فارس فعلا نزل إيده أول ما سمع صوتها ورفع حاجبه باستغراب بمعنى إيه جابها هنا قربت من يحى وبالهفه : عمو أنت كويس
يحى ابتسم ؛ كويس ما تقلقيش عليا هو فارس هزاره تقيل شويه
ريماس بصتله بنظره حرقته من جواه : هزاره إمال الجد فى حياته شكله إيه رجعت بصت ليحى .. على العموم أنت حر انت وإبنك أنا جايه أخد مؤمن عشان تشوف شغلك بقى بقالك أسبوع ما بتروحش الشركه جنه كانت جايلك بس فى ناس عطلتها فى البيت عايزا شغل جديد بتتفق معاهم ماهو كدا الناس مقسومه نوعين ناس بتفكر فى حياتها ومستقبلها وأزاى تتقدم وناس مابتفكرش غير فى إلا فاتها وازاى ترجع بسرعة الصاروخ
يحى : ربنا يوسعها عليكم يا حبايبى وبيحاول ينهى الكلام عشان فارس ما يدايقش أو يقول كلمه تدايق ريماس .. سيبيه انا مش ها أروح الشركه دلوقت وقولى لأبوكى إنى جاى أقعد معاه باليل
ريماس بتحدى وبنظره غريبه لفارس : ماتوقفش حياتك عشان حد مؤمن لما يكبر ها ي
