Bölüm 25

1343 Words

Hayat bir daha asla sahnelenmeyecek bir oyunun sonsuz tekrarından ibaret. Başka hayatlardan devam eden bir oyunun parçası gibiydi hayat… Sandalyemi denizin kenarında durdurup denize bakmaya başladım. Yalnız kalmak istiyordum. Denizin rüzgarı yüzüme vurdu. Saçlarım geriye doğru savruldu. Rüzgarı yüzümde hissettim. Zamanın ne zaman geçtiğinin farkına bile varmadım. Hava kararıyordu güneş denizin sanki içine giriyormuş gibiydi. Kızıl olmuştu ortalık. Telefonumu almamıştım Babama sinirlenince evde kalmıştı telefonum. Almadan çıkmıştım. Herkes merak etmiştir beni ama umurumda değildi. Babam ameliyat olmamı istemiyordu. Ölene kadar yürüyemeyecektim. Çimleri ayağımda hissedemeyecektim. Ata binmeyi çok seviyordum ama artık ata da binemeyecektim. Annemin Zifiri diye bir atı vardı. Babam ona huy

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD