ทางด้านงานขาวดำของแฟนสาวพิธีถูกจัดที่วัดด้วยความเรียบง่าย บรรยากาศเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ชายหนุ่มที่เคยมีใบหน้ายิ้มแย้มสดใสแต่ตอนนี้กลับซีดเซียวมีหนวดขึ้นหร็อมแหร็มนั่งอยู่ตรงหน้าโลงศพ พร้อมกับจ้องมองไปที่รูปของแฟนสาวไม่วางตา เขาเหมือนคนกำลังจะขาดหายใจ ร่างกายไม่มีเรี่ยวแรงลุกขึ้นหรือขยับไปไหน บางครั้งน้ำตาก็ไหลออกจากดวงตาทั้งสองข้างอย่างไม่รู้ตัว
หญิงสาวร่างเล็กที่เป็นเพื่อนสนิทกำลังเข้าเดินเข้ามาหาเขาช้า ๆ เธอเองก็เสียใจไม่ต่างกัน เพราะคนที่จากไปนั้นก็เป็นเพื่อนสาวที่คุ้นเคยกันมานาน
“เมทัส พลอยเสียใจด้วยนะ”
“มาทำไม” น้ำเสียงแข็งกร้าวของชายหนุ่มเอ่ยคำพูดที่ดูไม่น่าฟังออกมา ทำให้เพื่อนสนิทอย่างเธอรู้สึกเสียใจไม่น้อย เธอเองก็รู้สึกผิดมาตลอดตั้งแต่รู้ข่าวแต่ไม่คิดว่าเพื่อนที่เคยสนิทกันมากจะไม่พอใจเธอขนาดนี้
“เรามาลาต้องตา” พลอยใสรู้ว่าเขากำลังเสียใจไม่อยากเก็บคำพูดแย่ ๆ ของเขามาคิดมาก ที
