Nagpatuloy ako sa paglakad hanggang marating ko ang exit door ng mall. Palabas na sana ako ng bigla na lang may kumapit sa aking damit.
“Ay tiyanak!” bulalas ko. “Hindi pa pala ako tapos sa eksena ko sa batang ire!” ani ko pa sa sarili.
Nang mapagtanto kong si Leonardo ang kaharap ko ay agad akong nag-squat para magtagpo ang aming mukha.
“Mommy,” tila maiiyak niyang sabi.
Ipinaskil ko ang ngiti sa aking labi saka hinagod ng daliri ko sa kamay ang kaniyang makinis na mukha.
“Bakit ka pa sumunod sa’kin?” tanong ko sa kaniya.
“Sasama po ako sa iyo sa bahay mo,” sagot naman niya.
“H-ha? P-pero hindi ka pwedeng sumama roon. H-hindi ko pa naman din iyon bahay,” nakangiwing paliwanag ko.
“Sabi ni Tito Fynn, pwede raw po!” Bigla siyang tumalikod at saka itinuro sa akin si Fynn na naglalaka
