Kanina pa dilat na dilat ang mga mata ko dahil sa hindi ako makatulog. Para kasing namamahay ako, which is iyon talaga ang nangyayari dahil wala ako sa bahay na kinalakhan.
Wala akong ibang maisip puntahan kundi si Fynn lang. Ayoko namang abalahin sina Atasha at Lina para lang sa problemang ‘to.
Saka kasalanan naman talaga ni Fynn kung bakit ako ginabi ng uwi at ayun nga, tuluyan na akong pinalayas ng may saltik kong tiyahin.
Ayokong isiping malas ang pagpunta ko rito kanina dahil kung tutuusin ay pabor pa nga sa akin ang napalayas. Bukod sa tuluyan na akong nakawala sa mga aalalahaning responsibilidad sa mga walang kwentang tao maliban kay Pamela, malaya na rin akong gawin ang gusto ko.
Isang marahas na buntonghininga ang aking pinakawalan saka bumangon mula sa pagkakahiga sa malambot
