Yanaklarından iri iki göz yaşı damlası süzüldüğünde başını tutup göğsüne yasladı. Ceylan o göğüste ağladı. Hala dans ediyorlardı. Aslında genç kadın hem yaşayamadıklarına ağlıyordu hem de mecbur kaldıklarına. Mutlu olmak bu kadar kolayken her daim cehennemin katmanlarında savaş verişlerine üzüldü. Kalp atışlarını hissettiği adama biraz daha bağladı. Kalbi onu sorgusuz sualsiz kabul etti.
Sonunda geri çekildiğinde “Gel hadi sahile gidelim. Tekne ile biraz dolaşırız. Planımız vardı biliyorsun.” Diyen Dağhan parmak uçları ile yaşlarını sildi. Gözü fincana takılan kadın ise “Ama kahveni içmedin.” Dediğinde onu bırakıp sehpanın yanına gitti ve kahveyi tek seferde içti. Soğumuştu ama umurunda değildi. Ceylan “Ya dur ne yaptın soğuktu o ama” dese de omuz silkti.
“Ellerine sağlık. Bunun tuzlus
