000005x
2013 Words
000005x
Walk of shame
Nagising ako na para bang pinupukpok ng martilyo ang ulo ko. Parang gusto ko na lang idiin sa pagitan ng kama at unan ang buong pagkatao ko. Gising ako pero nakapikit pa din at nakahilata sa kama. Gaano ba kadami 'yung nainom ko?
Nag-ring ang phone ko. Sobrang lakas nito mukhang nakatodo yata ang volume ng ringer n'un na lalo pang nagpalala ng sakit ng aking ulo. Napabangon tuloy ako kahit na labag sa kalooban ko.
Pero s**t! Bakit pati katawan ko masakit? Nag-gymnastics ba ako kagabi as part of our birthday celebration? Speaking of birthday celebration, paano ako nakauwi?
Nagulat na lang ako nang maidilat ko ang aking mata at nakita kong wala ako sa sarili kong kwarto. This room's too spacious and it has red sheets. Naramdaman kong unti-unting dumudulas pababa ang kumot mula sa katawan ko.
"f**k? Why am I naked?" Nagising ang diwa ko sa realizations. Sumakit lalo ang ulo ko at bumalik yung ingay na dala ng phone ko. I struggled to get up dahil sumabit sa paa ko ang nakaikot na dulo ng kumot na nakabalot sa akin – I slumped face first on the floor. Napaka-s**t naman. I'm starting to get annoyed with myself. I'm such a klutz! Tumingala ako and I spotted my phone just above my head.
Inabot ko 'yun at sinagot nang hindi tinitingnan kung sino ang tumatawag, "Hello? Sunduin niyo ako dito. I don't know where I am." Distressed kong sabi sa kabilang linya.
"Teyah?" Narinig ko yung boses ni Blade sa kabilang linya. Inilayo ko yung phone ko sa tenga ko at tiningnan yung pangalan. Si Blade nga. Napasabunot lang ako sa ulo ko. Kakatapos lang ng birthday ko ganito agad.
"Nasaan ka? I'll pick you up." Umiling-iling ako kahit na hindi naman nya ako nakikita. "W-wag na! Tatawagan ko na lang sila Ate."
"No. Tumawag naman kasi ako to check if you had a blast last night." Sumasakit lalo yung ulo ko sap ag-eenglish nya. Delivery boy ba talaga to. Sige, Teyah, ang judgmental mo. "I can't remember anything. At ang sakit sakit ng ulo ko."
"Can you tell me where you are?" Umupo ako mula sa pagkakadapa ko sa sahig na nakabalot pa din ng kumot. Nagpalinga-linga ako sa paligid. "W-wait lang." inilapag ko yung phone ko sa kama at saka tumayo. I felt so sore. Ramdam ko yun ngayon tumayo na ako. Para akong nag-split ng sobrang tagal. Damn, iika-ika akong naglakad para isa-isang kuhain yung mga damit ko. Mukha akong penguin waddling around the room.
Madali akong nagbihis ng masigurado kong nasakin na lahat ng damit ko. Para akong slowmo movie sa bagal magbihis at medyo nakalimutan kong may kausap pala ako. Hinablot ko yung phone ko at nagtuloy sa isang drawer na nakapwesto sa tabi ng pintuan. Binuksan ko yun at nakakita naman ako dun ng gamit provided by this hotel. "Hey, Blade."
"Oh? Nasaan ka?"
"I'm at Fairmont Hotel."
"Talaga? I'm headed there. May ibabalik lang ako sa friend ko and dyan sya nag-stay."
"Okay." And then he ended the call after he said goodbye.
Nanghihina ako. What did I do... really? I stared at my phone for several minutes bago ko tingnan yung text messages and missed calls from my sisters and my friends.
Una kong binasa yung kay Thea. Tatlo lang yun pero lahat mahahalata mong nag-aalala yung mga text nya. Yung last text nya eh kaninang 8am at sinasabing hindi pumasok si Ate Pao para hintayin ako.
And it's 3pm right now. Nako, patay! Binasa ko yung ibang messages at nangingibabaw yung text at voice messages ni Ate Pao na galit na galit. Naisipan kong hindi na muna magreply. Saka ko na haharapin ang pagka-amasona ng ate ko pagkauwi ko.
Nakaharap ako ngayon sa sa salamin ng bathroom. It's a big room, infairness. Pero nang libutin koi to kanina, wala akong nakitang trace na may iba pa akong naging kasama dito.
Wala nga ba? Brain, please function for me right now. Pilit kong hinahalukay yung memorya ko kung ano ba talagang nangyari kagabi. Pero ayaw makisama ng pakiramdam ko ngayon.
