Hayatım boyunca belki de ikinci defa içim içime sığmıyordu. İlki üniversite yerleştirme sonuçlarının açıklandığı gün, ikincisi ise bu akşam. Her şey bir imkansızken gerçeğe dönüşmüş gibi mükemmel ötesiydi. Bazen geceleri yattığımda; İyi bir avukat olduğumu, yeterince kazandığımı ve ailemi doğalgazlı bir apartman dairesine taşıdığımı hayal ederdim. Rutubet yok, kışın yolları çamur olmayan, pencerelerinden rüzgar sızdırmayan orta halli bir ev. Hayal kurarken bile sınırlar çiziyormuşum meğer kendime. Hayal bile edemeyeceğim şeylere saatler içerisinde ulaşmış olmanın şaşkınlığı vardı üzerimde.
Gülsüm'lere giderken arabada sürekli gülümsediğimi fark etmemiştim o söyleyene kadar. İşin sıcaklığı geçtikçe farkettiğim bir şeyler daha vardı. Mesela bugün dakikalarca sarılmış, fırsat buldukça saçlar
