"Bir şeylerin farkındalığı çökmüş gibi duruldum, buna beni ismini vermek istemeyen duygular zorlamış gibiydi; Ben ise iş birlikçimin kim olduğunu önemsemiyor, kabulleniyorum durulmayı.. Yarın sabahın bir önemi olmalıydı, ama ben ise yarın sabahın bir bedeli olduğunu iddia o duyguları dinliyordum. Yaşamın bir akışı var ve ben istediğim yöne kulaç atacağım diye daha ne kadar yorulabilirim? Bunun karşılığını almadan -ki bu karşılık nedir onu da bilmiyorum- kendini akışa bırakmak isteyen yanımı daha ne kadar bastırabilirim? Artık kendi ayak izimin olduğu bu yolların çıkmaz sokaklara çıktığı gerçeği bir yana dursun, milyonlarca kez basılmış o yolların neden insanlara iyi geldiğini ve neden herkesin oradan yürümek istediğini fark ediyor gibiyim. Yarın sabah yaşamak işine devam ederken; Hem en te
