Düşündükçe ağzım açık kalmıştı. Ne yapacağımı bilemeyerek salonda dolanıp duruyor, avucumdaki anahtarı sallıyordum. Ersin'e ne yapacağımı kararlaştırmaya çalışıyor bir türlü karar veremiyordum.
Sonunda anahtara bir kez daha bakıp, "Ay Yeter!" diye koltuğa fırlattım. Kadının oturduğu koltuğa bakarken içim yeniden bulandı. Ersin, ilk gecemizi geçirdiğimiz uğursuz koltukta, kim bilir kimlerle neler karıştırmıştı. Onu terk etmek iyi bir çözüm gibi gözükse de yapamayacağımı biliyordum. Ailem gelecekti, bir hafta burada kalacaklardı ve ben onlar gidene kadar katlanmak zorundaydım, Ersin'e ve yalancı gülümsemelerine.
Koltuğa tekrar bakıp kararlı adımlarla mutfağa gittim. Çekmeceyi karıştırıp en keskin ve büyük bıçağı aldım. Seri adımlarla salona dönüp koltuğa tüm gücümle sapladım. Bayağı iyi ge
