Ne kadar olduğunu bilmediği bir zamandır camdan atıştıran karı izliyordu Zemheri. Mart martlığını yine son dakika yapmıştı. Ellerini arkasında birleştirmiş, dik durmaya çalışan ama yüreğinin enkazının altında kalmış halini ise kendinden başka bilen yoktu. Aklı karmakarışık halde, zihni ona düşman gibiydi şimdi. Haviye Tekin hayatına yıldırım gibi düşmüş düştüğü yeri de yakıp küle çevirmişti. O da her kadın gibiydi işte, ilk bulduğu fırsatta ihanet etmişti Zemheri'ye. Annesi gibi!
Derin bir nefes aldı genç adam, yağan kar ne güzel örtüyordu her kiri pisliği keşke insanların üzerine de yağan bir kar olsaydı da kapatsaydı iğrenç suretlerini.
Aklı pek kendinde değildi Zemheri'nin o günde o anda kalakalmıştı. İhanetin sesi gök kubbeye çıkmıştı da Zemheri duymamıştı. Böyle oluyordu demek ki aş
