko ang aking sarili sa kama at hinayaang akapin ako ng kumot ko. unti-unti dahil narin siguro sa pagod, hindi ko namalayan na nilamon na ako ng antok ------------------------- Nasaan ako? Ang dilim, wala akong makita tumakbo ako ng tumakbo kahit wala akong kasiguraduhan kung saan ang patutunguhan ko then out of nowhere, I saw a glimpse of light, I hurriedly run towards it napakunot noo ako ng marating ko ang pinanggalingan ng Liwanag, Isang pinto? parang pamilyar ito sakin napalingon ako sa likod ko ng may marinig akong mahinang hikbi galing doon nagulat ako ng wala na ang madilim na lugar na pinanggalingan ko, nasa loob na ako ng isang kwarto...kaninong kwarto ito? napatingin ako sa baba ng marinig ko ulit ang mahinang hikbi, only to found a little girl crying lumuhod ako upang magpantay kami "What's wrong kiddo?" I ask concernly pero hindi ako nito pinapansin "Hey stop crying, everything will be alright" I said and I was about to caress her back ng biglang may nakakatakot na tawa ang umalingawngaw sa buong kwarto "There you are! I already found you!" napatingin ako sa likod ko at bumungad sakin ang lalaking puno ng dugo ang damit at may hawak na kutsilyo, napaatras ako, Im terrified by his looks, nakakatakot.. "I'm tired playing hide and seek with you! how about playing another game, You run and I'll chase you, If I catch you, it'll be your end! now.....RUN!" I run as fast as I can and his laughter was echoing in my system ----------------------- Hinahabol ang hiningang napaupo ako mula sa pagkakahiga at napahawak ako sa aking dibdib sobra akong kinakabahan, parang totoo yung panaginip ko I get the Pitcher on my side table and pour some water on my glass, binalik ko sa side table yung pitcher and I immediately drink the water out of the glass I felt relieved ng makainom na ako ng tubig, that's the very first time I felt scared after so many years I heard a knock on the door that immediately caught my attention "Bukas yan" I tiredly said at humiga ulit sa kama bumukas ang pinto at bumungad sakin ang mukha ni Daddy "How was your day? may jetlag ka pa ba?" mahinang saad ni Daddy habang naglalakad palapit sa pwesto ko umupo naman ako mula sa pagkakahiga at sumimangot sakanya "You just dismissed me from being an assassin Daddy, then your going to ask me how was my Day? Hmpf I'm super bored af, tsaka magdamag akong tulog kaya malamang wala na yung jetlag ko" inirapan ko si Daddy na ikinatawa niya ng malakas umupo siya sa space sa tabi ko at tinanggal ang Wig at Sunglasses ko na hanggang ngayon ay hindi ko parin natatanggal "Hahaha you cant blame me, sino ba yung gusto ng thrill sa buhay na pinaghahanap na ngayon ng iba't ibang bansa? you need to lie low for a while" umambang pipitikin ni daddy yung noo ko, but I'm not an assassin for nothing kaya mabilis ko itong nailagan Alam ko naman talagang kasalanan ko kung bakit magiging boring ang mga susunod na araw sa buhay ko, but still I'm disappointed as f*ck I take a deep breath bago ko hinarap si Daddy at nagsalita "Fine! I understand, pero ano namang pagkakaabalahan ko? I would literally die if you told me that you dont have any plans at all" I said and rolled my eyes "Well I'm not the President of the Philippines and the 4th Generation Boss of the Takeshima Clan for nothing dear, Prepare yourself, I already enrolled you to Royal University" nanlalaki ang mga mata kong napatingin sakanya I cant believe it He enrolled me to Royal University? "You've got to be kidding me"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD