Chapter 39

1231 Words

"Azi, huwag mo akong asarin," pagbabanta ko sa kaniya habang ako ay kumakain ng kaniyang prinito. Mas lalo ko pa siya sinamaan ng tingin dahil napipikon na talaga ako. Hindi naman kasi ako nakikipagbiruan pero kung umasta siya, para bang gusto kong binibiro ako. Baka nakakalimutan niyang buntis ako at maikli ang pasensya ko? "What? Totoo naman kasing hindi iyan libre," inosenteng wika niya. Mas lalong lumalim ang aking noo dahil sa kaniyang pinagsasabi. Hindi naman kasi siya mahilig maningil kaya bakit bigla-bigla niyang sasabihin na hindi libre itong potato fries? "Magkano ba?" tanong ko sa kaniya. Ngumisi naman siya sa akin at kumindat. "Well hanggang sa mapagod ka lang naman." Kumunot ang aking noo sa kaniyang sinabi. Parang hindi yata kinaya ng aking utak kung ano ang ibig niyan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD