م**ت ليلى فى احظان مى فتره طويله , كانت تحاول مى ان تفعل اى شيء لتهدئها لكن كان الحزن ينهش فى قلبها و كانت مى تشعر بالم ليلى و لم تستطيع على الاطلاق ان تخفف وطأه ما حدث ليلى فالكلمات لم تجد نفعا, فالأهات باتت مسيطرة على انفاس ليلى و دقات قلبها اصبحت ابطىء من الطبيعى و كانها تريد ان ترتاجع و تترك الحياه , ولماذا تتمسك بها و كل شيء اصبح بلا مذاق , كل علاقتها بمن حولهاا تغير شكلها لم تكن قادره على ان تتعامل مع مروان بعد ما حدث و ابيها كان السبب فى تدمير سعادتها دون ان يقصد و ادهم اصبحةمن المستحيل ان تستمر فى علاقتها به .
_مى: ارجوكى يا حبيبتى حاولى انك تجمدى كده و تمسكى نفسك مش هينفع كده , ارجوكى يا ليلى علشان خاطرى , طيب حاولى تردى عليا, قولى اى حاجه . ارجوكى .
_ ليلي: الكلام مالهوش لازمه, مش هيغير حاجه من الواقع .
_مى: ازاى يعنى لازم تفعمى ان ديما فى امل انا عوزاكى تتكلمى مع عمو صل
