Nurcan Hanım, çarşafı alıp gittikten sonra bir süre tedirgin bir şekilde bekledim ancak geri dönmediğinde inandığına ben de ikna olmuştum.
“Artık tüfeği bana doğrultmayı kesecek misin?”
“Hayır!” diyerek cevap verdim. Ona güvenmiyordum ve güvenmek için de tek bir nedenim yoktu.
“Ne yani, her gece bunu mu yaşayacağız? Sen bana silah doğrultacaksın ve ben de karşısında öylece duracak mıyım? Saçmalık bu!”
Söylediği şeylerdeki haklılığı biliyordum, bunu her gece sürdüremezdim ancak kararlılığımdan ödün verirsem eğer bana karşı harekete geçeceğini sezdiğim için herhangi bir geri adım atma niyetinde olamazdım.
“Evet, her gece böyle olacak ta ki…”
“Ta ki ne? Birimizden biri fedakârlık yapıp diğerinin rahat uyuması için kendini öldürene kadar mı? Aptal mısın sen? Beni öldürürsen buradan sağ