Lumabas ako ng CR and gathered my things – my small bag, shoes, and phone. Am I really gonna do the walk of shame? I look like hell – my clothes are wrinkled and my eyes bloodshot. Nag-isip muna ako kung lalabas nga ba ako at hintayin na lang sa lobby si Blade o paaakyatin sya dito... o bababa lang ako pag nandito na sya.
Hindi ko alam!
I'm weighing my options nang biglang tumunog yung phone ko at may nareceive akong text kay Blade na nagsasabing nasa lobby na sya. Dun nya rin i-meet yung kaibigan nya.
SO I guess I'd really do the walk of shame at half past three in the afternoon. I heaved a sigh and opened the door. Sumilip ako na para bang nasa isang spy movie para tingnan ko kung may nagkalat bang tao na maaaring makakita sa akin.
I know, I know... they don't know me pero... Please remind me not to be this stupid, guys, alright? Sarap ipasapok ng sarili ko sa wrecking ball ni Miley.
Kanina pa ako bumbuntong hininga, kulang na lang mahigop ko yung nakapaligid sa akin. Napakalaking problema, katangahan mo Teyah!
Nang maisara ko ng tuluyang yung pintuan, dumiretso ako ng tindig at nagsimulang lumikad as normal as possible. Kahit na naakataas nung suot kong sapatos at nananakit yung mga kasu-kasuan ko, wala dapat makahalata.
Habang naglalakd at nasa loob ng elevator pababa galing sa 8th floor, hindi mapakali yung mga mata ko. It's darting all over the place and my foot is tapping and legs bouncing against the hardwood floor. If you could just see me now, mukha akong natataeng kinakabahan at natatakot na mapagalitan ng mga magulang.
But there's more to it than that pag dating sa akin.
And no, I don't know. Parang gusto ko na lang bumalik sa pagtulog at gumising nang normal sa sarili kong kwarto. Hindi yung para akong tutang iniwan sa lugar na hindi ko kilala.
Bakit nga ba kasi ako nasa kwartong yun? Napahigpit yung kapit ko dun sa bag ko at sa phone ko. Kung iphone6 lang tong phone ko? Malamang ko na-bend na to dahil sa pagkakahawak ko.
Falalalalalala.
I reached the lobby after one thousand light years at napastumble ako pasulok sa elevator. The lobby's buzzing with people and I don't if I can walk out of this lift.
For the nth time, humugot ako ng hininga mula sa kailaliman ng baga ko at ibinuga ito. Teyah, 22 ka na. You can do this. They don't know you. Who cares!
Sabi ng inner voice ko na alam kong gagawin ko kung nasa tamang katinuan ako ng pag-iisip. Pero wala ako sa tamang wisyo and I have no clue of what have happened last night. f**k, brain. Maghintay ka... pag ako nakainom ng paracetamol... dapat gumana ka na. Walangya ka!
Naglalakad na ako papunta sa pinagbungad ng lobby pero yung mata ko kung saan saan nakatingin. It's as if I'm afraid na may makakilala sa akin at makita nila kung ano talaga yung nangyari kagabi, which I still don't know as of this moment.
"Whoops." Nakaramdam ako ng kamay sa pareho kong balikat kaya halos hindi bumalik yung hininga ko sa katawan. Napahawak lang ako sa dibdib ko at nilingon yung taong nasa likod ko habang nanlalaki yung mata.
"Ganun ba talaga kasama itsura ko para maging ganyan reaksyon mo?" Nag-aalangang tanong ni Blade sa akin. Kinabog-kabog ko yung dibdib ko na para bang may gustong pababain. "H-hindi, sorry. Nagulat lang talaga ako." Matamlay kong sabi sa kanya saka yumuko.
"May problema ba?" Napatingin ako sa kanya at nakita kong nag-soften yung mukha nya habang hinahantay yung sagot ko. "W-wala. I just had a crazy night. Kailangan ko lang siguro ng proper na tulog." Nagsimula na kaming maglakad palabas at nahintay ng pwedeng masakyan na taxi.
"Proper na tulog? You've been here since yesternight, right? Hindi ka nakatulog?" pagtatanong niya muli sa akin. Pero napatigil sya sandali at napapunta sa harap ko. "Sabi mo kanina sa phone, hindi mo alam kung nasaan ka?" hinuli nya ng tingin yung mga mata ko pero pilit kong iniiwas yun. Hinawakan nya yung baba ko at iniangat yun para makita nya yung ekspresyon ng mukha ko. "Wag mong sabihing napagsamantalahan ka?"
"N-no... I don't think yun yung nangyari... but... I don't know, Blade. Hindi ko alam." Hiyang-hiya ako sa kanya kaya iniwas ko yung mukha ko ko mula sa mga kamay nya.
Sakto namang may dumating na taxi kaya isinakay nya ako sa loob at tumabi pagkatapos. Inilagay nya yung braso nya around my shoulders and hugged me till we reached the condominium unit.
I felt safe... and I'm thankful for meeting a friend like Blade.
Nakarating kami sa building at hinatid nya ako hanggang sa tapat ng unit namin. Napakahigpit ng hawak ko sa braso nya dahil kinakabahan ako sa magiging reaksyon ni Ate at ni kambal sa ikkwento ko. Or kung may maikwento ako sa kanila.
"Blade, uhm....uhh... thank you ah." Nahihiya akong ngumiti sa kanya
"Wala yun. Kung kailan mo ulit ng magsusundo, text mo lang ako. Anyways, belated happy birthday, Teyah." Ngumiti sya ng pagkalaki-laki kaya wala na naman syang mata at saka ako hinala para mayakap. Tinapik tapik nya yung likod ko na parang bata. "It's alright. Smile ka na, hindi ako sanay na hindi ka hyper at madaldal." Humiwalay sya sa pagkakayakap pero nasa balikat ko pa din yung mga kamay nya. "Sige, una na ako."
Ni hindi pa man sya nakakabitaw at nakakatapos ng sasabihn ay biglang nagbukas ng biglaan at padabog yung pintuan. "Teyah Vivienne Herrera." Mahina pero madiing bigkas ni Ate Pao. Napaharap ako sa kanya at kulang na lang mapatay ng mga tingin niya si Blade. Yung itsura nya akala mo kumukulong teapot, may usok na lumalabas.
"B-blade, sige na. Salamat ulit." Tinulak ko ka na palayo at paalis si Blade dahil baka magamit pa ni Ate yung mga kapangalan nya na galing sa kusina, magkandaloko-loko pa lalo.
Nang alam kong hindi na maabutan ni Ate si Blade, pumasok ako at nilagpasan si Ate Pao.
Magready ka na, Teyah... ikaw ang mapapatay ng ate mo gamit yung matutulis na bagay sa kusina. Lahat gagamitin niya sayo para mabalatan ka ng buhay.
"Si Blade ba kasama mo kagabi?" pagsisimula nya. Umiling lang ako.
"Sinong kasama mo? Yung mukhang bisugong lumapit sayo sa dance floor?" napatingin ako sa kanya. "Paano mo nakita yun?"
"I'm your sister, I need to look after you. Ready na akong mambasag ng bote nun pero biglang nagsuka yung kakambal mo." Sumimangit sya trying to remember what happened next. Pati ako napaisip. Ano nga bang nangyari after akong lapitan nung bisugong tinutukoy ni Ate. Yung totoo? Gaano karami nainom ko para hindi maala yung mukha nung bisugo? Mukha kaya talaga syang isda?
"Hindi mo ba alam kung gano gami nag-aalala sayo?! We can't rely on jett last night because he was wasted as s**t. Gray has been up all night keeping tabs for us... ni hindi ko pa nga sinasabi kila mom and Dad! Ni hindi na ako pumasok ngayon para mahintay ka. Si Thea nasa kwarto nya hindi pa lumalabas. Uminom yan kagabi na akala mo heart broken! Ni wala ngang boyfriend!" Tuluy-tuloy sya sa litany nya dun about what happened to them last night at hindi na nya ako nakita nung inasikaso niya si Thea and wala silang idea kung san ako hahanapin.
"Ano Teyah? Magtititigan na lang ba tayo dito?" nakatingin lang ako sa kanya hindi ko alam kung anong sasabihin ko. "Don't tell me you got laid last night? Like somebody shove his dìck onto your V and then you just can't remember it?"
And just like that.... Everything came pouring onto my memory. His kisses, his warmth, the feeling of his hand voer my skin, the pleasure we both reached.
I remember the guy with color gold flecks in his eyes, yung mabangong lalaking sumalo at sumagip sa akin dun sa bisugo. The same guy I knew I just gave my viriginity to.
I puzzled It all together.
Hotel room.
Waking up naked
Sore body
Sore down there
Sore everything
Hangover
"I think.... I just lost my virginity." To someone I don't know and that fuçking someone dare to leave me alone. HINDI BA DAPAT BABAE YUNG NAG-WALKOUT HINDI SIYA? Bakit ba kasi hapon na ako nagising? SHIIIIIT.
Someone snatched my virginity and got away with it.
- Writer
