เกลียดดีนัก....เดี๋ยวก็ปั๊ดรักซะเลย

เกลียดครั้งที่ 2

“มึงไปเลือกโทรศัพท์ต่อเถอะ เมื่อกี้เขาฝากกูมาบอกว่าขอโทษที่พูดแบบนั้นกับมึง แต่รอบนี้มึงก็เลือกเร็วๆหน่อยล่ะกันเขามีประชุมสำคัญต่อ”ลู่ชิงมองไปทางตาลุงอีกรอบก่อนจะเดินไปที่หน้าเคาเตอร์ พนักงานคนเดียวก็เตรียมหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมาอีกครั้ง ลู่งชิงดูโทรศัพท์แล้วอมยิ้มออกมาอย่างปิดไม่มิดก็มันทั้งสวยและเท่ในเวลาเดียวกันแต่สีอื่นๆก็สวย งืออออ คนหล่อตัดสินใจไม่ถูกอ่ะทำไงดีง่ะ

“เลือกไม่ถูกหรือยังไงเห็นยืนมองอยู่นานแล้ว”ลู่ชิงหันไปมองตาลุงก่อนจะพูดออกมาด้วยเสียงอ่อยๆ

“คือว่าช่วยเลือกหน่อยได้มั๊ยครับ ผ...ผมเลือกไม่ได้ง่ะ”ลู่ชิงไม่รู้เลยว่าพฤติกรรมที่ตนทำทันมันจะทำให้หัวใจของชายหนุ่มตรงหน้าเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมา

“เลือกเอาตามที่ตนเองชอบที่สุดไง นายชอบเครื่องไหนที่สุดก็เลือกเครื่องนั้นเพราะเวลาเราเลือกสิ่งที่ชอบที่สุดเราจะไม่เสียใจภายหลัง”ลู่ชิงพยักหน้ารับก่อนจะหันไปพูดกับพนักงานขาย

“พี่ครับ ผมเอาเครื่องนี้ครับแล้วมีเคสแถมด้วยมั้ยครับ”ลู่ชิงไม่ลืมที่จะขอของแถมซื้อตั้งแพงก็ควรจะมีอะไรให้กันบ้างไม่งั้นคนซื้อจะถูกเอาเปรียบได้นะครับ

“พี่ค่ะ เดี๋ยวแถมเคสไปให้นะคะปกติไม่มีของแถมให้นะคะแต่อันนี้พี่ให้เป็นกรณีพิเศษนะเห็นว่าคุณพ่อพามาซื้อนะเนี่ย เดี๋ยวพี่จัดการให้นะคะ”พนักงานสายพุดจบก็เดินจากไปปล่อยให้ลู่งชิงยืนทำตัวไม่ถูก นี่คนอื่นๆเห็นเราเป็นลูกของตาลุงนี่เหรอเนี่ยให้ตายเถอะขายขี้หน้าชะมัดญาติเลยแต่ก็ชั่งแม่งเถอะตอนนี้มีความสุขกับโทรศัพท์เครื่องใหม่ดีกว่า  

“มึงก็เลือกเสร็จแล้ว น้องเท่มากเลยมึงกูจะตั้งชื่อให้น้องด้วยมึงมาช่วยกูคิดซะว่าจะตั้งชื่อน้องว่าอะไรดี”ลู่ชิงเลาลือให้คนเดียวช่วยคิดชื่อโทรศัพท์เครื่องใหม่แต่มีเหรอที่คนเดียวจะมาปัญญาอ่อนทำอะไรแบบนั้น ปล่อยแม่งให้มันบ้าไปคนเดียวเถอะ ไม่นานพนักงานก็นำโทรศัพท์เครื่องใหม่มาให้กับลู่ชิง 

“นี่ลุงจ่ายเงินด้วย ผมรับของเขามาแล้วเนี่ย”ลู่ชิงหันไปพูดกับคนที่ก้มมองแต่ไอแพคอย่างเดียว นี่ขนาดพามาซื้อโทรศัพท์ก็ยังไม่ได้รู้จักชื่อกันเลยอย่างน้อยก็แบบรู้จักไว้เพื่อโอกาศหน้าเจอกันจะได้ทักกันได้ไง นี่อะไรไม่แนะนำตัวเองเลยด้วยซ้ำแถมตั้งแต่มาถึงที่นี่ก็เอาแต่ก้มหน้าดูไอแพคอย่างเดียวเลยติดโซเซียลเหมือนกันนะเนี่ย โคลหยิบบัตรเครดิตของตนออกมาแล้วยื่นให้หับพนักงานก่อนจะหันหน้ามาจัดการกับเด็กแสบนี่

