Otogarda oradan oraya dolanıyordum, eniştem ve teyzemin beni görmemesi için elimden geleni yapıyordum ama gittikçe alan daralmıştı. Aralarda kalkan otobüsler yüzünden geniş alan açılıyordu. Kalabalık insan ordusunun arkasından dolanarak Muş'a gidecek olan otobüsün arka kısmını hızla geçtim ve derin nefesler alıp verdim. Giriş kapısı açılınca hızla koşarak binecektim.
Belki böylelikle eniştem ve teyzemden kurtulurdum. En azından ümidim o yöndeydi. Gözlerimi kapattım, soluklarımı düzenlemeye çalıştım. Allah'ım ne olur her şey yolunda gitseydi de buradan basıp gitseydim, eniştemin beni evlendirmek istediği ağadan kurtulsaydım.
Kendi hayatımı bir şekilde kurardım, buna inanıyordum. Korkmuyordum, istemediğim bir adamla ömür boyu geçirmektense sürünmeyi yeğlerdim. Muş'a gidecek olan otobüsün
