KABANATA 8

1009 Words
RHIAN POV I will stalk him later. Not just his face but also any information about him. "So, ano, pwede na siguro akong umalis kasi ayaw mo na ng kausap 'di ba? Sa susunod mo na lang siguro ako pasalamatan sa sisig at sa mga alak na nilibre ko sayo," he said as he stood up. Tumingala ako sa kanya, "Hold on a second, just stay here for a while, Adam! Let us talk more, tutal sa tingin ko ay medyo mabait kang tao, we can still talk a little more. Boring din kasing mag isa at wala kang choice kung hindi ang umupo. Sabi mo kasi ay wala nang bakanteng upuan sa ibang lamesa. Pwede na kitang pag tiyagaang kausapin." Namula ang kanyang pisngi na parang kinilig ito sa sinabi ko. Muli s'yang umupo sa tabi ko at nilagay ang kamay niya sa likod ng upuan ko. "Thank you Rhian!" I smiled, pero tipid na ngiti lang, "I should be the one thanking you sa pag libre mo sa akin ng sisig. It happens to be my most favorite food. In fairness lang, masarap ang sisig nila rito. Ito na nga yata ang pinaka masarap na sisig na natikman ko so far. Medyo mapait ang alak subalit masarap ang sisig kaya ayos lang." "See? Parehas pa tayong dalawa. Favorite ko rin ang sisig pero I am not eating too much kasi, I don't want to gain weight especially now na may event din kaming paparating." "Event? So I am assuming na isa ka rin sa mga models?" "Yes, this coming Wednesday ay mayroon kasi kaming event. And I am going to promote brief and boxer for our event. Actually, puro nga naka underwear ang mga magiging models namin. Gusto ko nga sanang um-attend ka pero baka tawanan mo lang ang event namin. As I said earlier, I have been into your events and I hate to admit it kaso it's ten times better than us. Sa BGC pa rin naman ang event place namin kaso lang, hindi ganun kaganda ang place compared sa inyo." I wanted to go there! But napapa isip rin ako, is it too early para pumunta ako sa event ng kalaban ng company namin? What if biglang mag bago ang isipan ni Uncle Edward at tanggapin ako nitong muli? I can swallow my pride alang alang sa trabaho sa agency nila. I have a few days remaining para mag isip if I will be attending this event or not. "Ako, never ko pang na try na mag suot ng underwear para sa isang event. However, I am also active sa gym kaya fit ako. Kaya lang, I am afraid, I cannot say kung makaka attend ako sa sinasabi mong event." "Okay lang. I am not forcing you to come-" His phone vibrated from table. He received a call coming from his Dad. Hinde ako chismosang babae pero mabilis lang din masyado ang mga mata ko kaya nakita ko ito kaagad. I looked at him and he is so irritated. Tila, he does not expect receiving a call from his Dad. Buti nga s'ya ay may tatay pa rin ngayon na tumatawag sa kanya. Ako nga, never ko nang makaka usap ang Dad ko kahit na sang katutak pa ang load ko ngayon. "Answer it! Don't ignore your Dad, he wants to talk to you!" pag uutos ko, I know I am not in the right place to say that to him pero I don't like to see someone acting like this in front of me na nangungulila sa pagmamahal ng ama. Sinagot n'ya ang tawag ng papa n'ya. "Dad ano ba? I literally just told you, I will come back late. I am enjoying myself right now." Pabalang at bastos ang pagsasalita nito. He is almost a perfect guy until he started disrespecting his Dad. For sure, everything he has is because of his father. And for him to do this, gusto ko tuloy itong sampalin sa pisnge. "Umuwi ka na! Wala ka nang kadala dala, ilang beses ka nang nasasangkot sa gulo." Naka loudspeaker pala ang phone niya kaya maging ako, natanggal ang tutuli ko sa tenga sa paninigaw ng papa ni Adam. "Dad, I am not with friends. I told you, nadamay lang ako noon. You also have friends right? And what will you do kapag nasangkot sila sa ayaw? You'll definitely help them out as well." "This is not about me. Now go home, Aubrey was here a while ago at hinahanap ka nito." "I don't care if she was there!" sagot ni Adam, I assume, she is his gf or mayroon silang something. Bakit kasi kelangan pang i loud speaker nito ang kanyang tawag. Ayan tuloy, naririnig ko ang mga bagay na 'di ko dapat marinig. "I warned you, nasasagad na ako sayo! If you do not come here, tatanggalan na talaga kita ng mana." Galit na sabi ng papa n'ya. Adam hang up his call at nilagay nito ang phone n'ya sa kanyang pocket. He looked at me with annoyance visible on his face. "Sorry, I really don't want to cut our conversation. However, I need to go now, I hope na magkita pa tayong dalawa, Rhian. Ilang minuto lang kitang kasama ngayon rito pero ang gaan gaan na ng loob ko. Sana ay i reach out mo ako, kahit hinde ka na umattend sa event namin. Perhaps, we can see each other here or some places." He said those words with a little smile playing on his lips. Ako rin, I think na gusto ko pa s'yang makausap ng matagal even though I somehow feel na magaling itong dumiskarte sa babae. There's something about him that turns me on. Maybe it's his handsome face? I don't know! Aside from that, I want to teach him na irespeto ang papa n'ya. He should not yell at him like that. It's wrong, especially in the eyes of someone like me. "I will not say anything pero kapag itinadhana na magkita tayo ulet, I promise not to ignore you," I said.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD