Maaga pa nang sunduin si Ranne ni Nestor sa kanilang bahay. Nakahanda na ang dalaga nang pumasok siya sa kabahayan.
"Talaga bang buo na ang loob mo, Bunso? Baka mahirapan ka doon," sabi ng kanyang Kuya Raul, bakas ang pangamba sa mukha nito.
"Kuya, kailangan ko itong gawin nang may sapat na pagkukunan tayo ng pambili ng gamot nina Nanay at Tatay."
"Kung hintayin mo kayang magising si Tatay, nang makapagpaalam ka." Napatingin si Raul sa relong nakasabit sa may dingding ng salas. "Maaga pa naman."
Kusang napatingin si Ranne kay Nestor na nakaupo sa may sofa. "Gustohin ko man, Kuya, pero hindi ko na ho mahihintay ang paggising ni Tatay. Isa pa nandito na ang sundo ko."
Pinagmasdan ni Raul si Nestor ng matagal. "Siguraduhin mong diretso sa mansion ng mga Montelibano mo ihahatid ang kapa