“ชั้นชื่อ โคล แล้วก็ไม่ได้แก่ถึงขั้นต้องเรียกลุง คำว่าพี่รู้จักมั๊ยไอ้เด็กแก่แดด”โคลอดไม่ได้ที่จะใช้มือดึงปากของเด็กตรงหน้าเพราะชอบเลยเกินจะปากยื่นปากยาวเนี่ยมันหน้าดึงให้ปากหลุดนะเนี่ย

“อืออออออ เจ็บนะตาลุง”ลู่ชิงร้องโว๊ยวายออกมาอย่างดังเมื่อสะบัดหลุดออกมาจากมือยักษ์นี่มือคนหรือใบลานกันเนี่ยใหญ่มากถึงจะนุ่มก็เถอะ โนๆไอ้ลู่มึงจะมาชมผู้ชายแบบนี้ไม่ได้นะเว๊ย อย่าลืมจุดประสงค์ของการมาเรียนมาหาลัยสิว่ะ ต้องมีเมีย ต้องมันเมีย ท่องเอาไว้  ลู่ชิงทำปากขะมุคขะมิบไปมาจนคนที่เห็นอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปดึงแต่คนที่ทำกับเป็นคนเดียวทำ ที่ทำไม่ใช่เพราะว่าน่ารักหรอกนะแต่ที่ทำเพราะมั่นใจมั่นหน้ามั่งว่าทำแล้วดูดีอ่ะ เหมือนคนไม่เต็มสิไม่ว่า

“นี่ลุง อ่ะๆ นี่พี่โคล ลู่ขอบคุณครับสำหรับโทรศัพท์เครื่องใหม่แล้วก็ขอโทษด้วยที่เดินเข้าไปชนพี่อ่ะ แต่ตอนนั้นพี่ก็ไม่ได้มองทางเหมือนกันไม่งั้นคงไม่ชนกับผมหรอกจริงมั๊ยอ่ะ เพราะงั้นถือว่าที่ฟาดเคราะห์โดยการเสียเงินซื้อโทรศัพท์ให้กับเด็กตาดำๆล่ะกันนะครับ”ลู่ชิงไม่ได้พูดอย่างเดียวอยู่ดีๆก็กระโดดไปเกาะแขนโคลแล้วทำท่าอ้อนใส่ซะงั้น

“อืม”โคลไม่ได้พูดอะไรมากนักเพราะตอนนี้หัวใจของเขาทำงานหนักมาก ไอ้เด็กคนนี้วันนี้มันทำให้เขาใจสั่น 2 รอบแล้วนะทั้งที่ก่อนหน้านี้เขานอนกับใครหรือออกเดตกับใครก็ไม่เคยมีใครมาทำให้เขาใจสั่นได้เลยไอ้เด็กนี่มันมีอะไีดีกันทั้งทำให้เขาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ได้ แล้วดูมันยังไม่เลิกเอาหน้ามาถูแขนของเขาอีกเดี๋ยวก็ซื้อโทรศัพท์ให้อีกเครื่องเลยนิ(ใจเย็นเนอะพ่อ เบาได้เบา To ไรท์)

“งั้นผมกลับก่อนน๊า ไว้เจอกันใหม่นะ”ลู่งชิงและคนเดียวยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองก่อนจะเดินออกมา ด้วยความที่ลู่ชิงอารมณ์ดีมากๆเลยอาสาเป็นเจ้ามือเลี้ยงไอ้ติมเพื่อนสนิทเองตอบแทนซักหน่อยวันนี้อุส่าพาพี่ลู่คนนี้มาเลือกโทรศัพท์เครื่องใหม่

“นี่มึงจะน่ังยิ้มอีกนานมั๊ย กูกลัวนะเนี่ย”คนเดียวอดที่จะพูดแขวะไม่ได้เพราะเพื่อนสนิทนั่งยิ้มตั้งแต่เข้าร้านมาจนตอนนี้ก็ยังนั่งยิ้มอยู่ เหนื่อยใจกับมันรู้แหละว่าเห่อของใหม่แต่มันก็ควรน้อยๆหน่อยมั๊ยล่ะแบบนี้คนที่ผ่านไปมาก็ตกใจหมดอ่ะดิ

“แหม่เพื่อนก้อ ก็คนมันเห่อของใหม่นิเดี๋ยวจะแกะที่นี่เลยดีกว่าเดี๋ยวเอาไปแกะที่บ้านแม่ชอบเข้ามาหาอ่ะ ที่นี่สะดวกสุดแล้ว”ลู่ชิงพูดจบก็หยิบถุงกระดาษแบรนดังขึ้นมาทันทีหยิบน้องคนใหม่ออกมาอย่างเบามือราวกับว่าถ้าหยิบแรงแล้วน้องจะหักซะงั้น

“กูล่ะเหนื่อยกับมึงจริงๆอยากทำอะไรก็ทำ แต่นี่ก็ 3 โมงแล้วนะมึงเดี๋ยวกลับบ้านผิดเวลาแม่มึงก็ด่าหรอก บอกก่อนเลยว่ากูไม่ช่วยนะครับคนสวย”

“คนสวยหน้ามึงสิ มึงอ่ะชอบพูดว่ากูสวยอยู่เรื่อยเลยแม่ง”ลู่ชิงทำหน้างอลเพื่อนของตน

“ก็มึงสวยจริงๆกูเลยพูดไง กูว่านะมึงยอมรับความจริงบ้างก็ดีนะการที่มึงหน้าสวยไม่จำเป็นว่ามึงต้องเป็นตุ๊ดหรือเกย์เว๊ย แล้วถ้าวันนึงมึงเป็นจริงๆมันก็แค่นั้นป่ะว่ะหรือว่ามึงไม่ชอบพวกเพศที่สาม”คนเดียวถามด้วยสีหน้าที่จริงจังเพราะว่าคนเดียวเป็นเกย์เรื่องนี้ที่บ้านรับรู้มาตั้งแต่คนเดียวเด็กๆแล้วแต่ทางบ้านก็ไม่ได้ห้ามหรือว่าอะไรขอแค่เป็นคนดีและไม่ไปทำความเดือดร้อนให้ใครก็พอส่วนเพื่อนก็รับรู้เรื่องนี้กันตั้งนานแล้ว

“ไม่ๆมึง อย่าคิดแบบนั้นนะเว๊ยกูไม่ได้ชอบแต่แค่ไม่ชอบที่ใครๆก็ชมว่ากูสวยอ่ะกูอยากหล่อแบบไอ้ไปป์อ่ะแล้วก็อยากเท่อยากเก่งแบบมึงด้วยอ่ะถ้าคนจะชมว่าสวยต้องไปชมไอ้ข้าวนู้นรายนั้นสวยแบบสิบกะโหลกอ่ะ แต่มึงอย่าคิดว่ากุไม่โอเครกับเกย์หรือเพศอื่นๆนะเว๊ย”ลู่ชิงรีบตอบเพราะกลัวว่าเพื่อนสนิทจะคิดมากเพราะคนเดียวชอบผู้ชายด้วยกัน

“เออ ไม่ต้องทำหน้าจะร้องไห้แบบนั้น กูแค่พุดเล่นไปงั้นแหละ”คนเดียวเห็นหน้าเพื่อนสนิทที่กำลังจะร้องไห้ก็อดสงสารไม่ได้

“มึงอย่าคิดแบบนั้นอีกนะไม่งั้นกูจะแหกปากร้องไห้ให้ดังๆเลยให้คนทั้งห้างมองมาที่มึงเลย”คนเดียวยิ้มให้กับลู่ชิงที่อายุ 19 แล้วแต่ก็ยังทำตัวเป็นเด็กๆอยู่เลยแล้วร้องอยากจะมีเมีย แบบนี้มีได้แค่ผัวอย่างเดียวแหละแต่จะว่าไปคุณโคลคนนั้นก้น่าจะมาเป็นผัวให้เพื่อนเขาได้นะเนี่ย หน้าตาดี ดูฉลาด แล้วก็สายเปย์ที่แท้ทรูเหมาะกับไอ้ลู่ที่โง่แล้วก็ชอบเงินเป็นไหนๆเริส สงสัยเขาต้องทำตัวเป็นกามเทพน้อยแล้วมั่งเนี่ย  ทั้งสองคนนั่งกินไอติมแล้วก็ดูโทรศัพท์เครื่องใหม่ของลู่ชิงจนเกือบจะ 6 โมงกว่าจะพากันกลับบ้าน คนเดียวขับรถไปส่งลู่ชิงที่บ้านก่อนจะกลับบ้านตนเอง คนเดียวมองลู่ชิงวิ่งเข้าบ้านและก้ไม่ลืมที่จะหันมาโบกมือบ๊ายบายตนก่อนที่จะวิ่งเข้าบ้านไป เค้าตัดสินใจและว่าจะดิลคุณโคลให้เพื่อนสนิทของตน ทางนั้นก็ทั้งหล่อทั้งรวยฐานะก็มั่นคงแถมยังเป็นคนฮอตอีกด้วยชีวิตของไอ้ลู่ชิงจะได้มีสีสันอยู่ตลอดเวลามีผัวเป็นคนดัง หึๆๆ