Kabanata Dalawa: Dreamia

1103 Words
Dreamia "Daddy hindi ko na po kailangan ng madaming bodyguards seguro po mga apat o tatlo lang, I dont need 20 guards dad." Matamis na ngumiti ang dalaga at malambing itong lumapit sa ama.  "Anak inaalala lang ng Dad mo ang kaligtasan mo." Malumanay na usal ng ina at hinaplos ang kanyang buhok. "Mmy, Ddy you don't have to worry about me, hindi ko naman po hinihiling na alisan nyo ako ng bodyguards ang gusto ko lang po pauntiin sila." "Your sweetness was so adorable daughter, come to mommy I want to hug you." Sumunod ang dalaga sa utos ng ina, tumayo ang kanyang ama at niyakap silang dalawa. Ang kaniyang mga magulang ay parating naglalambing sa kanya, sinasabi lamang ng mga ito na siya ang malambing. Namana niya ata ang ganoong gesture sa mga ito. "You are the best gift that god gave us anak, your daddy and me was so lucky to have you anak, we love you so much." Her mommy's voice was so emotional. Niyakap niya ito ng mas mahigpit, ganoon din ang ginawa ng kanyang ama. She knows everything, that when she was a 2 years old kid she was being kidn*pped, nakita ulit siya ng mga magulang niya may limang taon na ang nakararaan. But sadly she lost her memories. "My bodyguards won't let anybody hurt me Mom, Dad..  I just want 3 or 4 please.. It's a little bit annoying and awkward" Humiwit ang ngiti ng dalaga senyales ito na hindi talaga siya natutuwa na madami siyang bodyguards. Tinawanan lang siya ng magulang at pinisil ang kaawa-awa niyang pisngi. "No daughter we need to make sure that you are safe." Nameywang ang kanyang ama na ikinangiti niya ng palihim. "Okay dad, this is my proposal--." "Wow?Proposal daughter?." She crossed her arms when her mommy cut what she was trying to say.  "Mommy... Ehem, I'll continue na po, I'm saying po na if you really want me to have so many bodyguards.. The four of them will guard me inside the school, while the others will stay in the car or outside my classroom." Nahihiya na kase siya sa mga guro at kapwa estudyante, halos mapuno na ng bodyguards niya ang buong classroom. "Okay daughter fine... But instead of 4 guards you'll be guarded by 5 okay?" She smiled sweetly as she hug her Daddy. "Thank you dad I love you." "What?Bakit ang Daddy mo lang? Where's my I love you Mommy?." Nagtatampong usal ng ina. "Ano ka ba mommy s'yempre mahal din kita, I love you both Mommy and Daddy I'm so lucky to have you both in my life, thank you dahil kayo ang naging parents ko." The day ended beautifully like the past years when they found their lost daughter. - - - - Pinagbuksan ng isang bodyguard ang Limousine na kanyang sinasakyan. Napatigil ang lahat sa ginagawa at napatingin sa dalagang mala-slow mo ang pagbaba sa Limousine. Sino ba naman ang hindi mapapatigil at hindi mabibighani sa dalaga?. Ang mahabang buhok nito'y umaalon at kumikintab na nagmumukhang ginto,ang postura nito'y halatang may kapangyarihan na hindi basta-basta lang. Paanong hindi siya titingalain ng lahat? She was Dreamia Priscilla Notresvo Brilliantes, ang anak ng dalawang pinakang mayaman sa buong bansa. She can have anything in a way of one snap of her finger, she was so high and hard to get. You can't reach her. Kahit pa maghagdan ka. A beautiful and kind teen, a lovable and smart. Ang mayaman na dalaga pero mapagkumbaba. And yes she was Dreamia Priscilla Brilliantes a 17 years old young lady. "Kuya?I don't need umbrella po may vitamins pang ibinibigay ang sikat ng araw." She smiled sweetly, her bodyguard just bowed his head. Lumakad siya ng normal, walang halong pagmamataas doon. She walk to a wide corridor with her bodyguards. Of course her schoolmates stopped for a moment to watch her walk.Para bang palihim ang mga ito na sumasamba sa kanya.  And it's a little bit awkward for her. Nang makarating sa kanyang classroom naiwan ang anim na bodyguards sa pintuan ng classroom humelera ang mga ito, ang lima naman ay sumama sa kanya sa loob ng silid-aralan. Walang nagtangkang lumapit sa kanya, but it was okay for her she have loyal friends naman. Maaliwalas ang panahon, gusto sana niyang pumwesto sa may parteng bintana but her parents refused. Delikado daw, dahil baka may mang sniper at mawala na naman siya sa mga ito. Of course she obey them, she love her life and she love her parents, ayaw na niyang mawalay sa mga ito. But until now she was puzzled where she came from--she mean kung saan na ba siya napadpad ng halos sampung taon... Wala siyang maalala nang magising siya, napagdudahan niya din na hindi niya tunay na magulang sila Mr. And Mrs.  Brilliantes pero ipinakita ng mga ito ang DNA result. Ipinaliwanag sa kaniya ang lahat. Maliwanag at hindi siya naguluhan. It was 5 years since she lost her memories, pero ang sabi naman ng family doctor nila maibabalik pa rin iyon. Pero para saan pa ba at nanaisin niyang ibalik 'yon?She was okay now, her life was almost perfect. She have kind and loving parents, a loyal friends and all. She have everything, but the other side of her wants to know where she came from before her parents found her again. Kung okay ba siya dati? Kung nagpagala-gala ba siya dati o kung may nag-alaga ba sa kanya. "Ms. Brilliantes you're spacing out." Naagaw ang atensyon niya dahil may nagsalita, napatingin siya sa harap at nakitang nakatayo ang mga kaklase dahil sa pagdating ng kanilang Prof. Iniwas niya ang tingin sa bintana at tumayo. She apologise but her Professor says it's okay, she smiled at her and sat down. Nakinig siya sa dinidiscuss nito kahit pa alam na niya iyon, lagi siyang nag-aaral sa kanilang bahay. Napakasupportive ng parents niya, sabi ng mga ito gawin niya lang ang gusto niya, but she have to know her limitation. Pero hindi niya iyon sinasamantala, kahit pa nararamdaman niyang hindi para sa kanya ang Business ay pinag-aralan parin niya ito. Siya lang ang tagapagmana, at kahit hindi sabihin ng mga magulang niya darating ang araw para siya ang mamahala sa kompanya. Handa siya kung dumating ang araw na iyon, minsan kapag tinititigan niya ang mga magulang nahahalata na niya ang pagtanda ng mga ito. Gusto niyang maging best sa mga ito kahit pa sinasabi ng mga ito na 'Best' siya. She wants to prove something, something that will make her parents proud. Ayaw niyang matawag na Ms.Brilliantes dahil lamang anak siya ng mga ito. She want to stand with their Family Name with full of confidence.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD