ACE'S POV
Nanatili kaming magkayakap nang ilang sandali.
Walang salita.
Walang paliwanag.
Hindi na rin kailangan.
Minsan, ang katahimikan ang pinakamabisang paraan para sabihin ang mga salitang matagal nang kinimkim.
Dahan-dahan kaming naghiwalay.
Napangiti si Asher, bagama't bakas pa rin sa kanyang mga mata ang lungkot na ilang taon niyang pasan.
Ako man ay napangiti.
A genuine smile.
Isa sa mga ngiting matagal ko nang hindi naaalala kung kailan ko huling naipakita.
I poured another glass of whiskey.
Pero sa pagkakataong ito, hindi para takasan ang sakit.
Kundi para ipagdiwang ang isang bagay na akala ko ay tuluyan ko nang nawala.
Hope.
"You know..." mahinahon kong saad habang iniikot ang laman ng baso, "for the longest time, I thought I had already lost everything."
Napat
