فارس مستمر فى ضحكه وبيقلب فى الصور وعمر مستغرب رد فعله الغبى إلا فيه شئ من الإستهزاء نوعا ما
عمر : لو فضلت كدا ها أسيبك وأمشى
فارس بضحك : خلاص والله بس أنت جبتهم منين
عمر رفع حاجبه : إلا فارق معاك جبتهم منين ومش فارق معاك المسخره دى ياخى خاف على أختك
فارس أتعدل وبجديه : مين قالك إنى مش خايف على أختى
عمر : بص يا فارس أول مره سألتك فيها عن أختك لما صممت تاخدها معانا فاكر
فارس : طبعا
عمر : قولتلى ماقدرش اسيبها قولتلك ماهى البنات دلوقت عايشه احرار لقيتك رافض الفكره وعندك مبدء .. أنا أتكلمت من منطلق إن دا بقى سائد فى مجتمعنا مش بشكل كبير بس بقى ملحوظ وكأنه شئ عادى فى حياتنا ومن جوايا أحترمتك إنك محافظ على أختك وعلى أخلاقنا ومتمسك إنها تبقى معاك فى أى مكان وتحت عيونك وراعيتك بس لما أشوفك مع الشخصيه دى وكمان فى الأوضاع الا فى الصور يبقى أنت أنسان مريض نفسى محتاج علاج وعندك أنفصام
