Odamda oturup boş boş takılırken telefonuma mesaj geldi.
Muhtemelen bilinmeyen atmıştı.
Beni annem ve babamdan daha çok arayıp soruyorsun bilinmeyen.
Şimdi burda ölsem en son annem, babam ilk önce bilinmeyen duyardı herhalde.
Sarma: N'aber yeşil Damla:)
Damla: Kötü.
Sarma: Ne oldu?
Damla: Bir şey yok ama kötü.
Sarma: Bir de bana gerizekalı dersin.
Sarma: Neyse cama çık.
Damla: Neden?
Sarma: Soru sorma da çık.
Damla: Tamam
Ayağa kalkıp pencerenin önüne gittim.
Perdeyi çekip camı açtığımda küçük bir kutu vardı ve bu sefer bir not falan da yoktu.
Kutuyu açıp içindeki kolyeyi çıkarttım.
Kolye.. inanılmaz güzeldi.
İki tarafı cam ve ortasında da kurutulmuş papatya vardı.
Papatya kurumuştu ama o kadar güzel görünüyordu ki..
Damla: Bunun anlamı ne?
Sarma: O sensin Damla
