Adam sigarasını yere atarak, ayağıyla üzerine bastı ve söndürdü. Elim ayağım boşalmış gözlerim adamın bakışlarına dikkat kesilmişti. Bana dönen ürkütücü mavi gözlerle çıplakmış gibi ürperdim. Yanıma doğru yürüdü. Beni kolumdan tuttuğu gibi çekiştirmesiyle kalbim korkudan duracaktı.
"Bırak beni! Enişte ne yapıyorsun? Beni burada mı bırakacaksın?" dememle gözlerimden yaşlar akıyordu.
"Artık burada yaşayacaksın! Seni defalarca güzellikşe uyardım, sen anlamadın! Başına ne gelirse müstehak! Artık sana harcayacak beş kuruşum daha yok! Sen bana kazandıracaksın!" dediğinde beynimde vurulmuşa döndüm.
"Ne diyorsun sen enişte? Ne para kazanması?" dediğimde bakışları ismi Kaya olan adama çevrildi. Hafif içkili olduğu aşikardı. Ayakta zor duruyordu.
"Her hafta gelip paramı alırım," dedi eniştem. A
