Polat Demir…
Nefes almam gerekiyordu. Ona bakınca duruyordu sanki nefesim ama diyemiyordum. Söyleyemiyordum işte. Başkasını seviyordu o. Şimdi bunları düşünmem bile yanlıştı. Eğer ona bir şey olursa hemen söyleyecektim kim olduğumu. Diri diri gömeceklerdi beni ama ona zarar gelmesinden iyiydi. Hastanenin önünde o arabayı gördüğümde koşarak yanına gitmeye çalıştım ama çoktan vurulmuştu bile. O anda ne oldu bana bilmiyorum. Haşarı biri değildim. Kimsenin kalbini kırmadım. Kırmak istemedim uzak durmak istedim. Can yakma canın yanar der hep annem. Annem nasılsa benim gözümde diğer kadınlarda öyleydi. Nesli bulut ise tarifi imkansız bir şeydi. Ona acıdığımı düşünüyordu. İstemesem yanında kalmazdım.
Ellerimizi çözdüler. Bu manyak adam Nesli buluta da bana da inanmıştı. Nesli bulut beni erkek
